وَعَن عبد الله بن السَّائِب قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ: (رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَاب النَّار)
رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Abdulloh ibn Soib (roziyallohu anhu) aytadilar: «Rasululloh ﷺ ikki burchak orasida: {Robbano, otino fid-dunyo hasanatan va fil-oxiroti hasanatan va qino azoban-nor (Ey Robbimiz, bizga dunyoda ham yaxshilik, oxiratda ham yaxshilik ato et va bizni doʻzax azobidan saqla)} deb aytayotganlarini eshitdim».Абдуллоҳ ибн Соиб (розияллоҳу анҳу) айтадилар: «Расулуллоҳ ﷺ икки бурчак орасида: {Роббано, отино фид-дунё ҳасанатан ва фил-охироти ҳасанатан ва қино азобан-нор (Эй Роббимиз, бизга дунёда ҳам яхшилик, охиратда ҳам яхшилик ато эт ва бизни дўзах азобидан сақла)} деб айтаётганларини эшитдим».
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ: صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ بِمَكَّةَ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ (الْمُؤْمِنِينَ)
حَتَّى جَاءَ ذِكْرُ مُوسَى وَهَارُونَ أَوْ ذِكْرُ عِيسَى أَخَذَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعْلَةٌ فَرَكَعَ. رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn as-Soib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ bizga Makkada subh namozini oʻqib berdilar va ‹Muʼminun› surasini boshladilar. Tokim Muso va Horun zikriga yoki Iso zikriga yetganlarida — Muhammad ibn Abbod shubha qiladi yoki (roviylar) unga (rivoyatni) ixtilof bilan yetkazganlar — Nabiy ﷺ ni yoʻtal tutdi-da, rukuga bordilar. Abdulloh ibn as-Soib bunda hozir edi». Abdurazzoqning hadisida esa: «(qiroatni) qisqartirib, rukuga bordilar» (deyilgan).Абдуллоҳ ибн ас-Соиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ бизга Маккада субҳ намозини ўқиб бердилар ва ‹Муъминун› сурасини бошладилар. Токим Мусо ва Ҳорун зикрига ёки Исо зикрига етганларида — Муҳаммад ибн Аббод шубҳа қилади ёки (ровийлар) унга (ривоятни) ихтилоф билан етказганлар — Набий ﷺ ни йўтал тутди-да, рукуга бордилар. Абдуллоҳ ибн ас-Соиб бунда ҳозир эди». Абдураззоқнинг ҳадисида эса: «(қироатни) қисқартириб, рукуга бордилар» (дейилган).
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يُصَلِّي أَرْبَعًا بَعْدَ أَنْ تَزُولَ الشَّمْسُ قَبْلَ الظُّهْرِ وَقَالَ: «إِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ فَأُحِبُّ أَنْ يَصْعَدَ لِي فِيهَا عَمَلٌ صَالِحٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Abdulloh ibn as-Soib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ quyosh ogʻgandan keyin, peshindan oldin toʻrt (rakaat) oʻqir edilar va: «Bu shunday soatki, unda osmon eshiklari ochiladi va men shu (vaqt)da men uchun solih amal koʻtarilishini yaxshi koʻraman», dedilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Ali va Abu Ayyubdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn as-Soibning hadisi hasan gʻaribdir. Nabiy ﷺdan u zot zavoldan keyin toʻrt rakaat oʻqib, faqat ularning oxirida salom berganlari rivoyat qilingan.Абдуллоҳ ибн ас-Соиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қуёш оғгандан кейин, пешиндан олдин тўрт (ракаат) ўқир эдилар ва: «Бу шундай соатки, унда осмон эшиклари очилади ва мен шу (вақт)да мен учун солиҳ амал кўтарилишини яхши кўраман», дедилар. (Рови) айтди: Бу бобда Али ва Абу Айюбдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн ас-Соибнинг ҳадиси ҳасан ғарибдир. Набий ﷺдан у зот заволдан кейин тўрт ракаат ўқиб, фақат уларнинг охирида салом берганлари ривоят қилинган.