Abu Solih as-Sammon

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ، مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، حَدَّثَنَا زُهْرَةُ بْنُ مَعْبَدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ عُثْمَانَ، بِمِنًى يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ يَوْمٍ فِيمَا سِوَاهُ فَلْيُرَابِطْ امْرُؤٌ كَيْفَ شَاءَ هَلْ بَلَّغْتُ قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu) Minoda: «Ey odamlar! Men sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadisni aytib beraman. U zot: ‹Alloh yoʻlida bir kun chegara qorovulligi (ribot) qilish, undan boshqa ming kundan afzaldir. Bas, kishi xohlaganicha chegarada qorovullik qilsin›, deganlar», dedi. Soʻng: «Yetkazdimmi?» dedi. Ular: «Ha», dedilar. U: «Ey Alloh, guvoh boʻl», dedi.Усмон (розияллоҳу анҳу) Минода: «Эй одамлар! Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисни айтиб бераман. У зот: ‹Аллоҳ йўлида бир кун чегара қоровуллиги (рибот) қилиш, ундан бошқа минг кундан афзалдир. Бас, киши хоҳлаганича чегарада қоровуллик қилсин›, деганлар», деди. Сўнг: «Етказдимми?» деди. Улар: «Ҳа», дедилар. У: «Эй Аллоҳ, гувоҳ бўл», деди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ، حَدَّثَنَاه سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، سَنَةَ سِتٍّ وَعِشْرِينَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زُهْرَةَ بْنِ مَعْبَدٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، مَوْلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ عُثْمَانَ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ هَجِّرُوا فَإِنِّي مُهَجِّرٌ فَهَجَّرَ النَّاسُ ثُمَّ قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي مُحَدِّثُكُمْ بِحَدِيثٍ مَا تَكَلَّمْتُ بِهِ مُنْذُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى يَوْمِي هَذَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ رِبَاطَ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ يَوْمٍ مِمَّا سِوَاهُ فَلْيُرَابِطْ امْرُؤٌ حَيْثُ شَاءَ هَلْ بَلَّغْتُكُمْ قَالُوا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Ey odamlar, kunduzning issigʻida yoʻlga chiqinglar, chunki men chiqmoqdaman», dedilar. Bas, odamlar yoʻlga chiqishdi. Soʻng u: «Ey odamlar, men sizlarga Rasululloh ﷺdan eshitgan kunimdan bugungi kunimgacha aytmagan bir hadisni aytib beraman. Rasululloh ﷺ: ‹Alloh yoʻlida bir kun chegara qoʻriqlash undan boshqa ming kundan afzaldir. Bas, kishi qayerda xohlasa, oʻsha yerda chegarada turib qoʻriqlasin›, dedilar. Sizlarga yetkazdimmi?» dedi. Ular: «Ha», deyishdi. U: «Allohim, Oʻzing guvoh boʻl», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот: «Эй одамлар, кундузнинг иссиғида йўлга чиқинглар, чунки мен чиқмоқдаман», дедилар. Бас, одамлар йўлга чиқишди. Сўнг у: «Эй одамлар, мен сизларга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган кунимдан бугунги кунимгача айтмаган бир ҳадисни айтиб бераман. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аллоҳ йўлида бир кун чегара қўриқлаш ундан бошқа минг кундан афзалдир. Бас, киши қаерда хоҳласа, ўша ерда чегарада туриб қўриқласин›, дедилар. Сизларга етказдимми?» деди. Улар: «Ҳа», дейишди. У: «Аллоҳим, Ўзинг гувоҳ бўл», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي عَوْنٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُلَّةٌ سِيَرَاءُ فَبَعَثَ بِهَا إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجْتُ فِيهَا فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى رَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهَا لِتَلْبَسَهَا قَالَ فَأَمَرَنِي فَأَطَرْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga ipak yoʻl-yoʻl sarpo hadya qilingan edi, Rasululloh ﷺ uni menga yubordilar. Men uni kiyib chiqdim, shunda Rasululloh ﷺ shu qadar gʻazablandilarki, hatto yuzlarida gʻazabni koʻrdim. U zot: «Men buni senga kiyishing uchun bermagan edim», dedilar. Soʻng menga buyurdilar, men uni ayollarim orasida boʻlib berdim.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга ипак йўл-йўл сарпо ҳадя қилинган эди, Расулуллоҳ ﷺ уни менга юбордилар. Мен уни кийиб чиқдим, шунда Расулуллоҳ ﷺ шу қадар ғазабландиларки, ҳатто юзларида ғазабни кўрдим. У зот: «Мен буни сенга кийишинг учун бермаган эдим», дедилар. Сўнг менга буюрдилар, мен уни аёлларим орасида бўлиб бердим.