حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ السَّائِبِ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي أَرْبَعًا بَعْدَ أَنْ تَزُولَ الشَّمْسُ قَبْلَ الظُّهْرِ وَقَالَ: إِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ، فَأُحِبُّ أَنْ يَصْعَدَ لِي فِيهَا عَمَلٌ صَالِحٌ.
Abdulloh ibn as-Soib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ quyosh ogʻgandan keyin, peshindan oldin toʻrt (rakaat) oʻqir edilar va: «Bu shunday soatki, unda osmon eshiklari ochiladi va men shu (vaqt)da men uchun solih amal koʻtarilishini yaxshi koʻraman», dedilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Ali va Abu Ayyubdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn as-Soibning hadisi hasan gʻaribdir. Nabiy ﷺdan u zot zavoldan keyin toʻrt rakaat oʻqib, faqat ularning oxirida salom berganlari rivoyat qilingan.Абдуллоҳ ибн ас-Соиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғгандан кейин, пешиндан олдин тўрт (ракаат) ўқир эдилар ва: «Бу шундай соатки, унда осмон эшиклари очилади ва мен шу (вақт)да мен учун солиҳ амал кўтарилишини яхши кўраман», дедилар. (Рови) айтди: Бу бобда Али ва Абу Айюбдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн ас-Соибнинг ҳадиси ҳасан ғарибдир. Набий ﷺдан у зот заволдан кейин тўрт ракаат ўқиб, фақат уларнинг охирида салом берганлари ривоят қилинган.