Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi yoʻlda ketayotganida unga chanqoq qattiq ogʻirlik qildi. Shunda u bir quduqni topib, unga tushdi va suv ichdi. Soʻng chiqsa, bir it chanqoqdan tilini chiqarib hansirab, (hoʻl) tuproqni yeb turardi. Shunda u kishi: ‹Bu itga chanqoq xuddi menga yetgani kabi yetibdi›, — dedi-da, quduqqa tushib, maxsisini suvga toʻldirdi, soʻng uni ogʻzi bilan tishlab, tepaga chiqquncha (ushlab) turdi va itga ichirdi. Bas, Alloh undan minnatdor boʻlib (uning shu amalini qadrlab), uni magʻfirat qildi», — dedilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Bizga shu hayvonlarda ham ajr bormi?» — dedilar. U zot: «Har bir hoʻl jigarda (yaʼni tirik jonzotni suv bilan siylashda) ajr bordir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши йўлда кетаётганида унга чанқоқ қаттиқ оғирлик қилди. Шунда у бир қудуқни топиб, унга тушди ва сув ичди. Сўнг чиқса, бир ит чанқоқдан тилини чиқариб ҳансираб, (ҳўл) тупроқни еб турарди. Шунда у киши: ‹Бу итга чанқоқ худди менга етгани каби етибди›, — деди-да, қудуққа тушиб, махсисини сувга тўлдирди, сўнг уни оғзи билан тишлаб, тепага чиққунча (ушлаб) турди ва итга ичирди. Бас, Аллоҳ ундан миннатдор бўлиб (унинг шу амалини қадрлаб), уни мағфират қилди», — дедилар. (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! Бизга шу ҳайвонларда ҳам ажр борми?» — дедилар. У зот: «Ҳар бир ҳўл жигарда (яъни тирик жонзотни сув билан сийлашда) ажр бордир», — дедилар.