أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ شَقِيقٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي مُوسَى فَقَالَ أَبُو مُوسَى أَوَلَمْ تَسْمَعْ قَوْلَ عَمَّارٍ لِعُمَرَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَأَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدِ الْمَاءَ فَتَمَرَّغْتُ بِالصَّعِيدِ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ أَنْ تَقُولَ هَكَذَا " . وَضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الأَرْضِ ضَرْبَةً فَمَسَحَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَضَهُمَا ثُمَّ ضَرَبَ بِشِمَالِهِ عَلَى يَمِينِهِ وَبِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ عَلَى كَفَّيْهِ وَوَجْهِهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ أَوَلَمْ تَرَ عُمَرَ لَمْ يَقْنَعْ بِقَوْلِ عَمَّارٍ .
Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni bir hojat uchun yubordilar, men junub boʻlib qoldim, ammo suv topmadim, shunda tuproqqa agʻanadim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytdim. U zot: «Senga mana shunday deyishing kifoya qilardi», dedilar va ikki qoʻllarini yerga bir marta urib, kaftlarini masli qildilar, keyin ularni qoqdilar, soʻng chap qoʻllarini oʻng qoʻllariga, oʻng qoʻllarini chap qoʻllariga urib, kaftlari va yuzlarini masli qildilar.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени бир ҳожат учун юбордилар, мен жунуб бўлиб қолдим, аммо сув топмадим, шунда тупроққа ағанадим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтдим. У зот: «Сенга мана шундай дейишинг кифоя қиларди», дедилар ва икки қўлларини ерга бир марта уриб, кафтларини масли қилдилар, кейин уларни қоқдилар, сўнг чап қўлларини ўнг қўлларига, ўнг қўлларини чап қўлларига уриб, кафтлари ва юзларини масли қилдилар.
أَخْبَرَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ صَلَّى بِنَا أَبُو مُوسَى فَلَمَّا كَانَ فِي الْقَعْدَةِ دَخَلَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ أُقِرَّتِ الصَّلاَةُ بِالْبِرِّ وَالزَّكَاةِ . فَلَمَّا سَلَّمَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلَ عَلَى الْقَوْمِ فَقَالَ أَيُّكُمُ الْقَائِلُ هَذِهِ الْكَلِمَةَ فَأَرَمَّ الْقَوْمُ . قَالَ يَا حِطَّانُ لَعَلَّكَ قُلْتَهَا قَالَ لاَ وَقَدْ خَشِيتُ أَنْ تَبْكَعَنِي بِهَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُعَلِّمُنَا صَلاَتَنَا وَسُنَّتَنَا فَقَالَ " إِنَّمَا الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَقَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bizga imom boʻlib namoz oʻqidi. Qaʼdada oʻtirganida, jamoadan bir kishi kirib: «Namoz yaxshilik va zakot bilan birga zikr qilingan», dedi. Abu Muso salom bergach, jamoaga yuzlanib: «Bu soʻzni qaysi biringiz aytdi?», dedi. Jamoa jim boʻldi. U: «Ey Hittan, ehtimol sen aytgandirsan?», dedi. Men: «Yoʻq, lekin sen meni bu bilan koyishingdan qoʻrqdim», dedim. Shunda u dedi: «Rasululloh ﷺ bizga namozimizni va sunnatimizni oʻrgatib: ‹Imom faqat unga ergashilishi uchun tayinlanadi. Bas, u takbir aytsa, siz ham takbir ayting; u {gʻayril magʻzubi alayhim val az-zoollin} (Faotiha 7) deganda, siz ‹omin› deng, Alloh sizga ijobat qiladi; u rukuga borsa, siz ham rukuga boring; u koʻtarilib ‹samiʼallohu liman hamidah› desa, siz ‹robbana lakal-hamd› deng, Alloh sizni eshitadi; u sajda qilsa, siz ham sajda qiling; u koʻtarilsa, siz ham koʻtariling. Chunki imom sizdan oldin sajda qiladi va sizdan oldin koʻtariladi›, dedilar». Rasululloh ﷺ: «Mana shu, unga qarshi (oʻrindir)», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бизга имом бўлиб намоз ўқиди. Қаъдада ўтирганида, жамоадан бир киши кириб: «Намоз яхшилик ва закот билан бирга зикр қилинган», деди. Абу Мусо салом бергач, жамоага юзланиб: «Бу сўзни қайси бирингиз айтди?», деди. Жамоа жим бўлди. У: «Эй Ҳиттан, эҳтимол сен айтгандирсан?», деди. Мен: «Йўқ, лекин сен мени бу билан койишингдан қўрқдим», дедим. Шунда у деди: «Расулуллоҳ ﷺ бизга намозимизни ва суннатимизни ўргатиб: ‹Имом фақат унга эргашилиши учун тайинланади. Бас, у такбир айтса, сиз ҳам такбир айтинг; у {ғайрил мағзуби алайҳим вал аз-зооллин} (Фаотиҳа 7) деганда, сиз ‹омин› денг, Аллоҳ сизга ижобат қилади; у рукуга борса, сиз ҳам рукуга боринг; у кўтарилиб ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сиз ‹роббана лакал-ҳамд› денг, Аллоҳ сизни эшитади; у сажда қилса, сиз ҳам сажда қилинг; у кўтарилса, сиз ҳам кўтарилинг. Чунки имом сиздан олдин сажда қилади ва сиздан олдин кўтарилади›, дедилар». Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу, унга қарши (ўриндир)», дедилар.
أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ قِرَاءَةَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ " لَقَدْ أُوتِيَ مِزْمَارًا مِنْ مَزَامِيرِ آلِ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Musoning qiroatini eshitib: «Unga Dovud alayhissalom oilasining nagʻmalaridan bir nagʻma berilibdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Мусонинг қироатини эшитиб: «Унга Довуд алайҳиссалом оиласининг нағмаларидан бир нағма берилибди», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قِرَاءَةَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ " لَقَدْ أُوتِيَ هَذَا مِنْ مَزَامِيرِ آلِ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Abu Musoning qiroatini eshitib: «Bunga Dovud alayhissalom oilasining nagʻmalaridan berilibdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Абу Мусонинг қироатини эшитиб: «Бунга Довуд алайҳиссалом оиласининг нағмаларидан берилибди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِرَاءَةَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ " لَقَدْ أُوتِيَ هَذَا مِزْمَارًا مِنْ مَزَامِيرِ آلِ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Musoning qiroatini eshitib: «Bunga Dovud alayhissalom oilasining nagʻmalaridan bir nagʻma berilibdi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Мусонинг қироатини эшитиб: «Бунга Довуд алайҳиссалом оиласининг нағмаларидан бир нағма берилибди», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا مُوسَى، قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَنَا وَبَيَّنَ لَنَا سُنَّتَنَا وَعَلَّمَنَا صَلاَتَنَا فَقَالَ " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ الإِمَامُ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ وَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ " . قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ يَسْمَعِ اللَّهُ لَكُمْ فَإِنَّ اللَّهَ قَالَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَسَجَدَ فَكَبِّرُو وَاسْجُدُوا فَإِنَّ الإِمَامَ يَسْجُدُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قَبْلَكُمْ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَتِلْكَ بِتِلْكَ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ سَلاَمٌ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ سَبْعَ كَلِمَاتٍ وَهِيَ تَحِيَّةُ الصَّلاَةِ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: Allohning Nabiysi ﷺ bizga xutba qilib, sunnatimizni bayon etdilar va namozimizni oʻrgatib dedilar: «Namoz oʻqiganingizda saflaringizni togʻrilanglar, soʻng biringiz imom boʻlsin. Imom takbir aytganda sizlar ham takbir ayting, u {gʻayril-magʻzubi alayhim wa lad-dolliyn} (Fotiha 7) deb oʻqiganda ‹omin› denglar, Alloh sizlarga ijobat qiladi. U takbir aytib ruku qilsa, sizlar ham takbir aytib ruku qilinglar, chunki imom sizlardan oldin ruku qiladi va sizlardan oldin koʻtariladi». Allohning Nabiysi ﷺ dedilar: «Mana bu, ana unga qarshi boʻladi. U ‹Samiallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹Allohumma Rabbana wa laka-l-hamd› denglar, Alloh sizlarni eshitadi. Zero, Alloh Oʻz Nabiysi ﷺ ning tili orqali ‹Samiallohu liman hamidah› degan. U takbir aytib sajda qilsa, sizlar ham takbir aytib sajda qilinglar, chunki imom sizlardan oldin sajda qiladi va sizlardan oldin koʻtariladi». Allohning Nabiysi ﷺ dedilar: «Mana bu, ana unga qarshi boʻladi. Qaʼda paytida boʻlsangiz, biringizning birinchi soʻzi: ‹At-tahiyyotut-toyyibotus-solawotu lillah, salomun alayka ayyuhan-nabiyyu wa rahmatullohi wa barokatuh, salomun alayna wa alo ibodillohis-solihiyn, ashhadu an la ilaha illalloh, wa ashhadu anna Muhammadan abduhu wa rasuluh› boʻlsin — yetti soʻz, bu namozning tahiyyatidir».Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у деди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ бизга хутба қилиб, суннатимизни баён этдилар ва намозимизни ўргатиб дедилар: «Намоз ўқиганингизда сафларингизни тоғриланглар, сўнг бирингиз имом бўлсин. Имом такбир айтганда сизлар ҳам такбир айтинг, у {ғайрил-мағзуби алайҳим wа лад-доллийн} (Фотиҳа 7) деб ўқиганда ‹омин› денглар, Аллоҳ сизларга ижобат қилади. У такбир айтиб руку қилса, сизлар ҳам такбир айтиб руку қилинглар, чунки имом сизлардан олдин руку қилади ва сизлардан олдин кўтарилади». Аллоҳнинг Набийси ﷺ дедилар: «Мана бу, ана унга қарши бўлади. У ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹Аллоҳумма Раббана wа лака-л-ҳамд› денглар, Аллоҳ сизларни эшитади. Зеро, Аллоҳ Ўз Набийси ﷺ нинг тили орқали ‹Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деган. У такбир айтиб сажда қилса, сизлар ҳам такбир айтиб сажда қилинглар, чунки имом сизлардан олдин сажда қилади ва сизлардан олдин кўтарилади». Аллоҳнинг Набийси ﷺ дедилар: «Мана бу, ана унга қарши бўлади. Қаъда пайтида бўлсангиз, бирингизнинг биринчи сўзи: ‹Ат-таҳийётут-тоййиботус-солаwоту лиллаҳ, саломун алайка айюҳан-набийю wа раҳматуллоҳи wа барокатуҳ, саломун алайна wа ало ибодиллоҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳ, wа ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу wа расулуҳ› бўлсин — етти сўз, бу намознинг таҳийятидир».
أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْعِجْلِيُّ الْبَصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي غَلاَّبٍ، - وَهُوَ يُونُسُ بْنُ جُبَيْرٍ - عَنْ حِطَّانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُمْ صَلَّوْا مَعَ أَبِي مُوسَى فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا كَانَ عِنْدَ الْقَعْدَةِ فَلْيَكُنْ مِنْ أَوَّلِ قَوْلِ أَحَدِكُمُ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ الطَّيِّبَاتُ الصَّلَوَاتُ لِلَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaʼda (oʻtirish) vaqti kelganda, biringizning birinchi soʻzi: ‹Attahiyyatu lillahit-tayyibatus-salavatu lillahi, assalomu alayka ayyuhan-nabiyyu va rahmatullohi va barakatuh, assalomu alayna va ala ibadillahis-solihiyn, ashhadu an la ilaha illallohu vahdahu la shariyka lah va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluh›, boʻlsin», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қаъда (ўтириш) вақти келганда, бирингизнинг биринчи сўзи: ‹Аттаҳийяту лиллаҳит-таййибатус-салавату лиллаҳи, ассалому алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллоҳи ва баракатуҳ, ассалому алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳийн, ашҳаду ан ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу ла шарийка лаҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ›, бўлсин», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، أَنَّ أَبَا مُوسَى، كَانَ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَصَلَّى الْعِشَاءَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَةً أَوْتَرَ بِهَا فَقَرَأَ فِيهَا بِمِائَةِ آيَةٍ مِنَ النِّسَاءِ ثُمَّ قَالَ مَا أَلَوْتُ أَنْ أَضَعَ قَدَمَىَّ حَيْثُ وَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدَمَيْهِ وَأَنَا أَقْرَأُ بِمَا قَرَأَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Makka bilan Madina orasida boʻlib, xufton namozini ikki rakaat oʻqidi, soʻng turib bir rakaat vitr oʻqidi va unda Niso surasidan yuz oyat qiroat qildi. Soʻng: «Men Rasululloh ﷺ oyoqlarini qoʻygan joyga oyoqlarimni qoʻyishga va Rasululloh ﷺ qiroat qilgan narsani qiroat qilishga behad harakat qildim», dedi.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Макка билан Мадина орасида бўлиб, хуфтон намозини икки ракаат ўқиди, сўнг туриб бир ракаат витр ўқиди ва унда Нисо сурасидан юз оят қироат қилди. Сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺ оёқларини қўйган жойга оёқларимни қўйишга ва Расулуллоҳ ﷺ қироат қилган нарсани қироат қилишга беҳад ҳаракат қилдим», деди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَوْفٍ، عَنْ خَالِدٍ الأَحْدَبِ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ، قَالَ أُغْمِيَ عَلَى أَبِي مُوسَى فَبَكَوْا عَلَيْهِ فَقَالَ أَبْرَأُ إِلَيْكُمْ كَمَا بَرِئَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ مِنَّا مَنْ حَلَقَ وَلاَ خَرَقَ وَلاَ سَلَقَ .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U hushdan ketdi, atrofidagilar unga yigʻlashdi. Soʻng hushiga kelib dedi: «Rasululloh ﷺ bizdan voz kechgan narsadan men ham sizlardan voz kecharman. Motamda sochini oladigan, kiyimini yirtadigan va ovozini koʻtarib faryod qiladigan kimsa bizdan emas».Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ҳушдан кетди, атрофидагилар унга йиғлашди. Сўнг ҳушига келиб деди: «Расулуллоҳ ﷺ биздан воз кечган нарсадан мен ҳам сизлардан воз кечарман. Мотамда сочини оладиган, кийимини йиртадиган ва овозини кўтариб фарёд қиладиган кимса биздан эмас».
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْفٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْسٍ، عَنْ أَبِي صَخْرَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ، وَأَبِي، بُرْدَةَ قَالاَ لَمَّا ثَقُلَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ تَصِيحُ - قَالاَ - فَأَفَاقَ فَقَالَ أَلَمْ أُخْبِرْكِ أَنِّي بَرِيءٌ مِمَّنْ بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالاَ وَكَانَ يُحَدِّثُهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا بَرِيءٌ مِمَّنْ حَلَقَ وَخَرَقَ وَسَلَقَ " .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U ogʻirlashib qolganda ayoli faryod qilib kela boshladi. Shunda u hushiga kelib dedi: «Rasululloh ﷺ voz kechgan kimsadan men ham voz kechishimni senga aytmaganmidim?» U ayoliga Rasululloh ﷺ: «Motamda sochini oladigan, kiyimini yirtadigan va ovozini koʻtarib faryod qiladigan kimsadan men voz kechaman», deb aytganlarini soʻzlab berardi.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У оғирлашиб қолганда аёли фарёд қилиб кела бошлади. Шунда у ҳушига келиб деди: «Расулуллоҳ ﷺ воз кечган кимсадан мен ҳам воз кечишимни сенга айтмаганмидим?» У аёлига Расулуллоҳ ﷺ: «Мотамда сочини оладиган, кийимини йиртадиган ва овозини кўтариб фарёд қиладиган кимсадан мен воз кечаман», деб айтганларини сўзлаб берарди.