أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ انْطَلَقَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ إِلَى خَيْبَرَ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا فِي حَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا مَسْعُودٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَبِّرِ الْكُبْرَ " . وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ أَوْ صَاحِبَكُمْ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ فَقَالَ " أَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi aytdilar: Abdulloh ibn Sahl va Muhayyisa ibn Masʼud ibn Zayd Xaybarga yoʻl olishdi, oʻsha kunda u yerda sulh bor edi. Ular oʻz ehtiyojlari uchun ajralishdi. Soʻng Muhayyisa Abdulloh ibn Sahlning yoniga keldi, u qoniga belanib oʻldirilgan holda yotardi. U uni koʻmdi, soʻng Madinaga qaytdi. Keyin Abdurrahmon ibn Sahl hamda Masʼudning ikki oʻgʻli Huvayyisa va Muhayyisa Rasululloh ﷺning oldiga borishdi. Abdurrahmon gapirmoqchi boʻldi, shunda Rasululloh ﷺ unga: «Kattani (oldin qoʻy)!», dedilar, holbuki u qavmning eng yoshi edi. Bas, u jim boʻldi va ikkovi gapirdi. Rasululloh ﷺ: «Sizlardan ellik marta qasam ichib, qotilingizni yoki hamrohingizning (xunini) olasizlarmi?», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz guvoh boʻlmagan va koʻrmagan boʻlsak, qanday qasam ichamiz?», deyishdi. U zot: «Unda yahudiylar ellik marta qasam ichib, sizlardan xoli boʻlishadimi?», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, kofir qavmning qasamlarini qanday olamiz?», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning xunini oʻz tomonlaridan toʻladilar.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши айтдилар: Абдуллоҳ ибн Саҳл ва Муҳаййиса ибн Масъуд ибн Зайд Хайбарга йўл олишди, ўша кунда у ерда сулҳ бор эди. Улар ўз эҳтиёжлари учун ажралишди. Сўнг Муҳаййиса Абдуллоҳ ибн Саҳлнинг ёнига келди, у қонига беланиб ўлдирилган ҳолда ётарди. У уни кўмди, сўнг Мадинага қайтди. Кейин Абдурраҳмон ибн Саҳл ҳамда Масъуднинг икки ўғли Ҳуваййиса ва Муҳаййиса Расулуллоҳ ﷺнинг олдига боришди. Абдурраҳмон гапирмоқчи бўлди, шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Каттани (олдин қўй)!», дедилар, ҳолбуки у қавмнинг энг ёши эди. Бас, у жим бўлди ва иккови гапирди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан эллик марта қасам ичиб, қотилингизни ёки ҳамроҳингизнинг (хунини) оласизларми?», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз гувоҳ бўлмаган ва кўрмаган бўлсак, қандай қасам ичамиз?», дейишди. У зот: «Унда яҳудийлар эллик марта қасам ичиб, сизлардан холи бўлишадими?», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, кофир қавмнинг қасамларини қандай оламиз?», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг хунини ўз томонларидан тўладилар.