أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بِشْرٍ الْخَثْعَمِيِّ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ قَالَ بِإِصْبَعِهِ - وَمَدَّ شُعْبَةُ بِإِصْبَعِهِ - قَالَ " اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَالْخَلِيفَةُ فِي الأَهْلِ وَالْمَالِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarga chiqib, ulovlariga mingach, barmoqlari bilan ishora qilib — Shuʼba barmogʻini choʻzib koʻrsatdi — : «Allohim, safarda hamrohimiz Sensan, ahlim va molimda oʻrnimga qoluvchi ham Sensan. Allohim, safarning mashaqqatidan va qaytishdagi gʻam-alamdan Senga panoh soʻrayman», derdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарга чиқиб, уловларига мингач, бармоқлари билан ишора қилиб — Шуъба бармоғини чўзиб кўрсатди — : «Аллоҳим, сафарда ҳамроҳимиз Сенсан, аҳлим ва молимда ўрнимга қолувчи ҳам Сенсан. Аллоҳим, сафарнинг машаққатидан ва қайтишдаги ғам-аламдан Сенга паноҳ сўрайман», дердилар.