حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الأَمَةِ إِذَا زَنَتْ وَلَمْ تُحْصِنْ قَالَ " إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَبِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ لاَ أَدْرِي بَعْدَ الثَّالِثَةِ، أَوِ الرَّابِعَةِ.
Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ dan — choriya (kaniz) bokira boʻlib, zino qilsa (nima qilish haqida) — soʻraldi. Paygʻambar ﷺ: «Agar u zino qilsa, uni darra (kaltak) bilan uringlar; agar u ikkinchi marta qilsa, uni yana darra bilan uringlar; agar u uchinchi marta takrorlasa, uni — bir tutam (soch) arqonga boʻlsa ham — sotinglar», — dedilar. Ibn Shihob: «Uni uchinchi yoki toʻrtinchi (marta)dan keyin sotishni bilmayman», — dedi.Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ дан — чория (каниз) бокира бўлиб, зино қилса (нима қилиш ҳақида) — сўралди. Пайғамбар ﷺ: «Агар у зино қилса, уни дарра (калтак) билан уринглар; агар у иккинчи марта қилса, уни яна дарра билан уринглар; агар у учинчи марта такрорласа, уни — бир тутам (соч) арқонга бўлса ҳам — сотинглар», — дедилар. Ибн Шиҳоб: «Уни учинчи ёки тўртинчи (марта)дан кейин сотишни билмайман», — деди.
حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ، رضى الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا زَنَتِ الأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِذَا زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِذَا زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ بِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ ".
Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhum)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Agar choriya (ama) zino qilsa, uni savalanglar (jazolanglar); agar u yana (takror) qilsa, uni yana savalanglar; agar u (yana) takrorlasa, uni yana savalanglar», — dedilar. Rivoyatchi qoʻshdiki, uchinchi yoki toʻrtinchi (marta) qilganda, Paygʻambar ﷺ: «Uni — bir tutam soch arqoniga (boʻlsa ham) — soting», — dedilar.Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳум)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Агар чория (ама) зино қилса, уни саваланглар (жазоланглар); агар у яна (такрор) қилса, уни яна саваланглар; агар у (яна) такрорласа, уни яна саваланглар», — дедилар. Ривоятчи қўшдики, учинчи ёки тўртинчи (марта) қилганда, Пайғамбар ﷺ: «Уни — бир тутам соч арқонига (бўлса ҳам) — сотинг», — дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. وَقَالَ الآخَرُ وَهْوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، وَائْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ. قَالَ " تَكَلَّمْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا ـ قَالَ مَالِكٌ وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ ـ زَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَجَارِيَةٍ لِي، ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ ". وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا، وَأُمِرَ أُنَيْسٌ الأَسْلَمِيُّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا، فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki,) Ikki kishi Rasululloh ﷺning huzurida (daʼvolashib) janjallashdi. Ulardan biri: «Bizning oramizda Allohning kitobi bilan hukm qiling», dedi. Ikkinchisi — u ikkisining (dinda) fahmliroghi edi —: «Ha, yo Rasululloh, bizning oramizda Allohning kitobi bilan hukm qiling va menga gapirishga izn bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim bu (kishi)ning oldida asif (yollanma ishchi) edi (Molik: ‹asif› — yollanma ishchi, dedi); u bu (kishi)ning xotini bilan zino qildi. Menga: ‹oʻgʻlingga rajm (jazosi) bor› deyishdi; men undan (oʻgʻlimni qutqarish uchun) yuzta qoʻy va bir choʻrim (joriyam) bilan fido (tovon) berdim. Soʻng men ilm ahlidan soʻradim, ular menga: ‹oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (jazosi) bor; rajm esa bu (kishi)ning xotiniga (tegishli)dir› deyishdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻl, joni qoʻlimda boʻlgan Zot bilan qasamki, men sizlarning oramizda albatta Allohning kitobi bilan hukm qilaman: qoʻylaring va choʻring senga qaytariladi», dedilar va uning oʻgʻliga yuz darra urib, bir yil surgun qildilar. Unays al-Aslamiyga esa ikkinchisining xotinining oldiga borishni buyurdilar — agar u (ayol) iqror (eʼtirof) qilsa, uni rajm qilsin, (deb). U (ayol) iqror qildi, bas (Unays) uni rajm qildi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики,) Икки киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурида (даъволашиб) жанжаллашди. Улардан бири: «Бизнинг орамизда Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қилинг», деди. Иккинчиси — у иккисининг (динда) фаҳмлирогҳи эди —: «Ҳа, ё Расулуллоҳ, бизнинг орамизда Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қилинг ва менга гапиришга изн беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У: «Менинг ўғлим бу (киши)нинг олдида асиф (ёлланма ишчи) эди (Молик: ‹асиф› — ёлланма ишчи, деди); у бу (киши)нинг хотини билан зино қилди. Менга: ‹ўғлингга ражм (жазоси) бор› дейишди; мен ундан (ўғлимни қутқариш учун) юзта қўй ва бир чўрим (жориям) билан фидо (товон) бердим. Сўнг мен илм аҳлидан сўрадим, улар менга: ‹ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (жазоси) бор; ражм эса бу (киши)нинг хотинига (тегишли)дир› дейишди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўл, жони қўлимда бўлган Зот билан қасамки, мен сизларнинг орамизда албатта Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қиламан: қўйларинг ва чўринг сенга қайтарилади», дедилар ва унинг ўғлига юз дарра уриб, бир йил сургун қилдилар. Унайс ал-Асламийга эса иккинчисининг хотинининг олдига боришни буюрдилар — агар у (аёл) иқрор (эътироф) қилса, уни ражм қилсин, (деб). У (аёл) иқрор қилди, бас (Унайс) уни ражм қилди.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَزَيْدَ بْنَ خَالِدٍ قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلاَّ قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ ـ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ ـ فَقَالَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي. قَالَ " قُلْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ، وَعَلَى امْرَأَتِهِ الرَّجْمَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ جَلَّ ذِكْرُهُ، الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا. قُلْتُ لِسُفْيَانَ لَمْ يَقُلْ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ. فَقَالَ أَشُكُّ فِيهَا مِنَ الزُّهْرِيِّ، فَرُبَّمَا قُلْتُهَا وَرُبَّمَا سَكَتُّ.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo) rivoyat qildilarki:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurlarida edik. Bir kishi turib: «Allohni (oʻrtaga qoʻyib) soʻrayman — bizning oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Soʻng uning raqibi — u (birinchisidan) koʻra fiqhliroq edi — turib: «Oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling va menga (gapirishga) izn bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim mana shu (kishi)ning oldida yollanma ishchi edi; u (oʻgʻlim) uning xotini bilan zino qildi. Men oʻgʻlim (jazosi) evaziga yuz qoʻy va bir xizmatkor (choʻri) berib, (oʻgʻlimni) qutqarib oldim. Soʻng ilm ahlidan baʼzi kishilardan soʻraganimda, ular menga: ‹Oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun, uning xotiniga esa rajm (lozim)›, deb xabar berdilar», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, men oramizda Allohning — zikri ulugʻ — Kitobi bilan hukm qilaman: yuz qoʻy va xizmatkor (senga) qaytariladi; oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (lozim). Ey Unays, sen mana shu (kishi)ning xotini oldiga borgin; agar u iqror boʻlsa, uni rajm qil», dedilar. Bas, (Unays) uning oldiga bordi, u iqror boʻldi va (Unays) uni rajm qildi. (Roviy aytdi:) Men Sufyonga: «(Roviy) ‹ular menga oʻgʻlimga rajm (lozim) deb xabar berdilar› demadi-ku?» dedim. U: «Men bu (qism)da Zuhriydan (eshitganimga) shubha qilaman; baʼzan uni aytaman, baʼzan jim qolaman», dedi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдиларки:) Биз Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида эдик. Бир киши туриб: «Аллоҳни (ўртага қўйиб) сўрайман — бизнинг орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Сўнг унинг рақиби — у (биринчисидан) кўра фиқҳлироқ эди — туриб: «Орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга (гапиришга) изн беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У: «Менинг ўғлим мана шу (киши)нинг олдида ёлланма ишчи эди; у (ўғлим) унинг хотини билан зино қилди. Мен ўғлим (жазоси) эвазига юз қўй ва бир хизматкор (чўри) бериб, (ўғлимни) қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан баъзи кишилардан сўраганимда, улар менга: ‹Ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун, унинг хотинига эса ражм (лозим)›, деб хабар бердилар», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен орамизда Аллоҳнинг — зикри улуғ — Китоби билан ҳукм қиламан: юз қўй ва хизматкор (сенга) қайтарилади; ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (лозим). Эй Унайс, сен мана шу (киши)нинг хотини олдига боргин; агар у иқрор бўлса, уни ражм қил», дедилар. Бас, (Унайс) унинг олдига борди, у иқрор бўлди ва (Унайс) уни ражм қилди. (Ровий айтди:) Мен Суфёнга: «(Ровий) ‹улар менга ўғлимга ражм (лозим) деб хабар бердилар› демади-ку?» дедим. У: «Мен бу (қисм)да Зуҳрийдан (эшитганимга) шубҳа қиламан; баъзан уни айтаман, баъзан жим қоламан», деди.
حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَعْرَابِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ جَالِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ اقْضِ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِكِتَابِ اللَّهِ، إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ، فَزَعَمُوا أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْغَنَمُ وَالْوَلِيدَةُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo) rivoyat qildilarki,) Aʼrobiylardan (sahroyilardan) bir kishi Paygʻambar ﷺning huzurlariga keldi — U zot oʻtirgan edilar — va: «Yo Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Soʻng uning raqibi turib: «U toʻgʻri aytdi; uning (foydasiga) Allohning Kitobi bilan hukm qiling, yo Rasululloh. Mening oʻgʻlim mana shu (kishi)ning oldida yollanma ishchi edi; u (oʻgʻlim) uning xotini bilan zino qildi. Menga: ‹Oʻgʻlingga rajm (lozim)›, deb aytdilar. Men (oʻgʻlim evaziga) yuz qoʻy va bir choʻri berib, (uni) qutqarib oldim. Soʻng ilm ahlidan soʻraganimda, ular: ‹Oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (lozim)›, dedilar», dedi. Shunda U zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, men oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qilaman: qoʻylar va choʻri senga qaytariladi; oʻgʻlingga esa yuz darra va bir yil surgun (lozim). Sen esa, ey Unays, mana shu (kishi)ning xotini oldiga bor va (agar iqror boʻlsa) uni rajm qil», dedilar. Bas, Unays (ertasiga) bordi va uni rajm qildi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдиларки,) Аъробийлардан (саҳройилардан) бир киши Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келди — У зот ўтирган эдилар — ва: «Ё Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Сўнг унинг рақиби туриб: «У тўғри айтди; унинг (фойдасига) Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг, ё Расулуллоҳ. Менинг ўғлим мана шу (киши)нинг олдида ёлланма ишчи эди; у (ўғлим) унинг хотини билан зино қилди. Менга: ‹Ўғлингга ражм (лозим)›, деб айтдилар. Мен (ўғлим эвазига) юз қўй ва бир чўри бериб, (уни) қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан сўраганимда, улар: ‹Ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (лозим)›, дедилар», деди. Шунда У зот: «Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: қўйлар ва чўри сенга қайтарилади; ўғлингга эса юз дарра ва бир йил сургун (лозим). Сен эса, эй Унайс, мана шу (киши)нинг хотини олдига бор ва (агар иқрор бўлса) уни ражм қил», дедилар. Бас, Унайс (эртасига) борди ва уни ражм қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنِ الأَمَةِ إِذَا زَنَتْ وَلَمْ تُحْصَنْ قَالَ " إِذَا زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ إِنْ زَنَتْ فَاجْلِدُوهَا، ثُمَّ بِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ ". قَالَ ابْنُ شِهَابٍ لاَ أَدْرِي بَعْدَ الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo) rivoyat qildilarki,) Rasululloh ﷺdan, muhsan boʻlmagan choʻri zino qilsa (nima qilish haqida) soʻraldi. U zot: «Agar u zino qilsa, uni darralanglar; soʻng yana zino qilsa, uni darralanglar; soʻng yana zino qilsa, uni darralanglar; soʻng uni — biror arqon (eshilgan soch arqoni) evaziga boʻlsa ham — sotib yuboringlar», dedilar. Ibn Shihob aytdi: Bu (sotish) uchinchi (martadan) keyinmi yoki toʻrtinchidan keyinmi — bilmayman.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдиларки,) Расулуллоҳ ﷺдан, муҳсан бўлмаган чўри зино қилса (нима қилиш ҳақида) сўралди. У зот: «Агар у зино қилса, уни дарраланглар; сўнг яна зино қилса, уни дарраланглар; сўнг яна зино қилса, уни дарраланглар; сўнг уни — бирор арқон (эшилган соч арқони) эвазига бўлса ҳам — сотиб юборинглар», дедилар. Ибн Шиҳоб айтди: Бу (сотиш) учинчи (мартадан) кейинми ёки тўртинчидан кейинми — билмайман.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، قَالاَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ ".
Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo) aytdilar: Biz Nabiy ﷺ ning huzurida edik. U zot (ikki kishiga): «Men sizlarning oʻrtangizda, albatta, Allohning Kitobi bilan hukm qilaman», dedilar.Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Биз Набий ﷺ нинг ҳузурида эдик. У зот (икки кишига): «Мен сизларнинг ўртангизда, албатта, Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан», дедилар.
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ: أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُهُمَا: اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَقَالَ الْآخَرُ: أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فاقْضِ بَيْننَا بكتابِ الله وائذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ: «تَكَلَّمْ» قَالَ: إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبرُونِي أنَّ على ابْني الرَّجْم فاقتديت مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَأَمَّا ابْنُكَ فَعَلَيْهِ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ فَاغْدُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِن اعْترفت فارجمها» فَاعْترفت فرجمها
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki,) Ikki kishi Rasululloh ﷺning huzurida (daʼvolashib) janjallashdi. Ulardan biri: «Bizning oramizda Allohning kitobi bilan hukm qiling», dedi. Ikkinchisi — u ikkisining (dinda) fahmliroghi edi —: «Ha, yo Rasululloh, bizning oramizda Allohning kitobi bilan hukm qiling va menga gapirishga izn bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim bu (kishi)ning oldida asif (yollanma ishchi) edi (Molik: ‹asif› — yollanma ishchi, dedi); u bu (kishi)ning xotini bilan zino qildi. Menga: ‹oʻgʻlingga rajm (jazosi) bor› deyishdi; men undan (oʻgʻlimni qutqarish uchun) yuzta qoʻy va bir choʻrim (joriyam) bilan fido (tovon) berdim. Soʻng men ilm ahlidan soʻradim, ular menga: ‹oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (jazosi) bor; rajm esa bu (kishi)ning xotiniga (tegishli)dir› deyishdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻl, joni qoʻlimda boʻlgan Zot bilan qasamki, men sizlarning oramizda albatta Allohning kitobi bilan hukm qilaman: qoʻylaring va choʻring senga qaytariladi», dedilar va uning oʻgʻliga yuz darra urib, bir yil surgun qildilar. Unays al-Aslamiyga esa ikkinchisining xotinining oldiga borishni buyurdilar — agar u (ayol) iqror (eʼtirof) qilsa, uni rajm qilsin, (deb). U (ayol) iqror qildi, bas (Unays) uni rajm qildi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики,) Икки киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурида (даъволашиб) жанжаллашди. Улардан бири: «Бизнинг орамизда Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қилинг», деди. Иккинчиси — у иккисининг (динда) фаҳмлирогҳи эди —: «Ҳа, ё Расулуллоҳ, бизнинг орамизда Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қилинг ва менга гапиришга изн беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У: «Менинг ўғлим бу (киши)нинг олдида асиф (ёлланма ишчи) эди (Молик: ‹асиф› — ёлланма ишчи, деди); у бу (киши)нинг хотини билан зино қилди. Менга: ‹ўғлингга ражм (жазоси) бор› дейишди; мен ундан (ўғлимни қутқариш учун) юзта қўй ва бир чўрим (жориям) билан фидо (товон) бердим. Сўнг мен илм аҳлидан сўрадим, улар менга: ‹ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (жазоси) бор; ражм эса бу (киши)нинг хотинига (тегишли)дир› дейишди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўл, жони қўлимда бўлган Зот билан қасамки, мен сизларнинг орамизда албатта Аллоҳнинг китоби билан ҳукм қиламан: қўйларинг ва чўринг сенга қайтарилади», дедилар ва унинг ўғлига юз дарра уриб, бир йил сургун қилдилар. Унайс ал-Асламийга эса иккинчисининг хотинининг олдига боришни буюрдилар — агар у (аёл) иқрор (эътироф) қилса, уни ражм қилсин, (деб). У (аёл) иқрор қилди, бас (Унайс) уни ражм қилди.