Abdulloh ibn Salom

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ وَفِيهِ أُهْبِطَ مِنْهَا وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ يُصَلِّي فَيَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا شَيْئًا إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَذَكَرْتُ لَهُ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِتِلْكَ السَّاعَةِ ‏.‏ فَقُلْتُ أَخْبِرْنِي بِهَا وَلاَ تَضْنَنْ بِهَا عَلَىَّ قَالَ هِيَ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ ‏.‏ فَقُلْتُ كَيْفَ تَكُونُ بَعْدَ الْعَصْرِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مَسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏ وَتِلْكَ السَّاعَةُ لاَ يُصَلَّى فِيهَا فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ أَلَيْسَ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ فَهُوَ فِي صَلاَةٍ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ بَلَى ‏.‏ قَالَ فَهُوَ ذَاكَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ قَالَ وَمَعْنَى قَوْلِهِ ‏"‏ أَخْبِرْنِي بِهَا وَلاَ تَضْنَنْ بِهَا عَلَىَّ ‏"‏ ‏.‏ لاَ تَبْخَلْ بِهَا عَلَىَّ وَالضَّنُّ الْبُخْلُ وَالظَّنِينُ الْمُتَّهَمُ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Quyosh chiqqan kunlarning eng yaxshisi — juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda jannatga kiritildi va undan unda tushirildi. Unda bir soat bordirki, musulmon banda namoz oʻqib turgan holida unga muvofiq kelib, Allohdan unda biror narsa soʻrasa, Alloh unga albatta uni ato qiladi», dedilar. Abu Hurayra aytdi: Soʻng men Abdulloh ibn Salom bilan uchrashib, unga bu hadisni aytib berdim. U: «Men o soatni yaxshiroq bilaman», dedi. Men: «Menga uni xabar bering va undan menga bermay (bahillik) qilmang», dedim. U: «U asrdan keyin quyosh botgunga qadar (boʻlgan vaqt)dir», dedi. Men: «U qanday qilib asrdan keyin boʻladi, axir Rasululloh ﷺ: ‹Unga musulmon banda namoz oʻqib turgan holida muvofiq kelmaydi›, dedilar-ku? Holbuki o soatda namoz oʻqilmaydi», dedim. Abdulloh ibn Salom: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim namozni kutib bir majlisda oʻtirsa, u namozdadir›, demaganmilar?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Bas, u oʻshadir», dedi. Abu Iso aytdi: Hadisda uzun qissa bordir. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir. (U) dediki, uning «menga uni xabar bering va undan menga bahillik qilmang» soʻzining maʼnosi — undan menga bahillik qilmang demakdir; «ad-dann» — bahillik, «az-zaniyn» esa ayblanmish (kishi) demakdir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси — жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда жаннатга киритилди ва ундан унда туширилди. Унда бир соат бордирки, мусулмон банда намоз ўқиб турган ҳолида унга мувофиқ келиб, Аллоҳдан унда бирор нарса сўраса, Аллоҳ унга албатта уни ато қилади», дедилар. Абу Ҳурайра айтди: Сўнг мен Абдуллоҳ ибн Салом билан учрашиб, унга бу ҳадисни айтиб бердим. У: «Мен о соатни яхшироқ биламан», деди. Мен: «Менга уни хабар беринг ва ундан менга бермай (баҳиллик) қилманг», дедим. У: «У асрдан кейин қуёш ботгунга қадар (бўлган вақт)дир», деди. Мен: «У қандай қилиб асрдан кейин бўлади, ахир Расулуллоҳ ﷺ: ‹Унга мусулмон банда намоз ўқиб турган ҳолида мувофиқ келмайди›, дедилар-ку? Ҳолбуки о соатда намоз ўқилмайди», дедим. Абдуллоҳ ибн Салом: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким намозни кутиб бир мажлисда ўтирса, у намоздадир›, демаганмилар?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Бас, у ўшадир», деди. Абу Исо айтди: Ҳадисда узун қисса бордир. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. (У) дедики, унинг «менга уни хабар беринг ва ундан менга баҳиллик қилманг» сўзининг маъноси — ундан менга баҳиллик қилманг демакдир; «ад-данн» — баҳиллик, «аз-занийн» эса айбланмиш (киши) демакдир.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مُحَيَّاةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ أَخِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، لَمَّا أُرِيدَ عُثْمَانُ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا جَاءَ بِكَ قَالَ جِئْتُ فِي نَصْرِكَ قَالَ اخْرُجْ إِلَى النَّاسِ فَاطْرُدْهُمْ عَنِّي فَإِنَّكَ خَارِجٌ خَيْرٌ لِي مِنْكَ دَاخِلٌ ‏.‏ فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى النَّاسِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ كَانَ اسْمِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فُلاَنٌ فَسَمَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللَّهِ وَنَزَلَ فِيَّ آيَاتٌ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ نَزَلَتْ فِيَّ ‏:‏ ‏(‏ وشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‏)‏ وَنَزَلَتْ فِيَّ ‏:‏ ‏(‏قلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ‏)‏ إِنَّ لِلَّهِ سَيْفًا مَغْمُودًا عَنْكُمْ وَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ قَدْ جَاوَرَتْكُمْ فِي بَلَدِكُمْ هَذَا الَّذِي نَزَلَ فِيهِ نَبِيُّكُمْ فَاللَّهَ اللَّهَ فِي هَذَا الرَّجُلِ أَنْ تَقْتُلُوهُ فَوَاللَّهِ إِنْ قَتَلْتُمُوهُ لَتَطْرُدُنَّ جِيرَانَكُمُ الْمَلاَئِكَةَ وَلَتَسُلُّنَّ سَيْفَ اللَّهِ الْمَغْمُودَ عَنْكُمْ فَلاَ يُغْمَدُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ قَالَ فَقَالُوا اقْتُلُوا الْيَهُودِيَّ وَاقْتُلُوا عُثْمَانَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏ وَقَدْ رَوَاهُ شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ ‏.‏

Abdulmalik ibn Umayr (rahimahulloh) Abdulloh ibn Salomning jiyanidan rivoyat qiladiki, u shunday dedi: Usmon (roziyallohu anhu)ga (suiqasd) qilinmoqchi boʻlganida, Abdulloh ibn Salom keldi. Usmon unga: «Seni nima olib keldi?», dedi. U: «Senga yordam berish uchun keldim», dedi. Usmon: «Odamlar oldiga chiq va ularni mendan qaytar, chunki sening (tashqarida) chiqib turishing men uchun (ichkarida) kirib turishingdan yaxshiroqdir», dedi. Bas, Abdulloh odamlar oldiga chiqib: «Ey odamlar! Johiliyatda mening ismim falon edi, soʻng Rasululloh ﷺ mening ismimni Abdulloh deb qoʻydilar va Allohning Kitobidan baʼzi oyatlar mening haqimda nozil boʻldi. Mening haqimda: {Bani Isroildan bir guvoh (Tavrotdan) shunga oʻxshashlikni guvohlik berib, iymon keltirdi-yu, sizlar esa kibr qildingiz. Albatta, Alloh zolim qavmni hidoyat qilmaydi} (Ahqof 10) nozil boʻldi. Yana mening haqimda: {Ayting: ‹Men bilan sizlar oramizda guvoh boʻlishga Alloh va kimda Kitob ilmi boʻlsa, (oʻsha) yetarlidir›} (Raʼd 43) nozil boʻldi. Albatta, Allohning sizlardan (hozircha) qiniga solib qoʻyilgan bir qilichi bor va albatta, farishtalar shu yurtingizda — Nabiyingiz nozil boʻlgan (yurtda) sizlarga qoʻshni boʻlib turibdilar. Bas, Allohdan qoʻrqinglar, Allohdan qoʻrqinglar, bu kishini (Usmonni) oʻldirishdan (saqlaninglar)! Allohga qasamki, agar uni oʻldirsangizlar, albatta, qoʻshningiz boʻlmish farishtalarni quvgan boʻlasiz va Allohning sizlardan (hozircha) qiniga solingan qilichini sugʻurgan boʻlasiz, soʻng u qiyomat kunigacha qiniga solinmaydi», dedi. Shunda ular: «Yahudiyni oʻldiringlar, Usmonni ham oʻldiringlar!», deyishdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Buni Shuayb ibn Safvon, Abdulmalik ibn Umayrdan, u Abdulloh ibn Salomning nabirasi Muhammad ibn Abdulloh ibn Salomning oʻgʻlidan, u bobosi Abdulloh ibn Salomdan rivoyat qilgan.Абдулмалик ибн Умайр (раҳимаҳуллоҳ) Абдуллоҳ ибн Саломнинг жиянидан ривоят қиладики, у шундай деди: Усмон (розияллоҳу анҳу)га (суиқасд) қилинмоқчи бўлганида, Абдуллоҳ ибн Салом келди. Усмон унга: «Сени нима олиб келди?», деди. У: «Сенга ёрдам бериш учун келдим», деди. Усмон: «Одамлар олдига чиқ ва уларни мендан қайтар, чунки сенинг (ташқарида) чиқиб туришинг мен учун (ичкарида) кириб туришингдан яхшироқдир», деди. Бас, Абдуллоҳ одамлар олдига чиқиб: «Эй одамлар! Жоҳилиятда менинг исмим фалон эди, сўнг Расулуллоҳ ﷺ менинг исмимни Абдуллоҳ деб қўйдилар ва Аллоҳнинг Китобидан баъзи оятлар менинг ҳақимда нозил бўлди. Менинг ҳақимда: {Бани Исроилдан бир гувоҳ (Тавротдан) шунга ўхшашликни гувоҳлик бериб, иймон келтирди-ю, сизлар эса кибр қилдингиз. Албатта, Аллоҳ золим қавмни ҳидоят қилмайди} (Аҳқоф 10) нозил бўлди. Яна менинг ҳақимда: {Айтинг: ‹Мен билан сизлар орамизда гувоҳ бўлишга Аллоҳ ва кимда Китоб илми бўлса, (ўша) етарлидир›} (Раъд 43) нозил бўлди. Албатта, Аллоҳнинг сизлардан (ҳозирча) қинига солиб қўйилган бир қиличи бор ва албатта, фаришталар шу юртингизда — Набийингиз нозил бўлган (юртда) сизларга қўшни бўлиб турибдилар. Бас, Аллоҳдан қўрқинглар, Аллоҳдан қўрқинглар, бу кишини (Усмонни) ўлдиришдан (сақланинглар)! Аллоҳга қасамки, агар уни ўлдирсангизлар, албатта, қўшнингиз бўлмиш фаришталарни қувган бўласиз ва Аллоҳнинг сизлардан (ҳозирча) қинига солинган қиличини суғурган бўласиз, сўнг у қиёмат кунигача қинига солинмайди», деди. Шунда улар: «Яҳудийни ўлдиринглар, Усмонни ҳам ўлдиринглар!», дейишди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Буни Шуайб ибн Сафвон, Абдулмалик ибн Умайрдан, у Абдуллоҳ ибн Саломнинг набираси Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Саломнинг ўғлидан, у бобоси Абдуллоҳ ибн Саломдан ривоят қилган.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدٍ الْكِنْدِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُحَيَّاةَ يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنِ ابْنِ أَخِي عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ، قَالَ لَمَّا أُرِيدَ قَتْلُ عُثْمَانَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ فَقَالَ لَهُ عُثْمَانُ مَا جَاءَ بِكَ قَالَ جِئْتُ فِي نَصْرِكَ ‏.‏ قَالَ اخْرُجْ إِلَى النَّاسِ فَاطْرُدْهُمْ عَنِّي فَإِنَّكَ خَارِجًا خَيْرٌ لِي مِنْكَ دَاخِلاً ‏.‏ فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ إِلَى النَّاسِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ كَانَ اسْمِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فُلاَنٌ فَسَمَّانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللَّهِ وَنَزَلَتْ فِيَّ آيَاتٌ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَنَزَلَتْ فِيَّ ‏:‏ ‏(‏ وشهد شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‏)‏ وَنَزَلَتْ فِيَّ ‏:‏ ‏(‏ قلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ‏)‏ إِنَّ لِلَّهِ سَيْفًا مَغْمُودًا عَنْكُمْ وَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ قَدْ جَاوَرَتْكُمْ فِي بَلَدِكُمْ هَذَا الَّذِي نَزَلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاللَّهَ اللَّهَ فِي هَذَا الرَّجُلِ أَنْ تَقْتُلُوهُ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَتَلْتُمُوهُ لَتَطْرُدُنَّ جِيرَانَكُمُ الْمَلاَئِكَةَ وَلَتَسُلُّنَّ سَيْفَ اللَّهِ الْمَغْمُودَ عَنْكُمْ فَلاَ يُغْمَدُ عَنْكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏.‏ قَالُوا اقْتُلُوا الْيَهُودِيَّ وَاقْتُلُوا عُثْمَانَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ ‏.‏ وَقَدْ رَوَى شُعَيْبُ بْنُ صَفْوَانَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ فَقَالَ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ ‏.‏

Abdulloh ibn Salom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Usmonni oʻldirmoqchi boʻlishganda, Abdulloh ibn Salom keldi. Usmon unga: «Seni nima olib keldi?» dedi. U: «Senga yordam berish uchun keldim», dedi. Usmon: «Odamlarning oldiga chiqib, ularni mendan qaytar. Zero sening tashqarida boʻlishing men uchun ichkarida boʻlishingdan yaxshiroqdir», dedi. Shunda Abdulloh odamlarning oldiga chiqib, dedi: «Ey odamlar! Johiliyatda mening ismim falon edi, soʻng Rasululloh ﷺ menga Abdulloh deb nom qoʻydilar. Va mening haqqimda Alloh kitobidan oyatlar nozil boʻldi. Mening haqqimda: {Bani Isroildan bir guvoh ham uning misliga guvohlik berib, iymon keltirgani holda, sizlar kibr qilsangiz (qanchalik zolim boʻlasizlar)? Albatta Alloh zolim qavmni hidoyat qilmaydi} (Ahqof 10) (oyati) nozil boʻldi. Yana mening haqqimda: {Ayting: Men bilan sizlarning oranglarda Alloh va kitob ilmi uning huzurida boʻlgan kishi guvoh boʻlishi kifoya} (Raʼd 43) (oyati) nozil boʻldi. Albatta Allohning sizlardan gʻilofga solinib yashirilgan bir qilichi bor. Va albatta farishtalar shu yurtinglarda sizlarga qoʻshni boʻlganlar — bu (kishi) haqida Rasululloh ﷺ (vahiy bilan) tushganlar. Bas, Allohdan, Allohdan (qoʻrqinglar) bu kishi haqida — uni oʻldirishingizdan! Allohga qasamki, agar uni oʻldirsangiz, qoʻshningiz boʻlmish farishtalarni quvib yuborasiz va Allohning sizlardan gʻilofga solib yashirilgan qilichini sugʻurib olasiz, soʻng u qiyomat kunigacha sizlardan gʻilofga solinmaydi». Shunda ular: «Yahudiyni ham oʻldiringlar, Usmonni ham oʻldiringlar», deyishdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Abdulmalik ibn Umayrning hadisidangina bilamiz. Shuayb ibn Safvon ham bu hadisni Abdulmalik ibn Umayrdan rivoyat qilib, u Umar ibn Muhammad ibn Abdulloh ibn Salomdan, u bobosi Abdulloh ibn Salomdan, deb keltirgan.Абдуллоҳ ибн Салом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Усмонни ўлдирмоқчи бўлишганда, Абдуллоҳ ибн Салом келди. Усмон унга: «Сени нима олиб келди?» деди. У: «Сенга ёрдам бериш учун келдим», деди. Усмон: «Одамларнинг олдига чиқиб, уларни мендан қайтар. Зеро сенинг ташқарида бўлишинг мен учун ичкарида бўлишингдан яхшироқдир», деди. Шунда Абдуллоҳ одамларнинг олдига чиқиб, деди: «Эй одамлар! Жоҳилиятда менинг исмим фалон эди, сўнг Расулуллоҳ ﷺ менга Абдуллоҳ деб ном қўйдилар. Ва менинг ҳаққимда Аллоҳ китобидан оятлар нозил бўлди. Менинг ҳаққимда: {Бани Исроилдан бир гувоҳ ҳам унинг мислига гувоҳлик бериб, иймон келтиргани ҳолда, сизлар кибр қилсангиз (қанчалик золим бўласизлар)? Албатта Аллоҳ золим қавмни ҳидоят қилмайди} (Аҳқоф 10) (ояти) нозил бўлди. Яна менинг ҳаққимда: {Айтинг: Мен билан сизларнинг орангларда Аллоҳ ва китоб илми унинг ҳузурида бўлган киши гувоҳ бўлиши кифоя} (Раъд 43) (ояти) нозил бўлди. Албатта Аллоҳнинг сизлардан ғилофга солиниб яширилган бир қиличи бор. Ва албатта фаришталар шу юртингларда сизларга қўшни бўлганлар — бу (киши) ҳақида Расулуллоҳ ﷺ (ваҳий билан) тушганлар. Бас, Аллоҳдан, Аллоҳдан (қўрқинглар) бу киши ҳақида — уни ўлдиришингиздан! Аллоҳга қасамки, агар уни ўлдирсангиз, қўшнингиз бўлмиш фаришталарни қувиб юборасиз ва Аллоҳнинг сизлардан ғилофга солиб яширилган қиличини суғуриб оласиз, сўнг у қиёмат кунигача сизлардан ғилофга солинмайди». Шунда улар: «Яҳудийни ҳам ўлдиринглар, Усмонни ҳам ўлдиринглар», дейишди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Абдулмалик ибн Умайрнинг ҳадисидангина биламиз. Шуайб ибн Сафвон ҳам бу ҳадисни Абдулмалик ибн Умайрдан ривоят қилиб, у Умар ибн Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Саломдан, у бобоси Абдуллоҳ ибн Саломдан, деб келтирган.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَمِيرَةَ، قَالَ لَمَّا حَضَرَ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ الْمَوْتُ قِيلَ لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَوْصِنَا ‏.‏ قَالَ أَجْلِسُونِي ‏.‏ فَقَالَ إِنَّ الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ مَكَانَهُمَا مَنِ ابْتَغَاهُمَا وَجَدَهُمَا يَقُولُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَالْتَمِسُوا الْعِلْمَ عِنْدَ أَرْبَعَةِ رَهْطٍ عِنْدَ عُوَيْمِرٍ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَعِنْدَ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ وَعِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلاَمٍ الَّذِي كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّهُ عَاشِرُ عَشَرَةٍ فِي الْجَنَّةِ ‏"‏ ‏. وَفِي الْبَابِ عَنْ سَعْدٍ ‏.‏ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Yazid ibn Umayra (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Muoz ibn Jabalga oʻlim yetib kelganda, unga: «Ey Abu Abdurrahmon, bizga vasiyat qiling», deyildi. U: «Meni oʻtqazinglar», dedi. Soʻng dedi: «Albatta ilm va iymon oʻz oʻrnidadir, kim ularni izlasa, topadi». Buni uch marta aytdi. «Ilmni toʻrt kishidan oling: Uvaymir Abud-Dardodan, Salmon al-Forisiydan, Abdulloh ibn Masʼuddan va yahudiy boʻlib soʻng musulmon boʻlgan Abdulloh ibn Salomdan. Zero men Rasululloh ﷺ uning haqqida: ‹U jannatdagi oʻn kishining oʻninchisidir›, deganlarini eshitganman». Bu bobda Saʼddan ham (rivoyat) bor. Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Язид ибн Умайра (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Муоз ибн Жабалга ўлим етиб келганда, унга: «Эй Абу Абдурраҳмон, бизга васият қилинг», дейилди. У: «Мени ўтқазинглар», деди. Сўнг деди: «Албатта илм ва иймон ўз ўрнидадир, ким уларни изласа, топади». Буни уч марта айтди. «Илмни тўрт кишидан олинг: Уваймир Абуд-Дардодан, Салмон ал-Форисийдан, Абдуллоҳ ибн Масъуддан ва яҳудий бўлиб сўнг мусулмон бўлган Абдуллоҳ ибн Саломдан. Зеро мен Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳаққида: ‹У жаннатдаги ўн кишининг ўнинчисидир›, деганларини эшитганман». Бу бобда Саъддан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.