Abu Solih as-Sammon

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، قَالَ كَانَ يُقَالُ إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا أَخْرَجَ الْحَصَى مِنَ الْمَسْجِدِ يُنَاشِدُهُ ‏.‏

Abu Solih (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U: «Aytilardiki, kishi masjiddan mayda tosh chiqarsa, u (tosh) undan (qaytarib qoʻyishini) iltijo qilib soʻrar edi», dedi.Абу Солиҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У: «Айтилардики, киши масжиддан майда тош чиқарса, у (тош) ундан (қайтариб қўйишини) илтижо қилиб сўрар эди», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَزْهَرَ، وَابْنُ، لَهِيعَةَ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ الْغِفَارِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، بِمَعْنَى سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ قَالَ فَلَمَّا خَرَجَ ‏.‏ مَكَانَ فَلَمَّا بَرَزَ ‏.‏

Ahmad ibn Solih bizga aytib berdi: Ibn Vahb bizga aytib berdi: Menga Yahyo ibn Azhar va Ibn Lahiya Hajjoj ibn Shaddoddan, u Abu Solih al-Gʻiforiydan, u Alidan Sulaymon ibn Dovudning (rivoyatidagi) maʼnoda xabar berdi. U (bu rivoyatda) «barraza» (oʻtdi) oʻrniga «xaraja» (chiqdi), dedi.Аҳмад ибн Солиҳ бизга айтиб берди: Ибн Ваҳб бизга айтиб берди: Менга Яҳё ибн Азҳар ва Ибн Лаҳия Ҳажжож ибн Шаддоддан, у Абу Солиҳ ал-Ғифорийдан, у Алидан Сулаймон ибн Довуднинг (ривоятидаги) маънода хабар берди. У (бу ривоятда) «барраза» (ўтди) ўрнига «хаража» (чиқди), деди.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ - عَنْ حُمَيْدٍ، - يَعْنِي ابْنَ هِلاَلٍ - قَالَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ أُحَدِّثُكَ عَمَّا رَأَيْتُ مِنْ أَبِي سَعِيدٍ وَسَمِعْتُهُ مِنْهُ، دَخَلَ أَبُو سَعِيدٍ عَلَى مَرْوَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَىْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْ فِي نَحْرِهِ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ يَمُرُّ الرَّجُلُ يَتَبَخْتَرُ بَيْنَ يَدَىَّ وَأَنَا أُصَلِّي فَأَمْنَعُهُ وَيَمُرُّ الضَّعِيفُ فَلاَ أَمْنَعُهُ ‏.‏

Humayd ibn Hilol (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abu Solih (rahimahulloh) aytdi: Men senga Abu Saiddan koʻrgan va undan eshitgan narsamni aytib beraman. Abu Said (roziyallohu anhu) Marvonning huzuriga kirdi va shunday dedi: Men Rasululloh ﷺ ni shunday deyayotganlarini eshitdim: «Sizlardan biri oʻzini odamlardan toʻsib turadigan biror narsaga (sutraga) qarab namoz oʻqiyotganida, kimdir uning oldidan oʻtmoqchi boʻlsa, uning koʻkragiga tursin (toʻssin). Agar u (oʻtishdan) bosh tortsa, u bilan kurashsin, chunki u shaytondan boshqa narsa emasdir». Abu Dovud aytdi: Sufyon as-Savriy (rahimahulloh) aytdi: Bir kishi men namoz oʻqiyotganimda oldimdan kerilib oʻtsa, men uni toʻsaman; ojiz bir kishi oʻtsa, uni toʻsmayman.Ҳумайд ибн Ҳилол (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абу Солиҳ (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен сенга Абу Саиддан кўрган ва ундан эшитган нарсамни айтиб бераман. Абу Саид (розияллоҳу анҳу) Марвоннинг ҳузурига кирди ва шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деяётганларини эшитдим: «Сизлардан бири ўзини одамлардан тўсиб турадиган бирор нарсага (сутрага) қараб намоз ўқиётганида, кимдир унинг олдидан ўтмоқчи бўлса, унинг кўкрагига турсин (тўссин). Агар у (ўтишдан) бош тортса, у билан курашсин, чунки у шайтондан бошқа нарса эмасдир». Абу Довуд айтди: Суфён ас-Саврий (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Бир киши мен намоз ўқиётганимда олдимдан керилиб ўтса, мен уни тўсаман; ожиз бир киши ўтса, уни тўсмайман.

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَالِسًا وَعِنْدَهُ غُلاَمٌ فَقَامَ ثُمَّ رَجَعَ فَحَدَّثَ أَبِي، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا قَامَ الرَّجُلُ مِنْ مَجْلِسٍ ثُمَّ رَجَعَ إِلَيْهِ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ ‏"‏ ‏.‏

Suhayl ibn Abu Solih (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytadi: Men otamning yonida oʻtirgan edim, uning yonida bir bola ham bor edi. U (bola) oʻrnidan turib, soʻng (oʻrniga) qaytdi. Shunda otam Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u esa Paygʻambar ﷺdan hadis aytib berdi. U zot: «Kishi oʻtirgan oʻrnidan turib, soʻng yana unga qaytsa, u (oʻsha oʻrniga) haqliroqdir», dedilar.Суҳайл ибн Абу Солиҳ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтади: Мен отамнинг ёнида ўтирган эдим, унинг ёнида бир бола ҳам бор эди. У (бола) ўрнидан туриб, сўнг (ўрнига) қайтди. Шунда отам Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у эса Пайғамбар ﷺдан ҳадис айтиб берди. У зот: «Киши ўтирган ўрнидан туриб, сўнг яна унга қайтса, у (ўша ўрнига) ҳақлироқдир», дедилар.