Abul Oliya

أَخْبَرَنَا أَبُو مَعْمَرٍ إِسْمَاعِيل بْنُ إِبْرَاهِيمَ ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ الرَّبِيعِ ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ ، قَالَ : " كُنَّا نَأْتِي الرَّجُلَ لِنَأْخُذَ عَنْهُ، فَنَنْظُرُ إِذَا صَلَّى، فَإِنْ أَحْسَنَهَا، جَلَسْنَا إِلَيْهِ وَقُلْنَا : هُوَ لِغَيْرِهَا أَحْسَنُ، وَإِنْ أَسَاءَهَا، قُمْنَا عَنْهُ وَقُلْنَا : هُوَ لِغَيْرِهَا أَسْوَأُ " ، قَالَ أَبُو مَعْمَرٍ : لَفْظُهُ نَحْوُ هَذَا

Abul Oliya aytdi: «Biz bir kishining oldiga undan olish uchun kelardik va u namoz oʻqiganda qarab turardik. Agar uni chiroyli ado etsa, uning oldida oʻtirardik va: U boshqa ishlarda bundan ham yaxshiroqdir, derdik. Agar uni yomon ado etsa, oʻrnimizdan turib ketardik va: U boshqa ishlarda bundan ham yomonroqdir, derdik». Abu Maʼmar aytdi: Uning lafzi shunga yaqin.Абул Олия айтди: «Биз бир кишининг олдига ундан олиш учун келардик ва у намоз ўқиганда қараб турардик. Агар уни чиройли адо этса, унинг олдида ўтирардик ва: У бошқа ишларда бундан ҳам яхшироқдир, дердик. Агар уни ёмон адо этса, ўрнимиздан туриб кетардик ва: У бошқа ишларда бундан ҳам ёмонроқдир, дердик». Абу Маъмар айтди: Унинг лафзи шунга яқин.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ هُوَ ابْنُ الْعَوَّامِ ، عَنْ عَوْفٍ ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ ، قَالَ : سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا عَنْ شَيْءٍ، فَقَالَ : يَا أَبَا الْعَالِيَةِ، أَتُرِيدُ أَنْ تَكُونَ مُفْتِيًا؟، فَقُلْتُ : " لَا، وَلَكِنْ لَا آمَنُ أَنْ تَذْهَبُوا وَنَبْقَى "، فَقَالَ : " صَدَقَ أَبُو الْعَالِيَةِ "

Abul Oliya aytdi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan bir narsani soʻradim. U: «Ey Abul Oliya, muftiy boʻlishni istaysanmi?» dedi. Men: «Yoʻq, lekin sizlar ketib, biz qolishimizdan xotirjam emasman», dedim. U: «Abul Oliya toʻgʻri aytdi», dedi.Абул Олия айтди: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан бир нарсани сўрадим. У: «Эй Абул Олия, муфтий бўлишни истайсанми?» деди. Мен: «Йўқ, лекин сизлар кетиб, биз қолишимиздан хотиржам эмасман», дедим. У: «Абул Олия тўғри айтди», деди.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ ، أَخْبَرَنَا أَبُو قَطَنٍ عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ ، عَنْ أَبِي خَلْدَةَ ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ ، قَالَ : " كُنَّا نَسْمَعُ الرِّوَايَةَ بِالْبَصْرَةِ عَنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نَرْضَ حَتَّى رَكِبْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ ، فَسَمِعْنَاهَا مِنْ أَفْوَاهِهِمْ "

Abul Oliya aytdi: Biz Basrada Rasululloh ﷺning sahobalaridan (kelgan) rivoyatni eshitardik, ammo bunga rozi boʻlmasdik, hatto Madinaga borib, ularni oʻz ogʻizlaridan eshitardik.Абул Олия айтди: Биз Басрада Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан (келган) ривоятни эшитардик, аммо бунга рози бўлмасдик, ҳатто Мадинага бориб, уларни ўз оғизларидан эшитардик.