حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ مَوَالِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ الْعَدَوِيِّ حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ أَنَّهُ قَالَ دَعَتْنِي أُمِّي يَوْمًا وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَاعِدٌ فِي بَيْتِنَا فَقَالَتْ هَا تَعَالَ أُعْطِيكَ . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَمَا أَرَدْتِ أَنْ تُعْطِيهِ " . قَالَتْ أُعْطِيهِ تَمْرًا . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّكِ لَوْ لَمْ تُعْطِيهِ شَيْئًا كُتِبَتْ عَلَيْكِ كِذْبَةٌ " .
Abdulloh ibn Omir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Bir kuni onam meni chaqirdi, Rasululloh ﷺ uyimizda oʻtirgan edilar. U (onam): «Hoy, kel, senga (bir narsa) beraman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Unga nima bermoqchi eding?» dedilar. U: «Unga xurmo bermoqchi edim», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Bilginki, agar unga hech narsa bermaganingda, zimmangga bir yolgʻon yozilgan boʻlar edi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Омир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Бир куни онам мени чақирди, Расулуллоҳ ﷺ уйимизда ўтирган эдилар. У (онам): «Ҳой, кел, сенга (бир нарса) бераман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Унга нима бермоқчи эдинг?» дедилар. У: «Унга хурмо бермоқчи эдим», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Билгинки, агар унга ҳеч нарса бермаганингда, зиммангга бир ёлғон ёзилган бўлар эди», дедилар.