Abu Talha al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ، أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، خَطَبَ يَوْمَ جُمُعَةٍ فَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ ثُمَّ قَالَ إِنِّي لاَ أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا أَهَمَّ عِنْدِي مِنَ الْكَلاَلَةِ مَا رَاجَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شَىْءٍ مَا رَاجَعْتُهُ فِي الْكَلاَلَةِ وَمَا أَغْلَظَ لِي فِي شَىْءٍ مَا أَغْلَظَ لِي فِيهِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ ‏"‏ يَا عُمَرُ أَلاَ تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ ‏"‏ ‏.‏ وَإِنِّي إِنْ أَعِشْ أَقْضِ فِيهَا بِقَضِيَّةٍ يَقْضِي بِهَا مَنْ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَمَنْ لاَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U juma kuni xutba qildi, unda Allohning Nabiysi ﷺ ni va Abu Bakrni eslab, soʻng dedi: «Men ortimdan kaloladan koʻra mening nazdimda muhimroq hech narsa qoldirmayapman. Men Rasululloh ﷺ dan kalola haqida soʻragancha boshqa hech narsada (qayta-qayta) soʻramaganman; u zot menga shundan boshqa hech narsada qattiqlik qilmaganlar — hatto barmoqlari bilan koʻksimga turtib: ‹Ey Umar! Niso surasining oxiridagi yoz oyati senga kifoya qilmaydimi?› — dedilar. Agar yashasam, men u (kalola) haqida shunday hukm chiqaramanki, Qurʼon oʻqiydigan ham, Qurʼon oʻqimaydigan ham unga koʻra hukm qiladi».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У жума куни хутба қилди, унда Аллоҳнинг Набийси ﷺ ни ва Абу Бакрни эслаб, сўнг деди: «Мен ортимдан калоладан кўра менинг наздимда муҳимроқ ҳеч нарса қолдирмаяпман. Мен Расулуллоҳ ﷺ дан калола ҳақида сўраганча бошқа ҳеч нарсада (қайта-қайта) сўрамаганман; у зот менга шундан бошқа ҳеч нарсада қаттиқлик қилмаганлар — ҳатто бармоқлари билан кўксимга туртиб: ‹Эй Умар! Нисо сурасининг охиридаги ёз ояти сенга кифоя қилмайдими?› — дедилар. Агар яшасам, мен у (калола) ҳақида шундай ҳукм чиқараманки, Қуръон ўқийдиган ҳам, Қуръон ўқимайдиган ҳам унга кўра ҳукм қилади».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ يَحْيَى وَإِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ، اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ ‏"‏ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Ichida it yoki surat boʻlgan uyga farishtalar kirmaydi», dedilar.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ичида ит ёки сурат бўлган уйга фаришталар кирмайди», дедилар.

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا طَلْحَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ صُورَةٌ ‏"‏ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ning: «Ichida it yoki surat boʻlgan uyga farishtalar kirmaydi», deganlarini eshitdim.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: «Ичида ит ёки сурат бўлган уйга фаришталар кирмайди», деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ بُكَيْرَ بْنَ، الأَشَجِّ حَدَّثَهُ أَنَّ بُسْرَ بْنَ سَعِيدٍ حَدَّثَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ حَدَّثَهُ وَمَعَ، بُسْرٍ عُبَيْدُ اللَّهِ الْخَوْلاَنِيُّ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بُسْرٌ فَمَرِضَ زَيْدُ بْنُ خَالِدٍ فَعُدْنَاهُ فَإِذَا نَحْنُ فِي بَيْتِهِ بِسِتْرٍ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَقُلْتُ لِعُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلاَنِيِّ أَلَمْ يُحَدِّثْنَا فِي التَّصَاوِيرِ قَالَ إِنَّهُ قَالَ إِلاَّ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ أَلَمْ تَسْمَعْهُ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ بَلَى قَدْ ذَكَرَ ذَلِكَ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ichida surat boʻlgan uyga farishtalar kirmaydi», dedilar. Busr dedi: keyin Zayd ibn Xolid kasal boʻlib qoldi, biz uni yoʻqlab bordik. Bir qarasak, uning uyida ichida suratlar boʻlgan parda bor edi. Men Ubaydulloh al-Xavloniyga: «U bizga suratlar haqida (hadis) aytmaganmidi?» dedim. (Ubaydulloh): «Albatta u ‹faqat matodagi naqsh mustasno› degan edi, sen buni eshitmadingmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. (Ubaydulloh): «Ha, u buni zikr qilgan edi», dedi.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ичида сурат бўлган уйга фаришталар кирмайди», дедилар. Буср деди: кейин Зайд ибн Холид касал бўлиб қолди, биз уни йўқлаб бордик. Бир қарасак, унинг уйида ичида суратлар бўлган парда бор эди. Мен Убайдуллоҳ ал-Хавлонийга: «У бизга суратлар ҳақида (ҳадис) айтмаганмиди?» дедим. (Убайдуллоҳ): «Албатта у ‹фақат матодаги нақш мустасно› деган эди, сен буни эшитмадингми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. (Убайдуллоҳ): «Ҳа, у буни зикр қилган эди», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ أَبُو طَلْحَةَ كُنَّا قُعُودًا بِالأَفْنِيَةِ نَتَحَدَّثُ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عَلَيْنَا فَقَالَ ‏"‏ مَا لَكُمْ وَلِمَجَالِسِ الصُّعُدَاتِ اجْتَنِبُوا مَجَالِسَ الصُّعُدَاتِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْنَا إِنَّمَا قَعَدْنَا لِغَيْرِ مَا بَاسٍ قَعَدْنَا نَتَذَاكَرُ وَنَتَحَدَّثُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِمَّا لاَ فَأَدُّوا حَقَّهَا غَضُّ الْبَصَرِ وَرَدُّ السَّلاَمِ وَحُسْنُ الْكَلاَمِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Talha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz hovlilar oldida oʻtirib suhbatlashayotgan edik. Shunda Rasululloh ﷺ keldilar va bizning yonimizda toʻxtab: «Sizlarga nima boʻldi-yu, yoʻllarda oʻtirib olibsizlar? Yoʻllarda oʻtirishdan saqlaninglar», — dedilar. Biz: «Biz biron yomon (niyat) bilan oʻtirganimiz yoʻq, (faqat) oʻzaro mulohaza qilib, suhbatlashish uchun oʻtirdik», — dedik. U zot: «Agar (oʻtirishdan) qutula olmasangiz, uning haqini ado etinglar: koʻzni (haromdan) toʻsish, salomga alik olish va chiroyli soʻzlash», — dedilar.Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз ҳовлилар олдида ўтириб суҳбатлашаётган эдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ келдилар ва бизнинг ёнимизда тўхтаб: «Сизларга нима бўлди-ю, йўлларда ўтириб олибсизлар? Йўлларда ўтиришдан сақланинглар», — дедилар. Биз: «Биз бирон ёмон (ният) билан ўтирганимиз йўқ, (фақат) ўзаро мулоҳаза қилиб, суҳбатлашиш учун ўтирдик», — дедик. У зот: «Агар (ўтиришдан) қутула олмасангиз, унинг ҳақини адо этинглар: кўзни (ҳаромдан) тўсиш, саломга алик олиш ва чиройли сўзлаш», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، أَخْبَرَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَذْكُرُ ذَلِكَ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shuni zikr qilgan (yaʼni yuqoridagi hadisni aytgan).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шуни зикр қилган (яъни юқоридаги ҳадисни айтган).