أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَقْبَلْنَا مُهِلِّينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِحَجٍّ مُفْرَدٍ وَأَقْبَلَتْ عَائِشَةُ مُهِلَّةً بِعُمْرَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ عَرَكَتْ حَتَّى إِذَا قَدِمْنَا طُفْنَا بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحِلَّ مِنَّا مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ قَالَ فَقُلْنَا حِلُّ مَاذَا قَالَ " الْحِلُّ كُلُّهُ " . فَوَاقَعْنَا النِّسَاءَ وَتَطَيَّبْنَا بِالطِّيبِ وَلَبِسْنَا ثِيَابَنَا وَلَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ أَرْبَعُ لَيَالٍ ثُمَّ أَهْلَلْنَا يَوْمَ التَّرْوِيَةِ ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَائِشَةَ فَوَجَدَهَا تَبْكِي فَقَالَ " مَا شَأْنُكِ " . فَقَالَتْ شَأْنِي أَنِّي قَدْ حِضْتُ وَقَدْ حَلَّ النَّاسُ وَلَمْ أُحْلِلْ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَالنَّاسُ يَذْهَبُونَ إِلَى الْحَجِّ الآنَ . فَقَالَ " إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ أَهِلِّي بِالْحَجِّ " . فَفَعَلَتْ . وَوَقَفَتِ الْمَوِاقِفَ حَتَّى إِذَا طَهُرَتْ طَافَتْ بِالْكَعْبَةِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ قَالَ " قَدْ حَلَلْتِ مِنْ حَجَّتِكِ وَعُمْرَتِكِ جَمِيعًا " . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي أَنِّي لَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى حَجَجْتُ . قَالَ " فَاذْهَبْ بِهَا يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ " . وَذَلِكَ لَيْلَةَ الْحَصْبَةِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga yolgʻiz haj (ifrod) uchun talbiya aytib yoʻlga chiqdik, Oisha esa umra uchun talbiya aytib chiqdi. Sarif degan joyga yetganimizda uning hayzi keldi. Yetib borganimizda Kaʼbani tavof qildik, Safo va Marva orasida saʼy qildik. Soʻng Rasululloh ﷺ bizdan hadyi qurbonligi yoʻqlarni ehromdan chiqishga buyurdilar. Biz: «Qanday chiqamiz?» dedik. U zot: «Toʻliq chiqing», dedilar. Shundan soʻng ayollarimizga yaqinlik qildik, xushboʻylik surtdik, kiyimlarimizni kiydik. Arafa bilan orangizda toʻrt kechagina qolgan edi. Soʻng tarviya kuni yana talbiya aytdik. Keyin Rasululloh ﷺ Oishaning oldiga kirib, uni yigʻlayotgan holda topdilar va: «Senga nima boʻldi?» dedilar. U: «Hayz koʻrdim, odamlar ehromdan chiqishdi, men esa chiqmadim va Baytni tavof qilmadim, odamlar esa endi hajga ketmoqda», dedi. U zot: «Bu Alloh Odam qizlariga yozib qoʻygan narsadir. Gʻusl qil, soʻng haj uchun talbiya ayt», dedilar. U shunday qildi va toʻxtash joylarida toʻxtadi. Pok boʻlgach, Kaʼbani, Safo va Marvani tavof qildi. Soʻng u zot: «Sen hajing va umrang ikkovidan ham chiqding», dedilar. U: «Ey Rasululloh, koʻnglimda haj qilgunimcha Baytni tavof qilmaganim turibdi», dedi. U zot: «Ey Abdurrahmon, uni olib borib, Tanʼimdan umra qildir», dedilar. Bu Hasba kechasida edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ёлғиз ҳаж (ифрод) учун талбия айтиб йўлга чиқдик, Оиша эса умра учун талбия айтиб чиқди. Сариф деган жойга етганимизда унинг ҳайзи келди. Етиб борганимизда Каъбани тавоф қилдик, Сафо ва Марва орасида саъй қилдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ биздан ҳадйи қурбонлиги йўқларни эҳромдан чиқишга буюрдилар. Биз: «Қандай чиқамиз?» дедик. У зот: «Тўлиқ чиқинг», дедилар. Шундан сўнг аёлларимизга яқинлик қилдик, хушбўйлик суртдик, кийимларимизни кийдик. Арафа билан орангизда тўрт кечагина қолган эди. Сўнг тарвия куни яна талбия айтдик. Кейин Расулуллоҳ ﷺ Оишанинг олдига кириб, уни йиғлаётган ҳолда топдилар ва: «Сенга нима бўлди?» дедилар. У: «Ҳайз кўрдим, одамлар эҳромдан чиқишди, мен эса чиқмадим ва Байтни тавоф қилмадим, одамлар эса энди ҳажга кетмоқда», деди. У зот: «Бу Аллоҳ Одам қизларига ёзиб қўйган нарсадир. Ғусл қил, сўнг ҳаж учун талбия айт», дедилар. У шундай қилди ва тўхташ жойларида тўхтади. Пок бўлгач, Каъбани, Сафо ва Марвани тавоф қилди. Сўнг у зот: «Сен ҳажинг ва умранг икковидан ҳам чиқдинг», дедилар. У: «Эй Расулуллоҳ, кўнглимда ҳаж қилгунимча Байтни тавоф қилмаганим турибди», деди. У зот: «Эй Абдурраҳмон, уни олиб бориб, Танъимдан умра қилдир», дедилар. Бу Ҳасба кечасида эди.