أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ الأَنْصَارِيَّ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ، خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي حَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ الأَنْصَارِيُّ فَجَاءَ مُحَيِّصَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ أَخُو الْمَقْتُولِ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الْكُبْرَ الْكُبْرَ " . فَتَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ " . قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَحْضُرْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ بُشَيْرٌ قَالَ لِي سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ لَقَدْ رَكَضَتْنِي فَرِيضَةٌ مِنْ تِلْكَ الْفَرَائِضِ فِي مِرْبَدٍ لَنَا .
Sahl ibn Abu Hasma (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansoriy Abdulloh ibn Sahl va Muhayyisa ibn Masʼud Xaybarga chiqib ketishdi va oʻz ehtiyojlari uchun ajralishdi. Soʻng ansoriy Abdulloh ibn Sahl oʻldirildi. Muhayyisa, maqtulning akasi Abdurrahmon va Huvayyisa ibn Masʼud kelib, Rasululloh ﷺning oldiga yetib borishdi. Abdurrahmon gapirmoqchi boʻldi, shunda Nabiy ﷺ unga: «Kattani, kattani (oldin qoʻy)!», dedilar. Bas, Muhayyisa va Huvayyisa gapirib, Abdulloh ibn Sahlning ishini aytishdi. Rasululloh ﷺ: «Ellik marta qasam ichib, qotilingizni olasizlarmi?», dedilar. Ular: «Biz guvoh boʻlmagan va hozir boʻlmagan boʻlsak, qanday qasam ichamiz?», deyishdi. Rasululloh ﷺ: «Unda yahudiylar ellik marta qasam ichib, sizlardan xoli boʻlishadi», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, kofir qavmning qasamlarini qanday qabul qilamiz?», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ uning xunini toʻladilar. Bushayr aytadi: Sahl ibn Abu Hasma menga: «Oʻsha tuyalardan bir tuya bizning tuya qamaladigan joyimizda meni tepib yubordi», dedi.Саҳл ибн Абу Ҳасма (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорий Абдуллоҳ ибн Саҳл ва Муҳаййиса ибн Масъуд Хайбарга чиқиб кетишди ва ўз эҳтиёжлари учун ажралишди. Сўнг ансорий Абдуллоҳ ибн Саҳл ўлдирилди. Муҳаййиса, мақтулнинг акаси Абдурраҳмон ва Ҳуваййиса ибн Масъуд келиб, Расулуллоҳ ﷺнинг олдига етиб боришди. Абдурраҳмон гапирмоқчи бўлди, шунда Набий ﷺ унга: «Каттани, каттани (олдин қўй)!», дедилар. Бас, Муҳаййиса ва Ҳуваййиса гапириб, Абдуллоҳ ибн Саҳлнинг ишини айтишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эллик марта қасам ичиб, қотилингизни оласизларми?», дедилар. Улар: «Биз гувоҳ бўлмаган ва ҳозир бўлмаган бўлсак, қандай қасам ичамиз?», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унда яҳудийлар эллик марта қасам ичиб, сизлардан холи бўлишади», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, кофир қавмнинг қасамларини қандай қабул қиламиз?», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унинг хунини тўладилар. Бушайр айтади: Саҳл ибн Абу Ҳасма менга: «Ўша туялардан бир туя бизнинг туя қамаладиган жойимизда мени тепиб юборди», деди.