وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنِ الرَّجُلِ، يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُصِيبُ طَعَامًا قَدْ مَسَّتْهُ النَّارُ أَيَتَوَضَأُ قَالَ رَأَيْتُ أَبِي يَفْعَلُ ذَلِكَ وَلاَ يَتَوَضَّأُ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abdulloh ibn Omir ibn Robiʼadan namoz uchun tahorat olib, soʻng olovda pishirilgan taomni yegan kishi (yana) tahorat oladimi, deb soʻradi. U: «Otamning shunday qilib, tahorat olmaganini koʻrganman», dedi.Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абдуллоҳ ибн Омир ибн Робиъадан намоз учун таҳорат олиб, сўнг оловда пиширилган таомни еган киши (яна) таҳорат оладими, деб сўради. У: «Отамнинг шундай қилиб, таҳорат олмаганини кўрганман», деди.
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرٍ، أَهْدَى لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ جَارِيَةً وَلَهَا زَوْجٌ ابْتَاعَهَا بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ عُثْمَانُ لاَ أَقْرَبُهَا حَتَّى يُفَارِقَهَا زَوْجُهَا . فَأَرْضَى ابْنُ عَامِرٍ زَوْجَهَا فَفَارَقَهَا .
Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Omir Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ga bir joriyani hadya qildi — u (joriya)ning eri bor edi, uni Basrada sotib olgan edi. Usmon: ‹Eri undan ajralmaguncha unga yaqinlashmayman›, dedi. Shunda Ibn Omir uning erini rozi qildi (tovon berdi), u ham undan ajradi.Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Омир Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)га бир жорияни ҳадя қилди — у (жория)нинг эри бор эди, уни Басрада сотиб олган эди. Усмон: ‹Эри ундан ажралмагунча унга яқинлашмайман›, деди. Шунда Ибн Омир унинг эрини рози қилди (товон берди), у ҳам ундан ажради.
حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، أَنَّهُ قَالَ جَلَدَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ ثَمَانِينَ . قَالَ أَبُو الزِّنَادِ فَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَدْرَكْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ وَالْخُلَفَاءَ هَلُمَّ جَرًّا فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا جَلَدَ عَبْدًا فِي فِرْيَةٍ أَكْثَرَ مِنْ أَرْبَعِينَ .
Abu Zinod (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Umar ibn Abdulaziz (rahimahulloh) bir qulni tuhmat (qazf) uchun sakson (darra) savaladi». Abu Zinod aytdi: «Men bu haqda Abdulloh ibn Omir ibn Rabiadan soʻradim. U: ‹Men Umar ibn al-Xattob, Usmon ibn Affon (roziyallohu anhumo) va ulardan keyingi xalifalar (zamonini) koʻrdim — ammo hech kimning qulni tuhmat uchun qirqtadan ortiq savalaganini koʻrmadim›, dedi».Абу Зинод (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Умар ибн Абдулазиз (раҳимаҳуллоҳ) бир қулни туҳмат (қазф) учун саксон (дарра) савалади». Абу Зинод айтди: «Мен бу ҳақда Абдуллоҳ ибн Омир ибн Рабиадан сўрадим. У: ‹Мен Умар ибн ал-Хаттоб, Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳумо) ва улардан кейинги халифалар (замонини) кўрдим — аммо ҳеч кимнинг қулни туҳмат учун қирқтадан ортиқ савалаганини кўрмадим›, деди».