Abu Razin al-Uqayliy

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي رَزِينٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَضْرِبُ جَبْهَتَهُ بِيَدِهِ وَيَقُولُ يَا أَهْلَ الْعِرَاقِ أَنْتُمْ تَزْعُمُونَ أَنِّي أَكْذِبُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِيَكُونَ لَكُمُ الْمَهْنَأُ وَعَلَىَّ الإِثْمُ أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ إِذَا وَلَغَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعَ مَرَّاتٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U qoʻli bilan peshonasiga urib: «Ey Iroq ahli! Sizlar manfaat sizlarga, gunoh esa menga boʻlishi uchun men Rasululloh ﷺ nomidan yolgʻon toʻqiyapman deb oʻylayapsizlarmi? Guvohlik beramanki, men Rasulullohning ﷺ: ‹Biringizning idishini it yalasa, uni yetti marta yuvsin› deganlarini eshitdim», der edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У қўли билан пешонасига уриб: «Эй Ироқ аҳли! Сизлар манфаат сизларга, гуноҳ эса менга бўлиши учун мен Расулуллоҳ ﷺ номидан ёлғон тўқияпман деб ўйлаяпсизларми? Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллоҳнинг ﷺ: ‹Бирингизнинг идишини ит яласа, уни етти марта ювсин› деганларини эшитдим», дер эди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ وَكِيعِ بْنِ عُدُسٍ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي رَزِينٍ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ الرُّؤْيَا عَلَى رِجْلِ طَائِرٍ مَا لَمْ تُعْبَرْ فَإِذَا عُبِرَتْ وَقَعَتْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَالرُّؤْيَا جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنَ النُّبُوَّةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَأَحْسِبُهُ قَالَ ‏"‏ لاَ يَقُصُّهَا إِلاَّ عَلَى وَادٍّ أَوْ ذِي رَأْىٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Razin (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺning: «Tush taʼbir qilinmaguncha qushning oyogʻida turadi, taʼbir qilinsa esa roʻyobga chiqadi», deyayotganlarini eshitdi. Yana: «Tush paygʻambarlikning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar. Roviy aytadi: Menimcha, u zot: «Kishi uni faqat oʻzi sevgan yoki fikr egasi boʻlgan kishigagina aytsin», dedilar.Абу Разин (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺнинг: «Туш таъбир қилинмагунча қушнинг оёғида туради, таъбир қилинса эса рўёбга чиқади», деяётганларини эшитди. Яна: «Туш пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар. Ровий айтади: Менимча, у зот: «Киши уни фақат ўзи севган ёки фикр эгаси бўлган кишигагина айтсин», дедилар.