Bashir ibn al-Xasosiya

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَمْشِي فِي نَعْلَيْنِ بَيْنَ الْقُبُورِ فَقَالَ يَا صَاحِبَ السَّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِهِمَا

Rasululloh ﷺning bashiri Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishini koʻrdilar-da: «Ey ikki sibtiy kavsh egasi, ularni yechib tashla!», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг башири Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишини кўрдилар-да: «Эй икки сибтий кавш эгаси, уларни ечиб ташла!», дедилар.

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ قَالَقُلْنَا لِبَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ قَالَ وَمَا كَانَ اسْمُهُ بَشِيرًا فَسَمَّاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَشِيرًا إِنَّ لَنَا جِيرَةً مِنْ بَنِي تَمِيمٍ لَا تَشُدُّ لَنَا قَاصِيَةٌ إِلَّا ذَهَبُوا بِهَا وَإِنَّهَا تَجِيءُ لَنَا مِنْ أَمْوَالِهِمْ أَشْيَاءُ أَفَنَأْخُذُهَا قَالَ لَاحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ بَنِي سَدُوسٍ يُقَالُ لَهُ دَيْسَمٌ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ وَكَانَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمَّاهُ بَشِيرًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Bani Sadusdan Daysam ismli bir kishi aytdi: Biz Bashir ibn al-Xasosiyaga — uning ismi Bashir emas edi, Rasululloh ﷺ uni Bashir deb nomlagan edilar — dedik: «Bizning Bani Tamimdan qoʻshnilarimiz bor. Bizning biror qochgan molimiz boʻlsa, uni albatta olib ketishadi. Bizga esa ularning mollaridan baʼzi narsalar kelib qoladi. Shuni olsak boʻladimi?» U: «Yoʻq», dedi. Abdurrazzoq bizga aytib berdi, Maʼmar bizga Ayyubdan xabar berdi: Menga Bani Sadusdan Daysam ismli bir shayx Bashir ibn al-Xasosiyadan aytib berdi — u Nabiy ﷺning huzurlariga kelgan, u zot uni Bashir deb nomlagan edilar — soʻng hadisni zikr qildi.Бани Садусдан Дайсам исмли бир киши айтди: Биз Башир ибн ал-Хасосияга — унинг исми Башир эмас эди, Расулуллоҳ ﷺ уни Башир деб номлаган эдилар — дедик: «Бизнинг Бани Тамимдан қўшниларимиз бор. Бизнинг бирор қочган молимиз бўлса, уни албатта олиб кетишади. Бизга эса уларнинг молларидан баъзи нарсалар келиб қолади. Шуни олсак бўладими?» У: «Йўқ», деди. Абдурраззоқ бизга айтиб берди, Маъмар бизга Айюбдан хабар берди: Менга Бани Садусдан Дайсам исмли бир шайх Башир ибн ал-Хасосиядан айтиб берди — у Набий ﷺнинг ҳузурларига келган, у зот уни Башир деб номлаган эдилар — сўнг ҳадисни зикр қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَكُنْتُ أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقَالَ لِي يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَهُ قَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ قَالَ قُلْتُ مَا أَصْبَحْتُ أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ شَيْئًا قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ خَيْرٍ قَالَ فَأَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَقُولُهَا قَالَ فَبَصُرَ بِرَجُلٍ يَمْشِي بَيْنَ الْمَقَابِرِ فِي نَعْلَيْهِ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَعَ نَعْلَيْهِحَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ نَهِيكٍ قَالَ حَدَّثَنِي بَشِيرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمَ بْنَ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَا اسْمُكَ قَالَ زَحْمٌ قَالَ لَا بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ فَكَانَ اسْمَهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ يَا ابْنَ

Rasululloh ﷺning bashiri Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga, qoʻllaridan ushlagan holda yurib borardim. U zot menga: «Ey ibn al-Xasosiya, Alloh taborak va taologa nimadan norozisan? Sen Uning Rasuli bilan birga yurib tongni qarshi olding», dedilar. (Rovi) aytdi: Uni: «qoʻllaridan ushlagan holda» degan deb oʻylayman. (Bashir) dedi: Men: «Men Allohdan hech narsadan norozi emasman, Alloh taborak va taolo menga har bir yaxshilikni bergan», dedim. U dedi: Soʻng biz mushriklarning qabrlari yoniga keldik. U zot: «Bulardan koʻp yaxshilik oʻtib ketibdi», deb uch marta aytdilar. Soʻng musulmonlarning qabrlari yoniga keldik. U zot: «Bular koʻp yaxshilikka erishibdilar», deb uch marta aytdilar. U dedi: Soʻng u zotning nazarlari qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishiga tushdi-da: «Holingga voy, ey ikki sibtiy kavsh egasi, sibtiyyangni yechib tashla!», deb ikki yoki uch marta aytdilar. U kishi qaradi va Rasululloh ﷺni koʻrgach, kavshlarini yechdi. Abdussamad bizga aytib berdi, Asvad bizga aytib berdi, Xolid ibn Sumayr bizga aytib berdi, Bashir ibn Nahik bizga aytib berdi: Menga Rasululloh ﷺning bashiri aytib berdi — uning johiliyatdagi ismi Zahm ibn Maʼbad edi. U Rasululloh ﷺning huzurlariga hijrat qildi. U zot undan soʻrab: «Isming nima?» dedilar. U: «Zahm», dedi. U zot: «Yoʻq, balki sen Bashirsan», dedilar. Shu uning ismi boʻlib qoldi. U dedi: Men Rasululloh ﷺ bilan birga yurib borar edim, birdan u zot: «Ey ibn», dedilar.Расулуллоҳ ﷺнинг башири Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга, қўлларидан ушлаган ҳолда юриб борардим. У зот менга: «Эй ибн ал-Хасосия, Аллоҳ таборак ва таолога нимадан норозисан? Сен Унинг Расули билан бирга юриб тонгни қарши олдинг», дедилар. (Рови) айтди: Уни: «қўлларидан ушлаган ҳолда» деган деб ўйлайман. (Башир) деди: Мен: «Мен Аллоҳдан ҳеч нарсадан норози эмасман, Аллоҳ таборак ва таоло менга ҳар бир яхшиликни берган», дедим. У деди: Сўнг биз мушрикларнинг қабрлари ёнига келдик. У зот: «Булардан кўп яхшилик ўтиб кетибди», деб уч марта айтдилар. Сўнг мусулмонларнинг қабрлари ёнига келдик. У зот: «Булар кўп яхшиликка эришибдилар», деб уч марта айтдилар. У деди: Сўнг у зотнинг назарлари қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишига тушди-да: «Ҳолингга вой, эй икки сибтий кавш эгаси, сибтийянгни ечиб ташла!», деб икки ёки уч марта айтдилар. У киши қаради ва Расулуллоҳ ﷺни кўргач, кавшларини ечди. Абдуссамад бизга айтиб берди, Асвад бизга айтиб берди, Холид ибн Сумайр бизга айтиб берди, Башир ибн Наҳик бизга айтиб берди: Менга Расулуллоҳ ﷺнинг башири айтиб берди — унинг жоҳилиятдаги исми Заҳм ибн Маъбад эди. У Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига ҳижрат қилди. У зот ундан сўраб: «Исминг нима?» дедилар. У: «Заҳм», деди. У зот: «Йўқ, балки сен Баширсан», дедилар. Шу унинг исми бўлиб қолди. У деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан бирга юриб борар эдим, бирдан у зот: «Эй ибн», дедилар.

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو يَعْنِي الرَّقِّيَّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْعَبْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ السَّدُوسِيَّ يَعْنِي ابْنَ الْخَصَاصِيَّةِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأُبَايِعَهُ قَالَ فَاشْتَرَطَ عَلَيَّ شَهَادَةَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَأَنْ أُقِيمَ الصَّلَاةَ وَأَنْ أُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ وَأَنْ أَحُجَّ حَجَّةَ الْإِسْلَامِ وَأَنْ أَصُومَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَأَنْ أُجَاهِدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا اثْنَتَانِ فَوَاللَّهِ مَا أُطِيقُهُمَا الْجِهَادُ وَالصَّدَقَةُ فَإِنَّهُمْ زَعَمُوا أَنَّهُ مَنْ وَلَّى الدُّبُرَ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنْ اللَّهِ فَأَخَافُ إِنْ حَضَرْتُ تِلْكَ جَشِعَتْ نَفْسِي وَكَرِهَتْ الْمَوْتَ وَالصَّدَقَةُ فَوَاللَّهِ مَا لِي إِلَّا غُنَيْمَةٌ وَعَشْرُ ذَوْدٍ هُنَّ رَسَلُ أَهْلِي وَحَمُولَتُهُمْ قَالَ فَقَبَضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ ثُمَّ حَرَّكَ يَدَهُ ثُمَّ قَالَ فَلَا جِهَادَ وَلَا صَدَقَةَ فَلِمَ تَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِذًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا أُبَايِعُكَ قَالَ فَبَايَعْتُ عَلَيْهِنَّ كُلِّهِنَّ

Bashir ibn al-Xasosiya as-Sadusiy (roziyallohu anhu) aytadi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga bayʼat berish uchun keldim. U zot mendan: Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Muhammad Uning bandasi va rasuli ekaniga guvohlik berishimni, namozni barpo qilishimni, zakot berishimni, Islom hajjini ado etishimni, ramazon oyi roʻzasini tutishimni va Alloh yoʻlida jihod qilishimni shart qildilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, ikkitasiga — jihod va sadaqaga — Allohga qasamki, kuchim yetmaydi. Chunki ular: kim (jangda) orqasiga qarab qochsa, Allohning gʻazabiga uchrabdi, deydilar; men esa oʻsha (jangda) hozir boʻlsam, jonim och boʻlib, oʻlimni yoqtirmasligidan qoʻrqaman. Sadaqaga kelsak, Allohga qasamki, menda bir necha qoʻychadan va oʻnta tuyadan boshqa hech narsa yoʻq, ular ahlimning suti va ulovidir», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ qoʻllarini yumdilar, soʻng qoʻllarini qimirlatib: «Jihod ham yoʻq, sadaqa ham yoʻq — unda jannatga nima bilan kirasan?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, men sizga bayʼat beraman», dedim va ularning hammasiga bayʼat berdim.Башир ибн ал-Хасосия ас-Садусий (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига байъат бериш учун келдим. У зот мендан: Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Унинг бандаси ва расули эканига гувоҳлик беришимни, намозни барпо қилишимни, закот беришимни, Ислом ҳажжини адо этишимни, рамазон ойи рўзасини тутишимни ва Аллоҳ йўлида жиҳод қилишимни шарт қилдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, иккитасига — жиҳод ва садақага — Аллоҳга қасамки, кучим етмайди. Чунки улар: ким (жангда) орқасига қараб қочса, Аллоҳнинг ғазабига учрабди, дейдилар; мен эса ўша (жангда) ҳозир бўлсам, жоним оч бўлиб, ўлимни ёқтирмаслигидан қўрқаман. Садақага келсак, Аллоҳга қасамки, менда бир неча қўйчадан ва ўнта туядан бошқа ҳеч нарса йўқ, улар аҳлимнинг сути ва уловидир», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ қўлларини юмдилар, сўнг қўлларини қимирлатиб: «Жиҳод ҳам йўқ, садақа ҳам йўқ — унда жаннатга нима билан кирасан?» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен сизга байъат бераман», дедим ва уларнинг ҳаммасига байъат бердим.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا يَمْشِي فِي نَعْلَيْنِ بَيْنَ الْقُبُورِ فَقَالَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِهِمَا

Bashir ibn al-Xasosiya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ qabrlar orasida kavshi bilan yurib turgan bir kishini koʻrib: «Ey ikki sibtiy kavsh egasi, ularni yechib tashla!», dedilar.Башир ибн ал-Хасосия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ қабрлар орасида кавши билан юриб турган бир кишини кўриб: «Эй икки сибтий кавш эгаси, уларни ечиб ташла!», дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ الشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ لَيْلَى امْرَأَةِ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَّةِ عَنْ بَشِيرٍ قَالَوَكَانَ قَدْ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اسْمُهُ زَحْمٌ فَسَمَّاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَشِيرًا

Bashir ibn al-Xasosiyaning ayoli Layla undan (Bashirdan) rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺning huzurlariga kelgan edi; uning ismi Zahm edi, Nabiy ﷺ unga Bashir deb nom qoʻydilar.Башир ибн ал-Хасосиянинг аёли Лайла ундан (Баширдан) ривоят қилади: У Набий ﷺнинг ҳузурларига келган эди; унинг исми Заҳм эди, Набий ﷺ унга Башир деб ном қўйдилар.