حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاءِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ ثَابِتٍ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أُمِّ هَانِئِ، قَالَتْ: دَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ: أَعِنْدَكِ شَيْءٌ؟ فَقُلْتُ: لا، إِلا خُبْزٌ يَابِسٌ، وَخَلٌّ فَقَالَ: هَاتِي، مَا أَقْفَرَ بَيْتٌ مِنْ أُدُمٍ فِيهِ الخل.
Abu Ahvasning otasi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim, ular meni eski-tuski kiyimda koʻrib: «Molu davlating bormi?» dedilar. Men: «Ha, ey Rasululloh, har xil moldan bor», dedim. Ular: «Alloh senga mol bergan boʻlsa, uning izi sen ustingda koʻrinib tursin», dedilar.Абу Аҳваснинг отаси (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим, улар мени эски-туски кийимда кўриб: «Молу давлатинг борми?» дедилар. Мен: «Ҳа, эй Расулуллоҳ, ҳар хил молдан бор», дедим. Улар: «Аллоҳ сенга мол берган бўлса, унинг изи сен устингда кўриниб турсин», дедилар.