أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسٍ، وَهُوَ ابْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْبَطْحَاءِ فَقَالَ " بِمَا أَهْلَلْتَ " . قُلْتُ أَهْلَلْتُ بِإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ " هَلْ سُقْتَ مِنْ هَدْىٍ " . قُلْتُ لاَ . قَالَ " فَطُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حِلَّ " . فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَوْمِي فَمَشَطَتْنِي وَغَسَلَتْ رَأْسِي فَكُنْتُ أُفْتِي النَّاسَ بِذَلِكَ فِي إِمَارَةِ أَبِي بَكْرٍ وَإِمَارَةِ عُمَرَ وَإِنِّي لَقَائِمٌ بِالْمَوْسِمِ إِذْ جَاءَنِي رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ . قُلْتُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ كُنَّا أَفْتَيْنَاهُ بِشَىْءٍ فَلْيَتَّئِدْ فَإِنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَادِمٌ عَلَيْكُمْ فَائْتَمُّوا بِهِ فَلَمَّا قَدِمَ قُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا هَذَا الَّذِي أَحْدَثْتَ فِي شَأْنِ النُّسُكِ قَالَ إِنْ نَأْخُذْ بِكِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ { وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ } وَإِنْ نَأْخُذْ بِسُنَّةِ نَبِيِّنَا صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ نَبِيَّنَا صلى الله عليه وسلم لَمْ يَحِلَّ حَتَّى نَحَرَ الْهَدْىَ .
Abu Muso (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Bathoda turganlarida ularning huzurlariga keldim. U zot: ‹Nimaga ehrom bogʻlading?› dedilar. Men: ‹Nabiy ﷺ bogʻlagan ehrom bilan ehrom bogʻladim›, dedim. U zot: ‹Hadiy olib keldingmi?› dedilar. Men: ‹Yoʻq›, dedim. U zot: ‹Unda Baytni hamda Safo va Marva orasini tavof qil, soʻng halol boʻl›, dedilar. Men Baytni hamda Safo va Marva orasini tavof qildim, soʻng qavmimdan bir ayolning oldiga keldim, u mening sochimni tarab, boshimni yuvib qoʻydi. Men Abu Bakrning amirligi va Umarning amirligi davrida odamlarga shu haqda fatvo berardim. Bir kuni mavsumda turgan edim, oldimga bir kishi kelib: ‹Amirul mominin haj ishida qanday yangilik kiritganini bilmaysan›, dedi. Men: ‹Ey odamlar, biz kimga bir narsa haqida fatvo bergan boʻlsak, shoshilmasin, chunki amirul mominin oldingizga kelmoqda, unga ergashinglar›, dedim. Umar kelgach, men: ‹Ey amirul mominin, haj ishida bu qanday kiritgan yangiliging?› dedim. U: ‹Agar biz Allohning azza va jalla Kitobiga amal qilsak, Alloh azza va jalla: {Haj va umrani Alloh uchun toʻkis ado etinglar} degan. Agar Nabiyimiz ﷺning sunnatiga amal qilsak, Nabiyimiz ﷺ hadiyni soʻymaguncha halol boʻlmaganlar›, dedi.»Абу Мусо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Батҳода турганларида уларнинг ҳузурларига келдим. У зот: ‹Нимага эҳром боғладинг?› дедилар. Мен: ‹Набий ﷺ боғлаган эҳром билан эҳром боғладим›, дедим. У зот: ‹Ҳадий олиб келдингми?› дедилар. Мен: ‹Йўқ›, дедим. У зот: ‹Унда Байтни ҳамда Сафо ва Марва орасини тавоф қил, сўнг ҳалол бўл›, дедилар. Мен Байтни ҳамда Сафо ва Марва орасини тавоф қилдим, сўнг қавмимдан бир аёлнинг олдига келдим, у менинг сочимни тараб, бошимни ювиб қўйди. Мен Абу Бакрнинг амирлиги ва Умарнинг амирлиги даврида одамларга шу ҳақда фатво берардим. Бир куни мавсумда турган эдим, олдимга бир киши келиб: ‹Амирул моминин ҳаж ишида қандай янгилик киритганини билмайсан›, деди. Мен: ‹Эй одамлар, биз кимга бир нарса ҳақида фатво берган бўлсак, шошилмасин, чунки амирул моминин олдингизга келмоқда, унга эргашинглар›, дедим. Умар келгач, мен: ‹Эй амирул моминин, ҳаж ишида бу қандай киритган янгилигинг?› дедим. У: ‹Агар биз Аллоҳнинг азза ва жалла Китобига амал қилсак, Аллоҳ азза ва жалла: {Ҳаж ва умрани Аллоҳ учун тўкис адо этинглар} деган. Агар Набийимиз ﷺнинг суннатига амал қилсак, Набийимиз ﷺ ҳадийни сўймагунча ҳалол бўлмаганлар›, деди.»