حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ امْرَأَةً، سَأَلَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الثَّوْبِ يُصِيبُهُ الدَّمُ مِنَ الْحَيْضَةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " حُتِّيهِ ثُمَّ اقْرُصِيهِ بِالْمَاءِ ثُمَّ رُشِّيهِ وَصَلِّي فِيهِ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَسْمَاءَ فِي غَسْلِ الدَّمِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الدَّمِ يَكُونُ عَلَى الثَّوْبِ فَيُصَلِّي فِيهِ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهُ قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ إِذَا كَانَ الدَّمُ مِقْدَارَ الدِّرْهَمِ فَلَمْ يَغْسِلْهُ وَصَلَّى فِيهِ أَعَادَ الصَّلاَةَ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا كَانَ الدَّمُ أَكْثَرَ مِنْ قَدْرِ الدِّرْهَمِ أَعَادَ الصَّلاَةَ . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ . وَلَمْ يُوجِبْ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ عَلَيْهِ الإِعَادَةَ وَإِنْ كَانَ أَكْثَرَ مِنْ قَدْرِ الدِّرْهَمِ . وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَ الشَّافِعِيُّ يَجِبُ عَلَيْهِ الْغَسْلُ وَإِنْ كَانَ أَقَلَّ مِنْ قَدْرِ الدِّرْهَمِ وَشَدَّدَ فِي ذَلِكَ .
Asmo binti Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir ayol Nabiy ﷺdan hayz qoni tekkan libos haqida soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Uni qirib tashla, soʻng suv bilan ishqab yuv, soʻng (suv) sepib (namoz) oʻqi», dedilar. (Rovi) aytdi: Bu bobda Abu Hurayra va Umm Qays binti Mihson (roziyallohu anho)dan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Asmoning qonni yuvish haqidagi hadisi hasan sahihdir. Ilm ahli libosdagi qon yuvilmasdan turib unda namoz oʻqilishi haqida ixtilof qilganlar. Tobeinlardan baʼzi ilm ahli: «Agar qon dirham miqdorida boʻlsa-yu, uni yuvmay unda namoz oʻqigan boʻlsa, namozni qayta oʻqiydi», degan. Baʼzilari: «Agar qon dirham miqdoridan koʻp boʻlsa, namozni qayta oʻqiydi», degan; bu — Sufyon as-Savriy va Ibn Muborakning soʻzidir. Tobeinlardan va boshqalardan baʼzi ilm ahli esa dirham miqdoridan koʻp boʻlsa ham, unga qayta oʻqishni vojib qilmaganlar; Ahmad va Ishoq shuni aytadi. Shofeiy esa: «Dirham miqdoridan kam boʻlsa ham, unga yuvish vojib boʻladi», deb bu (masala)da qattiq tutdi.Асмо бинти Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир аёл Набий ﷺдан ҳайз қони теккан либос ҳақида сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уни қириб ташла, сўнг сув билан ишқаб юв, сўнг (сув) сепиб (намоз) ўқи», дедилар. (Рови) айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра ва Умм Қайс бинти Миҳсон (розияллоҳу анҳо)дан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Асмонинг қонни ювиш ҳақидаги ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳли либосдаги қон ювилмасдан туриб унда намоз ўқилиши ҳақида ихтилоф қилганлар. Тобеинлардан баъзи илм аҳли: «Агар қон дирҳам миқдорида бўлса-ю, уни ювмай унда намоз ўқиган бўлса, намозни қайта ўқийди», деган. Баъзилари: «Агар қон дирҳам миқдоридан кўп бўлса, намозни қайта ўқийди», деган; бу — Суфён ас-Саврий ва Ибн Муборакнинг сўзидир. Тобеинлардан ва бошқалардан баъзи илм аҳли эса дирҳам миқдоридан кўп бўлса ҳам, унга қайта ўқишни вожиб қилмаганлар; Аҳмад ва Ишоқ шуни айтади. Шофеий эса: «Дирҳам миқдоридан кам бўлса ҳам, унга ювиш вожиб бўлади», деб бу (масала)да қаттиқ тутди.