حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَأَى مَخِيلَةً فِي السَّمَاءِ أَقْبَلَ وَأَدْبَرَ وَدَخَلَ وَخَرَجَ وَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ، فَإِذَا أَمْطَرَتِ السَّمَاءُ سُرِّيَ عَنْهُ، فَعَرَّفَتْهُ عَائِشَةُ ذَلِكَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا أَدْرِي لَعَلَّهُ كَمَا قَالَ قَوْمٌ ﴿فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ﴾[Al-Ahqof 24] ". الآيَةَ.
Ato (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Agar Paygʻambar ﷺ osmonda bir bulutni koʻrsa, u zot bezovta boʻlib u yoqdan-bu yoqqa yurar, chiqib-kirar va yuzining rangi oʻzgarar edi; agar yomgʻir yogʻsa, u zot yengil tortardi», — dedi. Bas, Oisha u zotning bu holatini (sezib) bildi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Men bilmayman (yaʼni qoʻrqaman), bu — Qurʼonda quyidagi oyatda zikr qilingan baʼzi odamlar boshiga tushgan (azob)ga oʻxshash boʻlishi mumkin: ‹Bas, ular uni (azobni) — vodiylari tomon kelayotgan quyuq bulut holida — koʻrganlarida: «Bu — bizga yomgʻir keltiruvchi bulut!» — dedi. Yoʻq, balki bu — sizlar tezlatishni soʻragan (azob)dir — ichida ogʻir azob (boʻlgan) bir shamoldir› (Ahqof, 24)», — dedi.Ато (Оишадан) ривоят қилади: Оиша: «Агар Пайғамбар ﷺ осмонда бир булутни кўрса, у зот безовта бўлиб у ёқдан-бу ёққа юрар, чиқиб-кирар ва юзининг ранги ўзгарар эди; агар ёмғир ёғса, у зот енгил тортарди», — деди. Бас, Оиша у зотнинг бу ҳолатини (сезиб) билди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Мен билмайман (яъни қўрқаман), бу — Қуръонда қуйидаги оятда зикр қилинган баъзи одамлар бошига тушган (азоб)га ўхшаш бўлиши мумкин: ‹Бас, улар уни (азобни) — водийлари томон келаётган қуюқ булут ҳолида — кўрганларида: «Бу — бизга ёмғир келтирувчи булут!» — деди. Йўқ, балки бу — сизлар тезлатишни сўраган (азоб)дир — ичида оғир азоб (бўлган) бир шамолдир› (Аҳқоф, 24)», — деди.