Abdulloh ibn Abu Bakr

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُفِّنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ثَلاَثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ مِنْ كُرْسُفٍ لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلاَ عِمَامَةٌ أَمَّا الْحُلَّةُ فَإِنَّمَا شُبِّهَ عَلَى النَّاسِ فِيهَا أَنَّهَا اشْتُرِيَتْ لَهُ لِيُكَفَّنَ فِيهَا فَتُرِكَتِ الْحُلَّةُ وَكُفِّنَ فِي ثَلاَثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ فَأَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ لأَحْبِسَنَّهَا حَتَّى أُكَفِّنَ فِيهَا نَفْسِي ثُمَّ قَالَ لَوْ رَضِيَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ لَكَفَّنَهُ فِيهَا ‏.‏ فَبَاعَهَا وَتَصَدَّقَ بِثَمَنِهَا ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ paxtadan toʻqilgan, Sahul (degan joy)ga mansub uchta oq libosga kafanlandilar; ularda na koʻylak, na salla bor edi. Hulla (degan yoʻl-yoʻl libos)ga kelsak, odamlar uning haqida adashishdi — goʻyo u zotni kafanlash uchun sotib olingan deb (oʻylashdi); aslida esa hulla qoldirildi va u zot Sahulga mansub uchta oq libosga kafanlandilar. Soʻng u (hulla)ni Abdulloh ibn Abu Bakr olib: ‹Buni oʻzimni kafanlaguncha (saqlab) qoʻyaman›, dedi. Keyin: ‹Agar aziz va jalil boʻlgan Alloh buni oʻz Paygʻambari uchun ravo koʻrganida, u zotni shunga kafanlagan boʻlardi›, dedi. Shunday qilib uni sotib, pulini sadaqa qildi.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ пахтадан тўқилган, Саҳул (деган жой)га мансуб учта оқ либосга кафанландилар; уларда на кўйлак, на салла бор эди. Ҳулла (деган йўл-йўл либос)га келсак, одамлар унинг ҳақида адашишди — гўё у зотни кафанлаш учун сотиб олинган деб (ўйлашди); аслида эса ҳулла қолдирилди ва у зот Саҳулга мансуб учта оқ либосга кафанландилар. Сўнг у (ҳулла)ни Абдуллоҳ ибн Абу Бакр олиб: ‹Буни ўзимни кафанлагунча (сақлаб) қўяман›, деди. Кейин: ‹Агар азиз ва жалил бўлган Аллоҳ буни ўз Пайғамбари учун раво кўрганида, у зотни шунга кафанлаган бўларди›, деди. Шундай қилиб уни сотиб, пулини садақа қилди.»

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، وَابْنُ، عُيَيْنَةَ وَابْنُ إِدْرِيسَ وَعَبْدَةُ وَوَكِيعٌ ح وَحَدَّثَنَاهُ يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمْ قِصَّةُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Sahulga mansub uchta yamaniy oq libosga kafanlandilar; ularda na salla, na koʻylak bor edi» (degan mazmunda rivoyat qilingan, biroq bu rivoyatda Abdulloh ibn Abu Bakr qissasi yoʻq).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Саҳулга мансуб учта яманий оқ либосга кафанландилар; уларда на салла, на кўйлак бор эди» (деган мазмунда ривоят қилинган, бироқ бу ривоятда Абдуллоҳ ибн Абу Бакр қиссаси йўқ).

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلاَثٍ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمْرَةَ فَقَالَتْ صَدَقَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ حِضْرَةَ الأَضْحَى زَمَنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ادَّخِرُوا ثَلاَثًا ثُمَّ تَصَدَّقُوا بِمَا بَقِيَ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ يَتَّخِذُونَ الأَسْقِيَةَ مِنْ ضَحَايَاهُمْ وَيَحْمِلُونَ مِنْهَا الْوَدَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَمَا ذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَهَيْتَ أَنْ تُؤْكَلَ لُحُومُ الضَّحَايَا بَعْدَ ثَلاَثٍ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّمَا نَهَيْتُكُمْ مِنْ أَجْلِ الدَّافَّةِ الَّتِي دَفَّتْ فَكُلُوا وَادَّخِرُوا وَتَصَدَّقُوا ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Voqid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qurbonliklar goʻshtini uch (kun)dan keyin yeyishdan qaytardilar. Abdulloh ibn Abu Bakr dedi: Men buni Amraga zikr qilgan edim, u: «Toʻgʻri aytibdi, men Oishaning shunday deganini eshitganman: Rasululloh ﷺ zamonida qurbonlik kunlarida sahroliklardan baʼzi uy-joy ahllari (Madinaga) ketma-ket kelib qolishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Uch (kun)lik (goʻshtni) saqlab qoʻyinglar, soʻng qolganini sadaqa qilinglar›, dedilar. Bundan keyin (odamlar): ‹Yo Rasululloh! Odamlar qurbonliklaridan meshlar yasab, ulardan yogʻ olib (saqlab) qoʻyishadi-ku›, dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Bu nima (degani)?› dedilar. Ular: ‹Siz qurbonliklar goʻshtini uch (kun)dan keyin yeyishdan qaytargandingiz›, dedilar. Shunda u zot: ‹Men sizlarni faqat (Madinaga) kelib qolgan haligi (sahrolik) jamoa sababidan qaytargandim. Bas, yenglar, saqlab qoʻyinglar va sadaqa qilinglar›, dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Воқид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қурбонликлар гўштини уч (кун)дан кейин ейишдан қайтардилар. Абдуллоҳ ибн Абу Бакр деди: Мен буни Амрага зикр қилган эдим, у: «Тўғри айтибди, мен Оишанинг шундай деганини эшитганман: Расулуллоҳ ﷺ замонида қурбонлик кунларида саҳроликлардан баъзи уй-жой аҳллари (Мадинага) кетма-кет келиб қолишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Уч (кун)лик (гўштни) сақлаб қўйинглар, сўнг қолганини садақа қилинглар›, дедилар. Бундан кейин (одамлар): ‹Ё Расулуллоҳ! Одамлар қурбонликларидан мешлар ясаб, улардан ёғ олиб (сақлаб) қўйишади-ку›, дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Бу нима (дегани)?› дедилар. Улар: ‹Сиз қурбонликлар гўштини уч (кун)дан кейин ейишдан қайтаргандингиз›, дедилар. Шунда у зот: ‹Мен сизларни фақат (Мадинага) келиб қолган ҳалиги (саҳролик) жамоа сабабидан қайтаргандим. Бас, енглар, сақлаб қўйинглар ва садақа қилинглар›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ، بْنِ تَمِيمٍ أَنَّ أَبَا بَشِيرٍ الأَنْصَارِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ - قَالَ - فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَسُولاً - قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ وَالنَّاسُ فِي مَبِيتِهِمْ - ‏"‏ لاَ يَبْقَيَنَّ فِي رَقَبَةِ بَعِيرٍ قِلاَدَةٌ مِنْ وَتَرٍ أَوْ قِلاَدَةٌ إِلاَّ قُطِعَتْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ أُرَى ذَلِكَ مِنَ الْعَيْنِ ‏.‏

Abu Bashir al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ bilan baʼzi safarlarida birga boʻlgan ekan. (U) dedi: Rasululloh ﷺ bir elchini yubordilar — Abdulloh ibn Abu Bakr: «Menimcha, u (Abbod): ‹odamlar tunash joylarida edilar›, deb aytdi», dedi — «Hech bir tuyaning boʻynida tarang ipdan (yasalgan) marjon yo (boshqa) marjon qolmasin, balki kesib tashlansin!» (degan amrni yetkazib). Molik: «Mening fikrimcha, bu koʻz tegishidan (saqlanish uchun edi)», dedi.Абу Башир ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ билан баъзи сафарларида бирга бўлган экан. (У) деди: Расулуллоҳ ﷺ бир элчини юбордилар — Абдуллоҳ ибн Абу Бакр: «Менимча, у (Аббод): ‹одамлар тунаш жойларида эдилар›, деб айтди», деди — «Ҳеч бир туянинг бўйнида таранг ипдан (ясалган) маржон ё (бошқа) маржон қолмасин, балки кесиб ташлансин!» (деган амрни етказиб). Молик: «Менинг фикримча, бу кўз тегишидан (сақланиш учун эди)», деди.