Ali ibn Abu Tolib

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، وَوَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَبِيَدِهِ عُودٌ فَنَكَتَ فِي الأَرْضِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ ‏"‏ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ ‏"‏ لاَ اعْمَلُوا وَلاَ تَتَّكِلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى * وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى * وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى}‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edik, qoʻllarida bir tayoq bor edi. U zot u bilan yerni chizib, soʻng boshlarini koʻtardilar-da: ‹Sizlardan hech kim yoʻqki, uning jannatdagi oʻrni va doʻzaxdagi oʻrni yozib qoʻyilgan boʻlmasin›, dedilar. ‹Yo Rasululloh, unda shunga tayanib qoʻya qolmaymizmi?› deyildi. U zot: ‹Yoʻq, amal qilinglar va tayanib qolmanglar, chunki har kim nima uchun yaratilgan boʻlsa, oʻshanga muyassar qilinadi›, dedilar. Soʻng: {Kim (Alloh yoʻlida) ato etsa va taqvo qilsa, hamda goʻzal (kalima)ni tasdiqlasa, biz uni yengillikka muyassar qilamiz. Kim baxillik qilib, oʻzini behojat deb bilsa va goʻzal (kalima)ni yolgʻonga chiqarsa, biz uni qiyinchilikka muyassar qilamiz} oyatini oʻqidilar».Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдик, қўлларида бир таёқ бор эди. У зот у билан ерни чизиб, сўнг бошларини кўтардилар-да: ‹Сизлардан ҳеч ким йўқки, унинг жаннатдаги ўрни ва дўзахдаги ўрни ёзиб қўйилган бўлмасин›, дедилар. ‹Ё Расулуллоҳ, унда шунга таяниб қўя қолмаймизми?› дейилди. У зот: ‹Йўқ, амал қилинглар ва таяниб қолманглар, чунки ҳар ким нима учун яратилган бўлса, ўшанга муяссар қилинади›, дедилар. Сўнг: {Ким (Аллоҳ йўлида) ато этса ва тақво қилса, ҳамда гўзал (калима)ни тасдиқласа, биз уни енгилликка муяссар қиламиз. Ким бахиллик қилиб, ўзини беҳожат деб билса ва гўзал (калима)ни ёлғонга чиқарса, биз уни қийинчиликка муяссар қиламиз} оятини ўқидилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لاَ يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُؤْمِنَ بِأَرْبَعٍ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ وَبِالْبَعْثِ بَعْدَ الْمَوْتِ وَالْقَدَرِ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda toʻrt narsaga iymon keltirmagunicha (kamil) moʻmin boʻlmaydi: sherigi yoʻq yagona Allohga; men Allohning Rasuli ekanligimga; oʻlimdan keyin qayta tirilishga va qadarga iymon keltirmaguncha», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда тўрт нарсага иймон келтирмагунича (камил) мўмин бўлмайди: шериги йўқ ягона Аллоҳга; мен Аллоҳнинг Расули эканлигимга; ўлимдан кейин қайта тирилишга ва қадарга иймон келтирмагунча», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُمَارَةَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ سَيِّدَا كُهُولِ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنَ الأَوَّلِينَ وَالآخِرِينَ إِلاَّ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ لاَ تُخْبِرْهُمَا يَا عَلِيُّ مَا دَامَا حَيَّيْنِ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Abu Bakr va Umar avvalgilar va keyingilar orasidan jannat ahlining keksalarining ikki sardoridir, faqat nabiylar va rasullar bundan mustasno. Ey Ali, ular tirik ekan, buni ularga aytma», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Абу Бакр ва Умар аввалгилар ва кейингилар орасидан жаннат аҳлининг кексаларининг икки сардоридир, фақат набийлар ва расуллар бундан мустасно. Эй Али, улар тирик экан, буни уларга айтма», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَأَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ عَهِدَ إِلَىَّ النَّبِيُّ الأُمِّيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ لاَ يُحِبُّنِي إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَلاَ يُبْغِضُنِي إِلاَّ مُنَافِقٌ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ummiy Nabiy ﷺ menga: «Meni faqat moʻmingina sevadi, faqat munofiqgina yomon koʻradi», deb ahd berdilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Уммий Набий ﷺ менга: «Мени фақат мўмингина севади, фақат мунофиқгина ёмон кўради», деб аҳд бердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ جَمَعَ أَبَوَيْهِ لأَحَدٍ غَيْرِ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ فَإِنَّهُ قَالَ لَهُ يَوْمَ أُحُدٍ ‏"‏ ارْمِ سَعْدُ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men Rasululloh ﷺning Saʼd ibn Molikdan boshqa hech kim uchun ota-onalarini bir joyga jamlab tilga olganlarini koʻrmadim. Zero, u zot Uhud kuni unga: ‹Otib ur, Saʼd! Otam ham, onam ham senga fido boʻlsin!›, dedilar», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Саъд ибн Моликдан бошқа ҳеч ким учун ота-оналарини бир жойга жамлаб тилга олганларини кўрмадим. Зеро, у зот Уҳуд куни унга: ‹Отиб ур, Саъд! Отам ҳам, онам ҳам сенга фидо бўлсин!›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ لَوْ كُنْتُ مُسْتَخْلِفًا أَحَدًا عَنْ غَيْرِ مَشُورَةٍ لاَسْتَخْلَفْتُ ابْنَ أُمِّ عَبْدٍ ‏"‏ ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar men kimnidir hech kim bilan maslahatlashmay oʻrnimga xalifa qilib tayinlaganimda, Ibn Ummu Abdni tayinlagan boʻlardim», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар мен кимнидир ҳеч ким билан маслаҳатлашмай ўрнимга халифа қилиб тайинлаганимда, Ибн Умму Абдни тайинлаган бўлардим», дедилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَاسْتَأْذَنَ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ ائْذَنُوا لَهُ مَرْحَبًا بِالطَّيِّبِ الْمُطَيَّبِ ‏"‏ ‏.‏

Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ huzurlarida oʻtirgan edim. Shu payt Ammor ibn Yosir kirishga izn soʻradi. Nabiy ﷺ: «Unga izn beringlar, pok va poklangan zotga marhabo», dedilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ҳузурларида ўтирган эдим. Шу пайт Аммор ибн Ёсир киришга изн сўради. Набий ﷺ: «Унга изн беринглар, пок ва покланган зотга марҳабо», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ زَاذَانَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَحَفِظَهُ أَدْخَلَهُ اللَّهُ الْجَنَّةَ وَشَفَّعَهُ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ كُلُّهُمْ قَدِ اسْتَوْجَبُوا النَّارَ ‏"‏ ‏.‏

Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim Qurʼonni oʻqib, uni yod olsa, Alloh uni jannatga kiritadi va uni oʻz ahli ichidan doʻzaxni loyiq boʻlib qolgan oʻnta kishiga shafoatchi qiladi», dedilar.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Қуръонни ўқиб, уни ёд олса, Аллоҳ уни жаннатга киритади ва уни ўз аҳли ичидан дўзахни лойиқ бўлиб қолган ўнта кишига шафоатчи қилади», дедилар.