أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ فُلَانَةُ لَا تَنَامُ تَذْكُرُ مِنْ صَلَاتِهَا فَقَالَ مَهْ عَلَيْكُمْ مِنْ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لَا يَمَلُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَامَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ uning huzuriga kirdilar, uning yonida bir ayol bor edi. U zot: «Bu kim?» dedilar. U (Oisha): «Falon ayol, uxlamaydi», deb uning koʻp namoz oʻqishini zikr qildi. Shunda u zot: «Boʻldi, toʻxta! Amaldan kuchingiz yetadiganini qilinglar. Allohga qasamki, siz zerikmaguningizcha Alloh azza va jalla (savob berishdan) zerikmaydi», dedilar. U zotga dinning eng suyukli(amal)i egasi doimiy qiladigani edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, унинг ёнида бир аёл бор эди. У зот: «Бу ким?» дедилар. У (Оиша): «Фалон аёл, ухламайди», деб унинг кўп намоз ўқишини зикр қилди. Шунда у зот: «Бўлди, тўхта! Амалдан кучингиз етадиганини қилинглар. Аллоҳга қасамки, сиз зерикмагунингизча Аллоҳ азза ва жалла (савоб беришдан) зерикмайди», дедилар. У зотга диннинг энг суюкли(амал)и эгаси доимий қиладигани эди.