Abdulloh ibn Zayd al-Moziniy

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ ـ وَهُوَ جَدُّ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى ـ أَتَسْتَطِيعُ أَنْ تُرِيَنِي، كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ نَعَمْ‏.‏ فَدَعَا بِمَاءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَ يَدَهُ مَرَّتَيْنِ، ثُمَّ مَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ، ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ، فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ، بَدَأَ بِمُقَدَّمِ رَأْسِهِ، حَتَّى ذَهَبَ بِهِمَا إِلَى قَفَاهُ، ثُمَّ رَدَّهُمَا إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي بَدَأَ مِنْهُ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ‏.‏

Yahyo al-Maziniy (Abdulloh ibn Zayddan) rivoyat qiladi: Bir kishi — Amr ibn Yahyoning bobosi — Abdulloh ibn Zaydga: «Menga Rasululloh ﷺ qanday tahorat olganlarini koʻrsata olasanmi?» — dedi. Abdulloh ibn Zayd: «Ha», — deb suv soʻradi. U (suvni) qoʻllariga quyib ikki marta yuvdi; soʻng ogʻzini uch marta chaydi va burniga suv tortib uch marta qoqdi; yuzini uch marta yuvdi; soʻng tirsaklarigacha qoʻllarini ikki marta yuvdi; soʻng hoʻl qoʻllarini boshining old tomonidan orqasiga, soʻng yana old tomoniga yurgizib masʼh tortdi; soʻng oyoqlarini (toʻpigigacha) yuvdi.Яҳё ал-Мазиний (Абдуллоҳ ибн Зайддан) ривоят қилади: Бир киши — Амр ибн Яҳёнинг бобоси — Абдуллоҳ ибн Зайдга: «Менга Расулуллоҳ ﷺ қандай таҳорат олганларини кўрсата оласанми?» — деди. Абдуллоҳ ибн Зайд: «Ҳа», — деб сув сўради. У (сувни) қўлларига қуйиб икки марта ювди; сўнг оғзини уч марта чайди ва бурнига сув тортиб уч марта қоқди; юзини уч марта ювди; сўнг тирсакларигача қўлларини икки марта ювди; сўнг ҳўл қўлларини бошининг олд томонидан орқасига, сўнг яна олд томонига юргизиб масъҳ тортди; сўнг оёқларини (тўпигигача) ювди.

حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِيهِ، شَهِدْتُ عَمْرَو بْنَ أَبِي حَسَنٍ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ عَنْ وُضُوءِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَتَوَضَّأَ لَهُمْ وُضُوءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَكْفَأَ عَلَى يَدِهِ مِنَ التَّوْرِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلاَثَ غَرَفَاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَغَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ مَرَّتَيْنِ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَمَسَحَ رَأْسَهُ، فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ مَرَّةً وَاحِدَةً، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ‏.‏

Amr ibn Yahyo (otasidan) rivoyat qiladi: Otam Amr ibn Abu Hasanning Abdulloh ibn Zayddan Paygʻambar ﷺ ning tahorati haqida soʻrayotganini koʻrdi. Abdulloh ibn Zayd suvli sopol idish soʻradi va ularning oldida Paygʻambar ﷺ ning tahoratidek tahorat oldi: idishdan qoʻliga suv quyib uch marta yuvdi; soʻng qoʻlini idishga solib, ogʻzini chaydi va uch hovuch suv bilan burniga suv tortib qoqdi; yana qoʻlini suvga solib yuzini uch marta yuvdi; tirsaklarigacha qoʻllarini ikki marta yuvdi; soʻng qoʻllarini suvga solib, boshiga old tomonidan orqasiga, soʻng old tomoniga bir marta masʼh tortdi; soʻng oyoqlarini toʻpigigacha yuvdi.Амр ибн Яҳё (отасидан) ривоят қилади: Отам Амр ибн Абу Ҳасаннинг Абдуллоҳ ибн Зайддан Пайғамбар ﷺ нинг таҳорати ҳақида сўраётганини кўрди. Абдуллоҳ ибн Зайд сувли сопол идиш сўради ва уларнинг олдида Пайғамбар ﷺ нинг таҳоратидек таҳорат олди: идишдан қўлига сув қуйиб уч марта ювди; сўнг қўлини идишга солиб, оғзини чайди ва уч ҳовуч сув билан бурнига сув тортиб қоқди; яна қўлини сувга солиб юзини уч марта ювди; тирсакларигача қўлларини икки марта ювди; сўнг қўлларини сувга солиб, бошига олд томонидан орқасига, сўнг олд томонига бир марта масъҳ тортди; сўнг оёқларини тўпигигача ювди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُ أَفْرَغَ مِنَ الإِنَاءِ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ غَسَلَ أَوْ مَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ مِنْ كَفَّةٍ وَاحِدَةٍ، فَفَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثًا، فَغَسَلَ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ، وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَا أَقْبَلَ وَمَا أَدْبَرَ، وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قَالَ هَكَذَا وُضُوءُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Amr ibn Yahyo (otasidan) rivoyat qiladi: Abdulloh ibn Zayd suvli idishdan qoʻllariga suv quyib yuvdi; soʻng bir hovuch suv bilan ogʻzini chaydi va burniga suv tortib qoqdi — buni uch marta qildi. Soʻng qoʻllari va tirsaklarigacha (qoʻllarini) ikki marta yuvdi; boshiga old va orqaga masʼh tortdi; oyoqlarini toʻpigigacha yuvdi va: «Bu — Rasululloh ﷺ ning tahoratidir», — dedi.Амр ибн Яҳё (отасидан) ривоят қилади: Абдуллоҳ ибн Зайд сувли идишдан қўлларига сув қуйиб ювди; сўнг бир ҳовуч сув билан оғзини чайди ва бурнига сув тортиб қоқди — буни уч марта қилди. Сўнг қўллари ва тирсакларигача (қўлларини) икки марта ювди; бошига олд ва орқага масъҳ тортди; оёқларини тўпигигача ювди ва: «Бу — Расулуллоҳ ﷺ нинг таҳоратидир», — деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ شَهِدْتُ عَمْرَو بْنَ أَبِي حَسَنٍ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ عَنْ وُضُوءِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَتَوَضَّأَ لَهُمْ، فَكَفَأَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَاسْتَنْثَرَ ثَلاَثًا بِثَلاَثِ غَرَفَاتٍ مِنْ مَاءٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ، فَمَسَحَ بِرَأْسِهِ فَأَقْبَلَ بِيَدَيْهِ وَأَدْبَرَ بِهِمَا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ‏.‏ وَحَدَّثَنَا مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ مَسَحَ رَأْسَهُ مَرَّةً‏.‏

Amr ibn Yahyo (otasidan) rivoyat qiladi: Otam dedi: «Men Amr ibn Abu Hasanning Abdulloh ibn Zayddan Paygʻambar ﷺ ning tahorati haqida soʻrayotganini koʻrdim. Abdulloh ibn Zayd suvli sopol idish soʻradi va ularning oldida tahorat oldi: qoʻllariga suv quyib uch marta yuvdi; soʻng (oʻng) qoʻlini idishga solib, ogʻzini chaydi va uch hovuch suv bilan burniga suv tortib uch marta qoqdi; yana qoʻlini suvga solib yuzini uch marta yuvdi; soʻng tirsaklarigacha qoʻllarini ikki marta yuvdi; yana qoʻlini suvga solib, hoʻl qoʻllari bilan boshiga old va orqaga masʼh tortdi; yana qoʻlini idishga solib, oyoqlarini (toʻpigigacha) yuvdi». Vuhayb rivoyat qildi: U zot (yuqoridagi rivoyatda) boshiga faqat bir marta masʼh tortgan.Амр ибн Яҳё (отасидан) ривоят қилади: Отам деди: «Мен Амр ибн Абу Ҳасаннинг Абдуллоҳ ибн Зайддан Пайғамбар ﷺ нинг таҳорати ҳақида сўраётганини кўрдим. Абдуллоҳ ибн Зайд сувли сопол идиш сўради ва уларнинг олдида таҳорат олди: қўлларига сув қуйиб уч марта ювди; сўнг (ўнг) қўлини идишга солиб, оғзини чайди ва уч ҳовуч сув билан бурнига сув тортиб уч марта қоқди; яна қўлини сувга солиб юзини уч марта ювди; сўнг тирсакларигача қўлларини икки марта ювди; яна қўлини сувга солиб, ҳўл қўллари билан бошига олд ва орқага масъҳ тортди; яна қўлини идишга солиб, оёқларини (тўпигигача) ювди». Вуҳайб ривоят қилди: У зот (юқоридаги ривоятда) бошига фақат бир марта масъҳ тортган.

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ يَحْيَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ عَمِّي يُكْثِرُ مِنَ الْوُضُوءِ، قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ أَخْبِرْنِي كَيْفَ رَأَيْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَكَفَأَ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا ثَلاَثَ مِرَارٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ مِنْ غَرْفَةٍ وَاحِدَةٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَاغْتَرَفَ بِهَا فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ، ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِهِ مَاءً، فَمَسَحَ رَأْسَهُ، فَأَدْبَرَ بِيَدَيْهِ وَأَقْبَلَ ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ، فَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ‏.‏

Amr ibn Yahyo (otasidan) rivoyat qiladi: Amakim tahoratda (suvni) isrof qilar edi; bir kuni u Abdulloh ibn Zayddan Paygʻambar ﷺ ni qanday tahorat olganini koʻrgani haqida soʻradi. U suvli sopol idish soʻradi: undan qoʻllariga suv quyib uch marta yuvdi; soʻng qoʻlini idishga solib, bir hovuch suv bilan ogʻzini chaydi va burniga suv tortib uch marta qoqdi; yana qoʻlini solib, bir hovuch suv bilan yuzini uch marta yuvdi; soʻng tirsaklarigacha qoʻllarini ikki marta yuvdi; soʻng qoʻli bilan suv olib, boshiga old tomonidan orqasiga, soʻng orqasidan old tomoniga masʼh tortdi; soʻng oyoqlarini (toʻpigigacha) yuvdi va: «Men Paygʻambar ﷺ ni shu tahoratda koʻrdim», — dedi.Амр ибн Яҳё (отасидан) ривоят қилади: Амаким таҳоратда (сувни) исроф қилар эди; бир куни у Абдуллоҳ ибн Зайддан Пайғамбар ﷺ ни қандай таҳорат олганини кўргани ҳақида сўради. У сувли сопол идиш сўради: ундан қўлларига сув қуйиб уч марта ювди; сўнг қўлини идишга солиб, бир ҳовуч сув билан оғзини чайди ва бурнига сув тортиб уч марта қоқди; яна қўлини солиб, бир ҳовуч сув билан юзини уч марта ювди; сўнг тирсакларигача қўлларини икки марта ювди; сўнг қўли билан сув олиб, бошига олд томонидан орқасига, сўнг орқасидан олд томонига масъҳ тортди; сўнг оёқларини (тўпигигача) ювди ва: «Мен Пайғамбар ﷺ ни шу таҳоратда кўрдим», — деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَلْمَانُ أَبُو رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا خَلْفَ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ، فَذَكَرُوا وَذَكَرُوا فَقَالُوا وَقَالُوا قَدْ أَقَادَتْ بِهَا الْخُلَفَاءُ، فَالْتَفَتَ إِلَى أَبِي قِلاَبَةَ وَهْوَ خَلْفَ ظَهْرِهِ، فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ أَوْ قَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا قِلاَبَةَ قُلْتُ مَا عَلِمْتُ نَفْسًا حَلَّ قَتْلُهَا فِي الإِسْلاَمِ إِلاَّ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ، أَوْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَالَ عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا أَنَسٌ بِكَذَا وَكَذَا‏.‏ قُلْتُ إِيَّاىَ حَدَّثَ أَنَسٌ قَالَ قَدِمَ قَوْمٌ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَلَّمُوهُ فَقَالُوا قَدِ اسْتَوْخَمْنَا هَذِهِ الأَرْضَ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ هَذِهِ نَعَمٌ لَنَا تَخْرُجُ، فَاخْرُجُوا فِيهَا، فَاشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا ‏"‏‏.‏ فَخَرَجُوا فِيهَا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا وَاسْتَصَحُّوا، وَمَالُوا عَلَى الرَّاعِي فَقَتَلُوهُ، وَاطَّرَدُوا النَّعَمَ، فَمَا يُسْتَبْطَأُ مِنْ هَؤُلاَءِ قَتَلُوا النَّفْسَ وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ، وَخَوَّفُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ‏.‏ فَقُلْتُ تَتَّهِمُنِي قَالَ حَدَّثَنَا بِهَذَا أَنَسٌ‏.‏ قَالَ وَقَالَ يَا أَهْلَ كَذَا إِنَّكُمْ لَنْ تَزَالُوا بِخَيْرٍ مَا أُبْقِيَ هَذَا فِيكُمْ أَوْ مِثْلُ هَذَا‏.‏

(Abu Qilaba rivoyat qildi)ki, u Umar ibn Abdulazizning ortida (orqasida) oʻ tirgan edi; (odamlar) gaplashib: «Xalifalar bu (qasos) bilan qasos olgan (oʻ ldirgan)», dedi. (Umar) — ortida boʻ lgan Abu Qilabaga oʻ girilib: «Nima deysan, ey Abdulloh ibn Zayd?» — yoki: «Nima deysan, ey Abu Qilaba?» — dedi. Men: «Men islomda — qatl etilishi halol boʻ lgan hech bir jonni bilmaymain, illo: ihsondan (turmush qurganidan) keyin zino qilgan kishi, yoki bir jonni — (qasos) joni boʻ lmagan holda — oʻ ldirgan kishi, yoki Alloh va Rasuliga ﷺ qarshi muhoraba (urush) qilgan kishi (boʻ lmasa)», dedim. Anbasa: «Bizga Anas shunday-shunday soʻzlab berdi», dedi. Men: «Anas menga (ham aynan shuni) soʻzlab bergan edi», dedim. (Anas) aytdi: Bir qavm Paygʻambar ﷺning oldiga keldi, u zot bilan gaplashdi va: «Biz bu yer (havosi)ni vaxim (yoqmas) topdik» dedi. U zot: «Mana bu — bizning tuyalarimiz — (yaylovga) chiqmoqda; siz ular bilan chiqib, ularning sutlaridan va siydiklaridan ichinglar» dedilar. Ular u (tuyalar) bilan chiqib, ularning siydiklari va sutlaridan ichdi va sogʻaydilar; soʻng choʻ ponga hujum qilib, uni oʻ ldirdilar va tuyalarni haydab ketdilar. Bulardan (jazoni) sekinlashtirishga (nima boʻ ldi)? Ular jonni oʻ ldirdi, Alloh va Rasuliga qarshi urush qildi va Rasululloh ﷺni qoʻ rqitdi. (Umar:) «Subhanalloh!» dedi. Men: «Meni ayblaysanmi?» dedim. U: «Bizga buni Anas soʻzlab berdi (-ku, ishonaman)», dedi. (Anas) aytdi: «(Paygʻambar ﷺ): ‹Ey falon (yer) ahli, mana shu (jazo hukmi) sizlar ichida — yoki uning misli — saqlangan ekan, sizlar doimo yaxshilikda boʻ lasiz› dedilar», dedi.(Абу Қилаба ривоят қилди)ки, у Умар ибн Абдулазизнинг ортида (орқасида) ў тирган эди; (одамлар) гаплашиб: «Халифалар бу (қасос) билан қасос олган (ў лдирган)», деди. (Умар) — ортида бў лган Абу Қилабага ў гирилиб: «Нима дейсан, эй Абдуллоҳ ибн Зайд?» — ёки: «Нима дейсан, эй Абу Қилаба?» — деди. Мен: «Мен исломда — қатл этилиши ҳалол бў лган ҳеч бир жонни билмаймаин, илло: иҳсондан (турмуш қурганидан) кейин зино қилган киши, ёки бир жонни — (қасос) жони бў лмаган ҳолда — ў лдирган киши, ёки Аллоҳ ва Расулига ﷺ қарши муҳораба (уруш) қилган киши (бў лмаса)», дедим. Анбаса: «Бизга Анас шундай-шундай сўзлаб берди», деди. Мен: «Анас менга (ҳам айнан шуни) сўзлаб берган эди», дедим. (Анас) айтди: Бир қавм Пайғамбар ﷺнинг олдига келди, у зот билан гаплашди ва: «Биз бу ер (ҳавоси)ни вахим (ёқмас) топдик» деди. У зот: «Мана бу — бизнинг туяларимиз — (яйловга) чиқмоқда; сиз улар билан чиқиб, уларнинг сутларидан ва сийдикларидан ичинглар» дедилар. Улар у (туялар) билан чиқиб, уларнинг сийдиклари ва сутларидан ичди ва соғайдилар; сўнг чў понга ҳужум қилиб, уни ў лдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Булардан (жазони) секинлаштиришга (нима бў лди)? Улар жонни ў лдирди, Аллоҳ ва Расулига қарши уруш қилди ва Расулуллоҳ ﷺни қў рқитди. (Умар:) «Субҳаналлоҳ!» деди. Мен: «Мени айблайсанми?» дедим. У: «Бизга буни Анас сўзлаб берди (-ку, ишонаман)», деди. (Анас) айтди: «(Пайғамбар ﷺ): ‹Эй фалон (ер) аҳли, мана шу (жазо ҳукми) сизлар ичида — ёки унинг мисли — сақланган экан, сизлар доимо яхшиликда бў ласиз› дедилар», деди.