Abu Talha al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا غَلَبَ عَلَى قَوْمٍ أَقَامَ بِالْعَرْصَةِ ثَلاَثًا ‏.‏ قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى إِذَا غَلَبَ قَوْمًا أَحَبَّ أَنْ يُقِيمَ بِعَرْصَتِهِمْ ثَلاَثًا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ يَطْعَنُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ لأَنَّهُ لَيْسَ مِنْ قَدِيمِ حَدِيثِ سَعِيدٍ لأَنَّهُ تَغَيَّرَ سَنَةَ خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ وَلَمْ يُخْرِجْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ بِأَخَرَةٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ يُقَالُ إِنَّ وَكِيعًا حَمَلَ عَنْهُ فِي تَغَيُّرِهِ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biror qavm ustidan gʻolib kelganlarida, maydonda uch (kun) turar edilar. Ibn al-Musanno (rivoyatida): «Biror qavm ustidan gʻolib kelganlarida, ularning maydonida uch (kun) turishni xush koʻrar edilar», dedi. Abu Dovud aytadi: Yahyo ibn Said bu hadisni ayblar edi, chunki bu Saidning eski (sahih) hadislaridan emas. Zero u (Said) qirq besh yilida (xotirasi) oʻzgarib qolgan va bu hadisni faqat oxirgi (kunlarida) chiqargan. Abu Dovud aytadi: Aytishlaricha, Vakiy undan (xotirasi) oʻzgargan paytida (hadis) olgan.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирор қавм устидан ғолиб келганларида, майдонда уч (кун) турар эдилар. Ибн ал-Мусанно (ривоятида): «Бирор қавм устидан ғолиб келганларида, уларнинг майдонида уч (кун) туришни хуш кўрар эдилар», деди. Абу Довуд айтади: Яҳё ибн Саид бу ҳадисни айблар эди, чунки бу Саиднинг эски (саҳиҳ) ҳадисларидан эмас. Зеро у (Саид) қирқ беш йилида (хотираси) ўзгариб қолган ва бу ҳадисни фақат охирги (кунларида) чиқарган. Абу Довуд айтади: Айтишларича, Вакий ундан (хотираси) ўзгарган пайтида (ҳадис) олган.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بُسْرٌ ثُمَّ اشْتَكَى زَيْدٌ فَعُدْنَاهُ فَإِذَا عَلَى بَابِهِ سِتْرٌ فِيهِ صُورَةٌ فَقُلْتُ لِعُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلاَنِيِّ رَبِيبِ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَلَمْ يُخْبِرْنَا زَيْدٌ عَنِ الصُّوَرِ يَوْمَ الأَوَّلِ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ أَلَمْ تَسْمَعْهُ حِينَ قَالَ إِلاَّ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, ichida surat boʻlgan uyga farishtalar kirmaydilar›, dedilar», dedi. Busr (ibn Said) aytadi: «Soʻng Zayd kasal boʻlib qoldi, biz uni koʻrgani bordik. Eshigida ichida surat boʻlgan parda osigʻliq edi. Men Nabiy ﷺning zavjalari Maymunaning oʻgay oʻgʻli Ubaydulloh al-Xavloniyga: ‹Zayd avvalgi kuni bizga suratlar haqida aytmaganmidi?› dedim. Ubaydulloh: ‹Sen uning: «Matodagi naqshdan boshqa», deganini eshitmadingmi?› dedi».Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, ичида сурат бўлган уйга фаришталар кирмайдилар›, дедилар», деди. Буср (ибн Саид) айтади: «Сўнг Зайд касал бўлиб қолди, биз уни кўргани бордик. Эшигида ичида сурат бўлган парда осиғлиқ эди. Мен Набий ﷺнинг завжалари Маймунанинг ўгай ўғли Убайдуллоҳ ал-Хавлонийга: ‹Зайд аввалги куни бизга суратлар ҳақида айтмаганмиди?› дедим. Убайдуллоҳ: ‹Сен унинг: «Матодаги нақшдан бошқа», деганини эшитмадингми?› деди».