Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning huzuriga kirdilar, yonida bir ayol bor edi. «Bu kim?» dedilar. Men: «Bu falon ayol, uning namozi (koʻpligi) haqida gapirilyapti», dedim. U zot: «Boʻldi qiling! Kuchingiz yetadigan amalni oʻzingizga oling. Alloh nomiga qasamki, siz zerikmaguningizcha Alloh (savob berishdan) zerikmaydi», dedilar. U zotga eng mahbub amal, egasi doimiy bajaradigan amal edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, ёнида бир аёл бор эди. «Бу ким?» дедилар. Мен: «Бу фалон аёл, унинг намози (кўплиги) ҳақида гапириляпти», дедим. У зот: «Бўлди қилинг! Кучингиз етадиган амални ўзингизга олинг. Аллоҳ номига қасамки, сиз зерикмагунингизча Аллоҳ (савоб беришдан) зерикмайди», дедилар. У зотга энг маҳбуб амал, эгаси доимий бажарадиган амал эди.