Abu Usmon (rahimahulloh) aytadi: Saʼd ibn Molik (roziyallohu anhu) menga aytib berdiki, u: «Buni qulogʻim eshitdi va qalbim Muhammad alayhissalomdan yodda saqladi: u zot: ‹Kim otasidan boshqasini ota deb daʼvo qilsa, holbuki uning otasi emasligini bilsa, jannat unga harom boʻladi›, dedilar», dedi. (Saʼd) aytadi: «Soʻng men Abu Bakrani uchratib, buni unga zikr qildim. U: ‹Buni qulogʻim eshitdi va qalbim Muhammad ﷺ dan yodda saqladi›, dedi». Osim (rahimahulloh) aytadi: Men: «Ey Abu Usmon, sening oldingda ikki kishi guvohlik berdi-ku, ular qanaqa kishilar edi?», dedim. U: «Ulardan biri — Alloh yoʻlida (yoki Islom yoʻlida) birinchi boʻlib oʻq otgan kishi — yaʼni Saʼd ibn Molik. Ikkinchisi esa Toiifdan yigirma necha kishi bilan yayov kelgan kishi edi», dedi va (uning) fazlini zikr qildi.Абу Усмон (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Саъд ибн Молик (розияллоҳу анҳу) менга айтиб бердики, у: «Буни қулоғим эшитди ва қалбим Муҳаммад алайҳиссаломдан ёдда сақлади: у зот: ‹Ким отасидан бошқасини ота деб даъво қилса, ҳолбуки унинг отаси эмаслигини билса, жаннат унга ҳаром бўлади›, дедилар», деди. (Саъд) айтади: «Сўнг мен Абу Бакрани учратиб, буни унга зикр қилдим. У: ‹Буни қулоғим эшитди ва қалбим Муҳаммад ﷺ дан ёдда сақлади›, деди». Осим (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен: «Эй Абу Усмон, сенинг олдингда икки киши гувоҳлик берди-ку, улар қанақа кишилар эди?», дедим. У: «Улардан бири — Аллоҳ йўлида (ёки Ислом йўлида) биринчи бўлиб ўқ отган киши — яъни Саъд ибн Молик. Иккинчиси эса Тоиифдан йигирма неча киши билан яёв келган киши эди», деди ва (унинг) фазлини зикр қилди.