حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ: أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَأَى مَخِيلَةً دَخَلَ وَخَرَجَ، وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ، وَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ، فَإِذَا مَطَرَتِ السَّمَاءُ سُرِّيَ، فَعَرَّفَتْهُ عَائِشَةُ ذَلِكَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: وَمَا أَدْرِي لَعَلَّهُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: {فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ}.
Ato (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Agar Paygʻambar ﷺ osmonda bir bulutni koʻrsa, u zot bezovta boʻlib u yoqdan-bu yoqqa yurar, chiqib-kirar va yuzining rangi oʻzgarar edi; agar yomgʻir yogʻsa, u zot yengil tortardi», — dedi. Bas, Oisha u zotning bu holatini (sezib) bildi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Men bilmayman (yaʼni qoʻrqaman), bu — Qurʼonda quyidagi oyatda zikr qilingan baʼzi odamlar boshiga tushgan (azob)ga oʻxshash boʻlishi mumkin: ‹Bas, ular uni (azobni) — vodiylari tomon kelayotgan quyuq bulut holida — koʻrganlarida: «Bu — bizga yomgʻir keltiruvchi bulut!» — dedi. Yoʻq, balki bu — sizlar tezlatishni soʻragan (azob)dir — ichida ogʻir azob (boʻlgan) bir shamoldir› (Ahqof, 24)», — dedi.Ато (Оишадан) ривоят қилади: Оиша: «Агар Пайғамбар ﷺ осмонда бир булутни кўрса, у зот безовта бўлиб у ёқдан-бу ёққа юрар, чиқиб-кирар ва юзининг ранги ўзгарар эди; агар ёмғир ёғса, у зот енгил тортарди», — деди. Бас, Оиша у зотнинг бу ҳолатини (сезиб) билди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Мен билмайман (яъни қўрқаман), бу — Қуръонда қуйидаги оятда зикр қилинган баъзи одамлар бошига тушган (азоб)га ўхшаш бўлиши мумкин: ‹Бас, улар уни (азобни) — водийлари томон келаётган қуюқ булут ҳолида — кўрганларида: «Бу — бизга ёмғир келтирувчи булут!» — деди. Йўқ, балки бу — сизлар тезлатишни сўраган (азоб)дир — ичида оғир азоб (бўлган) бир шамолдир› (Аҳқоф, 24)», — деди.