أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ صَالِحٍ - عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ وَكَانَ النَّضِيرُ أَشْرَفَ مِنْ قُرَيْظَةَ وَكَانَ إِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْظَةَ رَجُلاً مِنَ النَّضِيرِ قُتِلَ بِهِ وَإِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ أَدَّى مِائَةَ وَسْقٍ مِنْ تَمْرٍ فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ فَقَالُوا ادْفَعُوهُ إِلَيْنَا نَقْتُلْهُ . فَقَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . فَأَتَوْهُ فَنَزَلَتْ { وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ } وَالْقِسْطُ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ ثُمَّ نَزَلَتْ { أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ } .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Qurayza va Nazir qabilalari bor edi, Nazir Qurayzadan koʻra sharafliroq edi. Agar Qurayzadan bir kishi Nazirdan bir kishini oʻldirsa, uning oʻrniga oʻldirilardi; agar Nazirdan bir kishi Qurayzadan bir kishini oʻldirsa, yuz vasq xurmo toʻlardi. Nabiy ﷺ paygʻambar qilib yuborilganlarida, Nazirdan bir kishi Qurayzadan bir kishini oʻldirdi. Qurayzaliklar: «Uni bizga topshiringlar, biz uni oʻldiramiz», deyishdi. Nazirliklar: «Biz bilan sizlarning oramizda Nabiy ﷺ hukm chiqarsinlar», deyishdi. Ular u zot huzurlariga kelishdi. Shunda: {Agar hukm chiqarsang, ular orasida adolat bilan hukm chiqar} degan oyat nozil boʻldi. Adolat esa jonga jondir. Soʻng: {Ular johiliyat hukmini istayaptilarmi?} degan oyat nozil boʻldi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Қурайза ва Назир қабилалари бор эди, Назир Қурайзадан кўра шарафлироқ эди. Агар Қурайзадан бир киши Назирдан бир кишини ўлдирса, унинг ўрнига ўлдириларди; агар Назирдан бир киши Қурайзадан бир кишини ўлдирса, юз васқ хурмо тўларди. Набий ﷺ пайғамбар қилиб юборилганларида, Назирдан бир киши Қурайзадан бир кишини ўлдирди. Қурайзаликлар: «Уни бизга топширинглар, биз уни ўлдирамиз», дейишди. Назирликлар: «Биз билан сизларнинг орамизда Набий ﷺ ҳукм чиқарсинлар», дейишди. Улар у зот ҳузурларига келишди. Шунда: {Агар ҳукм чиқарсанг, улар орасида адолат билан ҳукм чиқар} деган оят нозил бўлди. Адолат эса жонга жондир. Сўнг: {Улар жоҳилият ҳукмини истаяптиларми?} деган оят нозил бўлди.