Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mana bu oyat: {Va eng yaqin qarindoshlaringni ogohlantir} nozil boʻlganda, Rasululloh ﷺ Qurayshni chaqirdilar. Bas, ular toʻplandilar. (Paygʻambar) umumiy (xitob) qildilar va xususiy (xitob) qildilar, soʻng: «Ey Kaʼb ibn Luayy oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Murra ibn Kaʼb oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Abdu Shams oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Abdu Manof oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Hoshim oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Abdulmuttalib oʻgʻillari, oʻzlaringizni doʻzaxdan qutqaringlar! Ey Fotima, oʻzingni doʻzaxdan qutqar! Chunki men sizlar uchun Allohdan (keladigan) hech narsaga ega emasman (sizni Allohdan qutqara olmayman); faqat sizlar bilan (mening) qarobat (qarindoshlik)im borki, men uni oʻz nami (suvi) bilan namlayman (yaʼni silai rahm qilaman)», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мана бу оят: {Ва энг яқин қариндошларингни огоҳлантир} нозил бўлганда, Расулуллоҳ ﷺ Қурайшни чақирдилар. Бас, улар тўпландилар. (Пайғамбар) умумий (хитоб) қилдилар ва хусусий (хитоб) қилдилар, сўнг: «Эй Каъб ибн Луайй ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Мурра ибн Каъб ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Абду Шамс ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Абду Маноф ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Ҳошим ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Абдулмутталиб ўғиллари, ўзларингизни дўзахдан қутқаринглар! Эй Фотима, ўзингни дўзахдан қутқар! Чунки мен сизлар учун Аллоҳдан (келадиган) ҳеч нарсага эга эмасман (сизни Аллоҳдан қутқара олмайман); фақат сизлар билан (менинг) қаробат (қариндошлик)им борки, мен уни ўз нами (суви) билан намлайман (яъни силаи раҳм қиламан)», дедилар.