أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا بِمُحَيِّصَةَ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ - وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ - فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ " . فَصَمَتَ وَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ " أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ " فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ عَقْلَهُ .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Sahl ibn Zayd va Muhayyisa ibn Masʼud chiqib ketishdi, toki Xaybarga yetganlarida, oʻsha yerdagi baʼzi ishlar uchun ajralishdi. Soʻng Muhayyisa Abdulloh ibn Sahlni oʻldirilgan holda topib, uni koʻmdi. Keyin u va Huvayyisa ibn Masʼud hamda qavmning eng yoshi boʻlgan Abdurrahmon ibn Sahl Rasululloh ﷺning oldiga kelishdi. Abdurrahmon oʻzining ikki hamrohidan oldin gapirmoqchi boʻldi, shunda Rasululloh ﷺ unga: «Yoshi kattani (soʻzda) oldin qoʻy!», dedilar. Bas, u jim boʻldi va ikki hamrohi gapirdi, soʻng u ular bilan birga gapirdi. Ular Rasululloh ﷺga Abdulloh ibn Sahlning oʻldirilishini aytishdi. U zot ularga: «Ellik marta qasam ichib, hamrohingizni (ning xunini) yoki qotilingizni olasizlarmi?», dedilar. Ular: «Guvoh boʻlmagan boʻlsak, qanday qasam ichamiz?», deyishdi. U zot: «Unda yahudiylar ellik marta qasam ichib, sizlardan xoli boʻlishadimi?», dedilar. Ular: «Kofir qavmning qasamlarini qanday qabul qilamiz?», deyishdi. Rasululloh ﷺ buni koʻrgach, uning xunini oʻz tomonlaridan toʻladilar.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Саҳл ибн Зайд ва Муҳаййиса ибн Масъуд чиқиб кетишди, токи Хайбарга етганларида, ўша ердаги баъзи ишлар учун ажралишди. Сўнг Муҳаййиса Абдуллоҳ ибн Саҳлни ўлдирилган ҳолда топиб, уни кўмди. Кейин у ва Ҳуваййиса ибн Масъуд ҳамда қавмнинг энг ёши бўлган Абдурраҳмон ибн Саҳл Расулуллоҳ ﷺнинг олдига келишди. Абдурраҳмон ўзининг икки ҳамроҳидан олдин гапирмоқчи бўлди, шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Ёши каттани (сўзда) олдин қўй!», дедилар. Бас, у жим бўлди ва икки ҳамроҳи гапирди, сўнг у улар билан бирга гапирди. Улар Расулуллоҳ ﷺга Абдуллоҳ ибн Саҳлнинг ўлдирилишини айтишди. У зот уларга: «Эллик марта қасам ичиб, ҳамроҳингизни (нинг хунини) ёки қотилингизни оласизларми?», дедилар. Улар: «Гувоҳ бўлмаган бўлсак, қандай қасам ичамиз?», дейишди. У зот: «Унда яҳудийлар эллик марта қасам ичиб, сизлардан холи бўлишадими?», дедилар. Улар: «Кофир қавмнинг қасамларини қандай қабул қиламиз?», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ буни кўргач, унинг хунини ўз томонларидан тўладилар.