وَعَن جابرِ بن عبدِ الله: أَنَّ رَجُلَيْنِ تَدَاعَيَا دَابَّةً فَأَقَامَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا الْبَيِّنَةَ أَنَّهَا دَابَّتُهُ نَتَجَهَا فَقَضَى بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي فِي يدِهِ. رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ikki kishi bir ulov (hayvon) haqida daʼvolashib, har biri uni oʻzining ulovi, oʻz hayvonidan tugʻilgan deb bayyina (guvoh) keltirdi. Shunda Rasululloh ﷺ uni qoʻlida (egallab) turgan kishiga hukm qilib berdilar. «Sharh as-sunna»da rivoyat qilingan.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Икки киши бир улов (ҳайвон) ҳақида даъволашиб, ҳар бири уни ўзининг улови, ўз ҳайвонидан туғилган деб баййина (гувоҳ) келтирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни қўлида (эгаллаб) турган кишига ҳукм қилиб бердилар. «Шарҳ ас-сунна»да ривоят қилинган.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَحْلِفُ أَحَدٌ عِنْدَ مِنْبَرِي هَذَا عَلَى يَمِينٍ آثِمَةٍ وَلَوْ عَلَى سِوَاكٍ أَخْضَرَ إِلَّا تَبَوَّأَ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ أَوْ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech kim mening shu minbarim oldida — garchi koʻkargan bir misvok (tish choʻpi) uchun boʻlsa-da — gunohkor (yolgʻon) qasam ichmasin. Aks holda, u doʻzaxdagi oʻrnini hozirlab qoʻygan boʻladi», yoki «unga doʻzax vojib boʻladi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч ким менинг шу минбарим олдида — гарчи кўкарган бир мисвок (тиш чўпи) учун бўлса-да — гуноҳкор (ёлғон) қасам ичмасин. Акс ҳолда, у дўзахдаги ўрнини ҳозирлаб қўйган бўлади», ёки «унга дўзах вожиб бўлади», дедилар.
وَعَنْ جَابِرٌ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ مَكَّةَ وَلِوَاؤُهُ أَبْيَضُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ Makkaga oq bayroq (livo) bilan kirdilar». Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat Yahyo ibn Odamning Sharikdan (qilgan) rivoyatidangina bilamiz. Men bu hadis haqida Muhammaddan soʻradim, u ham uni faqat Yahyo ibn Odamning Sharikdan (qilgan) rivoyatidangina bildi va: «Bizga bir necha kishi Sharikdan, u Ammordan, u Abuz Zubaydan, u Jobirdan rivoyat qildiki, Nabiy ﷺ Makkaga qora salla oʻrab kirdilar», dedi. Muhammad: «(Sahih) hadis ana shudir», dedi. Abu Iso aytdi: Duhn — Bajila (qabilasi)ning bir tarmogʻidir. Ammor ad-Duhniy esa Ammor ibn Muoviya ad-Duhniy boʻlib, u Abu Muoviya kunyasi bilan ataladi, kufalik boʻlib, hadis ahli nazdida ishonchlidir.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ Маккага оқ байроқ (ливо) билан кирдилар». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат Яҳё ибн Одамнинг Шарикдан (қилган) ривоятидангина биламиз. Мен бу ҳадис ҳақида Муҳаммаддан сўрадим, у ҳам уни фақат Яҳё ибн Одамнинг Шарикдан (қилган) ривоятидангина билди ва: «Бизга бир неча киши Шарикдан, у Аммордан, у Абуз Зубайдан, у Жобирдан ривоят қилдики, Набий ﷺ Маккага қора салла ўраб кирдилар», деди. Муҳаммад: «(Саҳиҳ) ҳадис ана шудир», деди. Абу Исо айтди: Дуҳн — Бажила (қабиласи)нинг бир тармоғидир. Аммор ад-Дуҳний эса Аммор ибн Муовия ад-Дуҳний бўлиб, у Абу Муовия куняси билан аталади, куфалик бўлиб, ҳадис аҳли наздида ишончлидир.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا طَال أَحَدُكُمُ الْغَيْبَةَ فَلَا يَطْرُقْ أَهْلَهُ لَيْلًا»
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz uzoq vaqt safarda boʻlgan boʻlsa, ahli huzuriga kechasi kelmasin», dedilar. Buxoriy va Muslim rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз узоқ вақт сафарда бўлган бўлса, аҳли ҳузурига кечаси келмасин», дедилар. Бухорий ва Муслим ривоят қилган.
وَعَن جَابر قَالَ: كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ لِي: «ادْخُلِ الْمَسْجِدَ فَصَلِّ فِيهِ رَكْعَتَيْنِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan birga safarda edim va biz Madinaga yetganimizda, u zot menga: «Masjidga kir va ikki rakaat (namoz) oʻqi», — dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ билан бирга сафарда эдим ва биз Мадинага етганимизда, у зот менга: «Масжидга кир ва икки ракаат (намоз) ўқи», — деди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّفُ فِي الْمَسِيرِ فَيُزْجِي الضَّعِيفَ وَيُرْدِفُ ويدْعو لَهُم. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yurish paytida (qoʻshinning) orqasida qolib, kuchsizlarni haydab borardilar, (orqada qolganni ortlariga) mindirib olardilar va ular uchun duo qilardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ юриш пайтида (қўшиннинг) орқасида қолиб, кучсизларни ҳайдаб борардилар, (орқада қолганни ортларига) миндириб олардилар ва улар учун дуо қилардилар.
وَعَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ أَحْسَنَ مَا دَخَلَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ إِذَا قَدِمَ مِنْ سفرٍ أوَّلُ الليلِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Jobir (roziyallohu anhumo)dan, u Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qiladi. (U zot) dedilar: «Kishi safardan kelganda, ahli yoniga kechaning avvalida kirishi eng yaxshisidir.»Жобир (розияллоҳу анҳумо)дан, у Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилади. (У зот) дедилар: «Киши сафардан келганда, аҳли ёнига кечанинг аввалида кириши энг яхшисидир.»
عَن جَابر قَالَ: قَالَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ: أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فَأَيْنَ أَنَا؟ قَالَ: «فِي الْجنَّة» فَألْقى ثَمَرَات فِي يَده ثمَّ قَاتل حَتَّى قتل
Bir kishi Paygʻambar ﷺga Uhud kuni: «Aytingchi, agar men oʻldirilsam, qayerda boʻlaman?» dedi. U zot: «Jannatda», dedilar. Shunda u qoʻlidagi (bir necha) xurmoni tashlab, jang qildi, to oʻldirilguncha.Бир киши Пайғамбар ﷺга Уҳуд куни: «Айтингчи, агар мен ўлдирилсам, қаерда бўламан?» деди. У зот: «Жаннатда», дедилар. Шунда у қўлидаги (бир неча) хурмони ташлаб, жанг қилди, то ўлдирилгунча.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «الْحَرْب خدعة»
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Urush — bu hiyladir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уруш — бу ҳийладир», — дедилар.
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: أَخْبَرَنِي عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لأخرِجنَّ اليهودَ والنصَارى من جزيرةِ الْعَرَب حَتَّى لَا أَدَعَ فِيهَا إِلَّا مُسْلِمًا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَفِي رِوَايَةٍ: «لَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَأُخْرِجَنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ»
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺni: «Men albatta yahudiy va nasorolarni Arab yarim orolidan chiqarib yuboraman, toki musulmondan boshqa hech kimni qoldirmayman», deb aytayotganlarini eshitdi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺни: «Мен албатта яҳудий ва насороларни Араб ярим оролидан чиқариб юбораман, токи мусулмондан бошқа ҳеч кимни қолдирмайман», деб айтаётганларини эшитди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الضَّرْبِ فِي الْوَجْهِ وَعَنِ الْوَسْمِ فِي الْوَجْه. رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yuzga urishdan va yuzga togʻ (belgisi) bosishdan qaytardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ юзга уришдан ва юзга тоғ (белгиси) босишдан қайтардилар.
وَعَن جابرٍ قَالَ: نُهِينَا عَنْ صَيْدِ كَلْبِ الْمَجُوسِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizga majusiylarning iti (tutgan) ovini (yeyish) man qilindi. Termiziy rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бизга мажусийларнинг ити (тутган) овини (ейиш) ман қилинди. Термизий ривоят қилган.
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «ذَكَاةُ الْجَنِينِ ذَكَاةُ أُمِّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي
وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيّ عَن أبي سعيد
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Janinning zabhi — onasining zabhidir», dedilar. Abu Dovud va Dorimiy rivoyat qilgan, Termiziy esa uni Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Жаниннинг забҳи — онасининг забҳидир», дедилар. Абу Довуд ва Доримий ривоят қилган, Термизий эса уни Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилган.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مَا من دَابَّة إِلَّا وَقَدْ ذَكَّاهَا اللَّهُ لِبَنِي آدَمَ» . رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيّ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir jonivor yoʻqki, Alloh uni Odam bolalari uchun (halol qilib) zabh qilib qoʻymagan boʻlsa», dedilar. Doraqutniy rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир жонивор йўқки, Аллоҳ уни Одам болалари учун (ҳалол қилиб) забҳ қилиб қўймаган бўлса», дедилар. Дорақутний ривоят қилган.
وَعَن جَابر قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ حَتَّى إِنَّ الْمَرْأَةَ تَقْدَمُ منَ البادِيةِ بكلبِها فتقتلَه ثُمَّ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قَتْلِهَا وَقَالَ: «عَلَيْكُمْ بِالْأَسْوَدِ الْبَهِيمِ ذِي النقطتين فَإِنَّهُ شَيْطَان» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni itlarni oʻldirishga buyurdilar, hatto ayol badiyadan iti bilan kelsa, biz uni ham oʻldirar edik. Soʻng Nabiy ﷺ ularni oʻldirishni man qildilar va: «Sizlar ikki nuqtali qop-qora itni oʻldiringlar, chunki u shaytondir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни итларни ўлдиришга буюрдилар, ҳатто аёл бадиядан ити билан келса, биз уни ҳам ўлдирар эдик. Сўнг Набий ﷺ уларни ўлдиришни ман қилдилар ва: «Сизлар икки нуқтали қоп-қора итни ўлдиринглар, чунки у шайтондир», дедилар.
وَعَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِ وَأَذِنَ فِي لُحُومِ الْخَيْلِ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar kunida uy eshaklarining goʻshtidan qaytardilar va otlarning goʻshtiga ruxsat berdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар кунида уй эшакларининг гўштидан қайтардилар ва отларнинг гўштига рухсат бердилар.
وَعَن جابرٍ قَالَ: غَزَوْتُ جَيْشَ الْخَبْطِ وَأُمِّرَ عَلَيْنَا أَبُو عُبَيْدَةَ فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا لَمْ نَرَ مِثْلَهُ يُقَالُ لَهُ: الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا ذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «كُلُوا رِزْقًا أَخْرَجَهُ اللَّهُ إِلَيْكُمْ وَأَطْعِمُونَا إِنْ كَانَ مَعَكُمْ» قَالَ: فَأَرْسَلْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ فَأَكله
(Jobir (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Xabat qoʻshini (boʻ lib) gʻazot qildik, Abu Ubayda amir qilindi. Bizga qattiq ochlik yetdi. Dengiz bizga bir oʻlik baliq tashladi — biz uning mislini koʻrmagan edik; unga ‹anbar deyilardi. Biz undan yarim oy yedik. Abu Ubayda uning suyaklaridan bir suyakni oldi, ot-ulov uning ostidan (oʻtib) oʻtdi. Abu Zubayr menga xabar berdi: U Jobirni (shunday) deganini eshitdi: Abu Ubayda: «Yenglar», dedi. Biz Madinaga kelganimizda, buni Paygʻambar ﷺga zikr qildik. U zot: «Alloh chiqargan rizqni yenglar; agar oʻzlaringizda (bir qismi) boʻ lsa, bizga ham yediringlar», dedilar. Ulardan baʼzilari u zotga (baliqdan) bir boʻ lak keltirdi, u zot uni yedilar.(Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Хабат қўшини (бў либ) ғазот қилдик, Абу Убайда амир қилинди. Бизга қаттиқ очлик етди. Денгиз бизга бир ўлик балиқ ташлади — биз унинг мислини кўрмаган эдик; унга ‹анбар дейиларди. Биз ундан ярим ой едик. Абу Убайда унинг суякларидан бир суякни олди, от-улов унинг остидан (ўтиб) ўтди. Абу Зубайр менга хабар берди: У Жобирни (шундай) деганини эшитди: Абу Убайда: «Енглар», деди. Биз Мадинага келганимизда, буни Пайғамбар ﷺга зикр қилдик. У зот: «Аллоҳ чиқарган ризқни енглар; агар ўзларингизда (бир қисми) бў лса, бизга ҳам едиринглар», дедилар. Улардан баъзилари у зотга (балиқдан) бир бў лак келтирди, у зот уни едилар.
وَعَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ الْهِرَّةِ وَأَكْلِ ثَمَنِهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
Humayd (Anasdan) rivoyat qiladi: Anas: «Paygʻambar ﷺ xurmoni — to u deyarli pishmaguncha — sotishdan qaytardi», — dedi. Biz Anasdan: «‹Deyarli pishgan› nima degani?» — deb soʻradik. U: «Ular qizarib, sargʻayadi. Paygʻambar ﷺ yana: ‹Agar Alloh daraxtdagi mevani halok qilsa, sotuvchi qanday qilib oʻz birodari (boshqa kishi)ning pulini olishga haqli boʻladi?› — dedilar», — deb javob berdi.Ҳумайд (Анасдан) ривоят қилади: Анас: «Пайғамбар ﷺ хурмони — то у деярли пишмагунча — сотишдан қайтарди», — деди. Биз Анасдан: «‹Деярли пишган› нима дегани?» — деб сўрадик. У: «Улар қизариб, сарғаяди. Пайғамбар ﷺ яна: ‹Агар Аллоҳ дарахтдаги мевани ҳалок қилса, сотувчи қандай қилиб ўз биродари (бошқа киши)нинг пулини олишга ҳақли бўлади?› — дедилар», — деб жавоб берди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ فَذَكَرَ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ وَعِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ: لَا مَبِيتَ لَكُمْ وَلَا عَشَاءَ وَإِذَا دَخَلَ فَلَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ: أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَإِذَا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ: أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ ". رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitgan: «Kishi oʻz uyiga kirsa va kirayotganida hamda taomi (oldida) Allohni zikr qilsa, shayton (oʻziga): ‹Sizlar uchun na tunash joyi bor, na kechki taom›, — deydi. Agar (uyga) kirib, kirayotganida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyiga yetishdingiz›, — deydi. Agar taomi (oldida) Allohni zikr qilmasa: ‹Tunash joyiga ham, kechki taomga ham yetishdingiz›, — deydi», — derdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитган: «Киши ўз уйига кирса ва кираётганида ҳамда таоми (олдида) Аллоҳни зикр қилса, шайтон (ўзига): ‹Сизлар учун на тунаш жойи бор, на кечки таом›, — дейди. Агар (уйга) кириб, кираётганида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойига етишдингиз›, — дейди. Агар таоми (олдида) Аллоҳни зикр қилмаса: ‹Тунаш жойига ҳам, кечки таомга ҳам етишдингиз›, — дейди», — дердилар.
وَعَنْ جَابِرٌ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِلَعْقِ الْأَصَابِعِ وَالصَّفْحَةِ وَقَالَ: " إِنَّكُمْ لَا تَدْرُونَ: فِي أَيَّهِ الْبَرَكَةُ؟ ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ barmoqlarni va idishni yalashga buyurib: «Albatta, siz baraka qaysi (qism)ida ekanini bilmaysiz», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бармоқларни ва идишни ялашга буюриб: «Албатта, сиз барака қайси (қисм)ида эканини билмайсиз», — дедилар.
وَعَن جَابر قَالَ: النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَحْضُرُ أَحَدَكُمْ عِنْدَ كُلِّ شَيْءٍ مِنْ شَأْنِهِ حَتَّى يَحْضُرَهُ عِنْدَ طَعَامِهِ فَإِذَا سَقَطَتْ من أحدكُم لقْمَة فَلْيُمِطْ مَا كَانَ بِهَا مِنْ أَذًى ثُمَّ ليأكلها وَلَا يَدعهَا للشَّيْطَان فَإِذا فرع فليلعق أصَاب فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي: فِي أَيِّ طَعَامِهِ يَكُونُ الْبركَة؟ ". رَوَاهُ مُسلم
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, shayton biringizning har bir ishida — hatto taomi oldida ham — uning yonida hozir boʻladi. Bas, biringizdan luqma tushib ketsa, undagi yuqumni ketkazsin, soʻng uni yesin va uni shaytonga qoldirmasin. Tugatgach esa barmoqlarini yalasin, zero u taomining qaysi (qism)ida baraka boʻlishini bilmaydi», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, шайтон бирингизнинг ҳар бир ишида — ҳатто таоми олдида ҳам — унинг ёнида ҳозир бўлади. Бас, бирингиздан луқма тушиб кетса, ундаги юқумни кетказсин, сўнг уни есин ва уни шайтонга қолдирмасин. Тугатгач эса бармоқларини яласин, зеро у таомининг қайси (қисм)ида барака бўлишини билмайди», — дедилар.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الِاثْنَيْنِ وَطَعَامُ الِاثْنَيْنِ يَكْفِي الْأَرْبَعَةَ وَطَعَامُ الْأَرْبَعَةِ يَكْفِي الثمانيَة» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni: «Bir kishining taomi ikki kishiga, ikki kishining taomi toʻrt kishiga, toʻrt kishining taomi sakkiz kishiga kifoya qiladi», deyotganlarini eshitdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни: «Бир кишининг таоми икки кишига, икки кишининг таоми тўрт кишига, тўрт кишининг таоми саккиз кишига кифоя қилади», деётганларини эшитдим.
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَ أَهْلَهُ الْأُدْمَ. فَقَالُوا: مَا عِنْدَنَا إِلَّا خَلٌّ فَدَعَا بِهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ بِهِ وَيَقُولُ: «نِعْمَ الْإِدَامُ الْخَلُّ نِعْمَ الْإِدَامُ الْخَلُّ» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ahlidan qatiq (nonga qoʻshib yeyiladigan narsa) soʻradilar. Ular: «Bizda sirkadan boshqa hech narsa yoʻq», dedilar. Shunda u zot uni soʻrab oldirib, u bilan yeya boshladilar va: «Sirka qanday yaxshi qatiqdir, sirka qanday yaxshi qatiqdir!» — der edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аҳлидан қатиқ (нонга қўшиб ейиладиган нарса) сўрадилар. Улар: «Бизда сиркадан бошқа ҳеч нарса йўқ», дедилар. Шунда у зот уни сўраб олдириб, у билан ея бошладилар ва: «Сирка қандай яхши қатиқдир, сирка қандай яхши қатиқдир!» — дер эдилар.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ نَجْنِي الْكَبَاثَ فَقَالَ: «عَلَيْكُم بالأسْوَدِ مِنْهُ فإِنَّه أَطْيَبُ» فَقِيلَ: أَكُنْتَ تَرْعَى الْغَنَمَ؟ قَالَ: «نَعَمْ وهلْ منْ نبيٍّ إِلاَّ رعاها؟»
(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi:) Biz Rasululloh ﷺ bilan (birga) Marri-Zahronda edik — kabos (arok mevasi)ni terar edik. U zot: «Sizlarga uning qorasini (terish lozim); chunki u — eng yaxshi (shirin)dir» dedilar. (Jobir:) «Siz qoʻ y boqgan(mi)dingiz?» deyildi. U zot: «Ha; (axir) qoʻ y boqmagan biror paygʻambar bormi?» dedilar.(Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Биз Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) Марри-Заҳронда эдик — кабос (арок меваси)ни терар эдик. У зот: «Сизларга унинг қорасини (териш лозим); чунки у — энг яхши (ширин)дир» дедилар. (Жобир:) «Сиз қў й боқган(ми)дингиз?» дейилди. У зот: «Ҳа; (ахир) қў й боқмаган бирор пайғамбар борми?» дедилар.
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا» أَوْ قَالَ: «فَلْيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا أَوْ لِيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ» . وَإِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَقَالَ: «قَرِّبُوهَا» إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ وَقَالَ: «كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لَا تُناجي»
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim sarimsoq yoki piyoz yesa, bizning masjidimizdan uzoq tursin yoki uyida qolsin», — dedilar. (Jobir ibn Abdulloh boshqa rivoyatda dedi: Bir kuni pishirilgan sabzavot solingan katta bir tovoq keltirildi. Undan yoqimsiz hid kelayotganini sezgach, Paygʻambar ﷺ: «Bunda nima bor?» — dedilar. U zotga undagi barcha sabzavotlarning nomi aytildi. Paygʻambar ﷺ uni oʻzlari bilan birga boʻlgan baʼzi sahobalariga yaqinlashtirishni buyurdilar. Paygʻambar ﷺ uni koʻrgach, yeshni yoqtirmadilar va: «Yenglar; (men yemayman) — chunki men sizlar suhbatlashmaydigan (zotlar) bilan (yaʼni farishtalar bilan) suhbatlashaman», — dedilar.)Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким саримсоқ ёки пиёз еса, бизнинг масжидимиздан узоқ турсин ёки уйида қолсин», — дедилар. (Жобир ибн Абдуллоҳ бошқа ривоятда деди: Бир куни пиширилган сабзавот солинган катта бир товоқ келтирилди. Ундан ёқимсиз ҳид келаётганини сезгач, Пайғамбар ﷺ: «Бунда нима бор?» — дедилар. У зотга ундаги барча сабзавотларнинг номи айтилди. Пайғамбар ﷺ уни ўзлари билан бирга бўлган баъзи саҳобаларига яқинлаштиришни буюрдилар. Пайғамбар ﷺ уни кўргач, ешни ёқтирмадилар ва: «Енглар; (мен емайман) — чунки мен сизлар суҳбатлашмайдиган (зотлар) билан (яъни фаришталар билан) суҳбатлашаман», — дедилар.)
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الْأَنْصَارِ وَمَعَهُ صَاحِبٌ لَهُ فَسَلَّمَ فَرَدَّ الرَّجُلُ وَهُوَ يُحَوِّلُ الْمَاءَ فِي حَائِطٍ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ كَانَ عِنْدَكَ مَاءٌ بَاتَ فِي شَنَّةٍ وَإِلَّا كَرَعْنَا؟» فَقَالَ: عِنْدِي مَاءٌ بَاتَ فِي شَنٍّ فَانْطَلَقَ إِلَى الْعَرِيشِ فَسَكَبَ فِي قَدَحٍ مَاءً ثُمَّ حَلَبَ عَلَيْهِ مِنْ دَاجِنٍ فَشَرِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَعَادَ فَشَرِبَ الرَّجُلُ الَّذِي جَاءَ مَعَهُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ ansorlardan bir kishining oldiga kirdilar — yonlarida u zotning bir sherigi (bor) edi. Paygʻambar ﷺ va sherigi salom berdilar; u kishi (salomni) qaytardi va: «Ey Allohning Rasuli, otam-onam sizga fido boʻ lsin» dedi — u (vaqt) issiq bir payt edi, u (kishi) esa oʻ z bogʻ ida suvni burar edi. Paygʻambar ﷺ: «Agar yoningda bir mesh (teri xalta)da qoʻ ngan suv boʻ lsa (yaxshi); boʻ lmasa, biz ogʻ iz bilan ichamiz» dedilar — u kishi esa bogʻ ida suvni burar edi. U kishi: «Ey Allohning Rasuli, mening yonimda meshda qoʻ ngan suv bor» dedi va arishga (chaylaga) bordi, bir qadahga suv quydi, soʻng uning ustiga oʻ z xonaki (echkisi)dan (sut) sogʻ di; Paygʻambar ﷺ ichdilar, soʻng (qadahni) qaytarib (uzatdilar), (shunda) u zot bilan (birga) kelgan kishi (ham) ichdi.(Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ ансорлардан бир кишининг олдига кирдилар — ёнларида у зотнинг бир шериги (бор) эди. Пайғамбар ﷺ ва шериги салом бердилар; у киши (саломни) қайтарди ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, отам-онам сизга фидо бў лсин» деди — у (вақт) иссиқ бир пайт эди, у (киши) эса ў з боғ ида сувни бурар эди. Пайғамбар ﷺ: «Агар ёнингда бир меш (тери халта)да қў нган сув бў лса (яхши); бў лмаса, биз оғ из билан ичамиз» дедилар — у киши эса боғ ида сувни бурар эди. У киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, менинг ёнимда мешда қў нган сув бор» деди ва аришга (чайлага) борди, бир қадаҳга сув қуйди, сўнг унинг устига ў з хонаки (эчкиси)дан (сут) соғ ди; Пайғамбар ﷺ ичдилар, сўнг (қадаҳни) қайтариб (узатдилар), (шунда) у зот билан (бирга) келган киши (ҳам) ичди.
وَعَن جابرٍ قَالَ: كَانَ يُنْبَذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِقَائِهِ فَإِذَا لَمْ يَجِدُوا سِقَاءً يُنْبَذُ لَهُ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ. رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi, u kishi aytadilar: Rasululloh ﷺ uchun teri meshda nabiz (xurmo ivitilgan ichimlik) tayyorlanar edi. Agar teri mesh topa olmasalar, u zot uchun toshdan yasalgan kichik idishda tayyorlanar edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади, у киши айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ учун тери мешда набиз (хурмо ивитилган ичимлик) тайёрланар эди. Агар тери меш топа олмасалар, у зот учун тошдан ясалган кичик идишда тайёрланар эди.
عَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانَ جِنْحُ اللَّيْلِ أَوْ أَمْسَيْتُمْ فَكُفُّوا صِبْيَانَكُمْ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْتَشِرُ حِينَئِذٍ فَإِذَا ذَهَبَ سَاعَةً مِنَ اللَّيْلِ فَخَلَّوهُمْ وَأَغْلِقُوا الْأَبْوَابَ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ بَابًا مُغْلَقًا وَأَوْكُوا قِرَبَكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ وَخَمِّرُوا آنِيَتَكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ وَلَوْ أنْ تعرِضوا عَلَيْهِ شَيْئا وأطفئوا مصابيحكم»
وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: قَالَ: «خَمِّرُوا الْآنِيَةَ وَأَوْكُوا الْأَسْقِيَةَ وَأَجِيفُوا الْأَبْوَابَ وَاكْفِتُوا صِبْيَانَكُمْ عِنْدَ الْمَسَاءِ فَإِن للجن انتشارا أَو خطْفَة وَأَطْفِئُوا الْمَصَابِيحَ عِنْدَ الرُّقَادِ فَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ رُبَّمَا اجْتَرَّتْ الفتيلة فأحرقت أهل الْبَيْت»
وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ قَالَ: «غَطُّوا الْإِنَاءَ وَأَوْكُوا السِّقَاءَ وَأَغْلِقُوا الْأَبْوَابَ وَأَطْفِئُوا السِّرَاجَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَحُلُّ سِقَاءً وَلَا يَفْتَحُ بَابًا وَلَا يَكْشِفُ إِنَاءً فَإِنْ لَمْ يَجِدْ أَحَدُكُمْ إِلَّا أنْ يعرضَ على إِنائِه عوداً ويذكرَ اسمَ اللَّهَ فَلْيَفْعَلْ فَإِنَّ الْفُوَيْسِقَةَ تُضْرِمُ عَلَى أَهْلِ الْبَيْت بَيتهمْ»
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: قَالَ: «لَا تُرْسِلُوا فَوَاشِيكُمْ وَصِبْيَانَكُمْ إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ حَتَّى تَذْهَبَ فَحْمَةُ الْعِشَاءِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَبْعَثُ إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ حَتَّى تذْهب فَحْمَة الْعشَاء»
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: قَالَ: «غَطُّوا الْإِنَاءَ وَأَوْكُوا السِّقَاءَ فَإِنَّ فِي السَّنَةِ لَيْلَةً يَنْزِلُ فِيهَا وَبَاءٌ لَا يَمُرُّ بِإِنَاءٍ لَيْسَ عَلَيْهِ غِطَاءٌ أَوْ سِقَاءٌ لَيْسَ عَلَيْهِ وِكَاءٌ إِلَّا نَزَلَ فِيهِ من ذَلِك الوباء»
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Tun (qorongʻisi) tushganda — yoki kech kirganda — bolalaringizni (chiqishdan) tutib turing, chunki shu paytda shayton tarqaladi. Tundan bir soat oʻtgach, ularni qoʻyib yuboring va eshiklarni yoping hamda Allohning ismini zikr qiling, chunki shayton yopilgan eshikni ochmaydi. Meshlaringizning (ogʻzini) bogʻlang va Allohning ismini zikr qiling, idishlaringizni yoping va Allohning ismini zikr qiling — garchi ustiga biron narsani koʻndalang qoʻyib boʻlsa-da — hamda chirogʻlaringizni oʻchiring».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Тун (қоронғиси) тушганда — ёки кеч кирганда — болаларингизни (чиқишдан) тутиб туринг, чунки шу пайтда шайтон тарқалади. Тундан бир соат ўтгач, уларни қўйиб юборинг ва эшикларни ёпинг ҳамда Аллоҳнинг исмини зикр қилинг, чунки шайтон ёпилган эшикни очмайди. Мешларингизнинг (оғзини) боғланг ва Аллоҳнинг исмини зикр қилинг, идишларингизни ёпинг ва Аллоҳнинг исмини зикр қилинг — гарчи устига бирон нарсани кўндаланг қўйиб бўлса-да — ҳамда чироғларингизни ўчиринг».
عَنْ جَابِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا سَمِعْتُمْ نُبَاحَ الْكِلَابِ وَنَهِيقَ الْحَمِيرِ مِنَ اللَّيْلِ فَتَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ فَإِنَّهُنَّ يَرَيْنَ مَا لَا تَرَوْنَ. وَأَقِلُّوا الْخُرُوجَ إِذَا هَدَأَتِ الْأَرْجُلُ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَبُثُّ مِنْ خَلْقِهِ فِي لَيْلَتِهِ مَا يَشَاءُ وَأَجِيفُوا الْأَبْوَابَ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَفْتَحُ بَابًا إِذَا أُجِيفَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَغَطُّوا الْجِرَارَ وَأَكْفِئُوا الْآنِيَةَ وأوكوا الْقرب» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Kechasi itlarning akillashini va eshaklarning hangrashini eshitsangiz, quvgʻin qilingan shaytondan Allohga panoh soʻranglar, chunki ular sizlar koʻrmaydigan narsani koʻradi. Odamlar (harakati) tinchigan paytda tashqariga kam chiqinglar, zero aziz va jalil Alloh oʻz kechasida oʻz maxluqotidan xohlagan narsasini tarqatadi. Eshiklarni yopinglar va (yopganda) unga Allohning ismini zikr qilinglar, chunki eshik yopilib, unga Allohning ismi zikr qilinsa, shayton uni ocha olmaydi. Kuzalarni bekitinglar, idishlarni agdarib qoʻyinglar va meshlarning ogʻzini bogʻlanglar», dedilar. «Sharhus-sunna»da rivoyat qilingan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Кечаси итларнинг акиллашини ва эшакларнинг ҳанграшини эшитсангиз, қувғин қилинган шайтондан Аллоҳга паноҳ сўранглар, чунки улар сизлар кўрмайдиган нарсани кўради. Одамлар (ҳаракати) тинчиган пайтда ташқарига кам чиқинглар, зеро азиз ва жалил Аллоҳ ўз кечасида ўз махлуқотидан хоҳлаган нарсасини тарқатади. Эшикларни ёпинглар ва (ёпганда) унга Аллоҳнинг исмини зикр қилинглар, чунки эшик ёпилиб, унга Аллоҳнинг исми зикр қилинса, шайтон уни оча олмайди. Кузаларни бекитинглар, идишларни агдариб қўйинглар ва мешларнинг оғзини боғланглар», дедилар. «Шарҳус-сунна»да ривоят қилинган.
وَعَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ: «فِرَاشٌ لِلرَّجُلِ وَفِرَاشٌ لِامْرَأَتِهِ وَالثَّالِثُ للضيف وَالرَّابِع للشَّيْطَان» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga: «Bir toʻshak erkak uchun, bir toʻshak uning xotini uchun, uchinchisi mehmon uchun, toʻrtinchisi esa shayton uchundir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бир тўшак эркак учун, бир тўшак унинг хотини учун, учинчиси меҳмон учун, тўртинчиси эса шайтон учундир», дедилар.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَأْكُلَ الرَّجُلُ بِشِمَالِهِ أَو يمشي فِي نعل وَاحِد وَأَن يشْتَمل الصماء أَو يجتني فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ كَاشِفًا عَنْ فَرْجِهِ. رَوَاهُ مُسلم
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kishining yuz tuban yotgan holida yeyishidan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кишининг юз тубан ётган ҳолида ейишидан қайтардилар.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَائِرًا فَرَأَى رَجُلًا شَعِثًا قد تفرق شعرُه فَقَالَ: «مَا كَانَ يَجِدُ هَذَا مَا يُسَكِّنُ بِهِ رَأْسَهُ؟» وَرَأى رجلا عَلَيْهِ ثيابٌ وسِخةٌ فَقَالَ: «مَا كَانَ يَجِدُ هَذَا مَا يَغْسِلُ بِهِ ثَوْبَهُ؟» . رَوَاهُ أَحْمد وَالنَّسَائِيّ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni yoʻqlagani keldilar va sochi toʻzgʻigan, sochlari tar-tar boʻlib ketgan bir kishini koʻrib: «Bu boshini tartibga soladigan biror narsa topa olmaganmi?» dedilar. Va kir kiyim kiygan bir kishini koʻrib: «Bu kiyimini yuvadigan biror narsa topa olmaganmi?» dedilar. Ahmad va Nasoiy rivoyat qilgan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни йўқлагани келдилар ва сочи тўзғиган, сочлари тар-тар бўлиб кетган бир кишини кўриб: «Бу бошини тартибга соладиган бирор нарса топа олмаганми?» дедилар. Ва кир кийим кийган бир кишини кўриб: «Бу кийимини ювадиган бирор нарса топа олмаганми?» дедилар. Аҳмад ва Насоий ривоят қилган.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْتَبٍ بِشَمْلَةٍ قَدْ وَقَعَ هُدْبها على قَدَمَيْهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Jobir ibn Sulaym (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men Paygʻambar ﷺ huzurlariga keldim. U zot bir choponga oʻralib, tizzalarini quchoqlab oʻtirgan edilar, choponning popugi esa oyoqlariga tushib turardi.Жобир ибн Сулайм (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Мен Пайғамбар ﷺ ҳузурларига келдим. У зот бир чопонга ўралиб, тиззаларини қучоқлаб ўтирган эдилар, чопоннинг попуги эса оёқларига тушиб турарди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: لَبِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا قَبَاءَ دِيبَاجٍ أُهْدِيَ لَهُ ثُمَّ أَوْشَكَ أَنْ نَزَعَهُ فَأَرْسَلَ بِهِ إِلَى عُمَرَ فَقِيلَ: قَدْ أَوْشَكَ مَا انْتَزَعْتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «نهاني عَنهُ جبريلُ» فَجَاءَ عُمَرُ يَبْكِي فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ كرهتَ أَمْرًا وَأَعْطَيْتَنِيهِ فَمَا لِي؟ فَقَالَ: «إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهُ تَلْبَسُهُ إِنَّمَا أَعْطَيْتُكَهُ تَبِيعُهُ» . فَبَاعَهُ بِأَلْفَيْ دِرْهَم. رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni oʻzlariga hadya qilingan dibodan (qalin ipakdan) toʻzilgan qaboni kiydilar, soʻng tezda uni yechib, Umar ibn al-Xattobga yubordilar. Unga: «Yo Rasululloh! Siz uni juda tez yechdingiz-ku», deyildi. Shunda u zot: «Uni menga Jibril taqiqladi», dedilar. Soʻng Umar yigʻlaganicha kelib: «Yo Rasululloh! Siz bir narsani yoqtirmadingiz-u, uni menga berdingiz, endi mening ahvolim qanday boʻladi?» dedi. U zot: «Men uni senga kiyishing uchun bermadim, balki uni senga sotishing uchun berdim», dedilar. Shunda u (Umar) uni ikki ming dirhamga sotdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни ўзларига ҳадя қилинган дибодан (қалин ипакдан) тўзилган қабони кийдилар, сўнг тезда уни ечиб, Умар ибн ал-Хаттобга юбордилар. Унга: «Ё Расулуллоҳ! Сиз уни жуда тез ечдингиз-ку», дейилди. Шунда у зот: «Уни менга Жибрил тақиқлади», дедилар. Сўнг Умар йиғлаганича келиб: «Ё Расулуллоҳ! Сиз бир нарсани ёқтирмадингиз-у, уни менга бердингиз, энди менинг аҳволим қандай бўлади?» деди. У зот: «Мен уни сенга кийишинг учун бермадим, балки уни сенга сотишинг учун бердим», дедилар. Шунда у (Умар) уни икки минг дирҳамга сотди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا يَقُولُ: «اسْتَكْثِرُوا مِنَ النِّعَالِ فَإِنَّ الرَّجُلَ لَا يَزَالُ رَاكِبًا مَا انتعَلَ» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u dedi: men oʻzimiz qatnashgan bir gʻazotda Nabiy ﷺ ning: «Oyoq kiyim (kovush)ni koʻproq taqib yuringlar, chunki odam oyogʻiga kovush kiyib turgan ekan, goʻyo (ulovga) minib turgandek boʻladi», — deganlarini eshitdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у деди: мен ўзимиз қатнашган бир ғазотда Набий ﷺ нинг: «Оёқ кийим (ковуш)ни кўпроқ тақиб юринглар, чунки одам оёғига ковуш кийиб турган экан, гўё (уловга) миниб тургандек бўлади», — деганларини эшитдим.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا انْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِهِ فَلَا يَمْشِ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ حَتَّى يُصْلِحَ شِسْعَهُ وَلَا يَمْشِ فِي خُفٍّ وَاحِدٍ وَلَا يأكلْ بِشمَالِهِ وَلَا يجتبي بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ وَلَا يَلْتَحِفِ الصَّمَّاءَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar — yoki men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Birortangizning oyoq kiyimingiz tasmasi uzilib qolsa — yoki kimning oyoq kiyimi tasmasi uzilsa — tasmasini tuzatmaguncha yakka oyoq kiyimda yurmasin, yakka maxsida ham yurmasin, chap qoʻli bilan yemasin, bir kiyimda tizzasini quchoqlab oʻtirmasin va sammoʻ tarzida oʻralmasin».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар — ёки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Бирортангизнинг оёқ кийимингиз тасмаси узилиб қолса — ёки кимнинг оёқ кийими тасмаси узилса — тасмасини тузатмагунча якка оёқ кийимда юрмасин, якка махсида ҳам юрмасин, чап қўли билан емасин, бир кийимда тиззасини қучоқлаб ўтирмасин ва саммў тарзида ўралмасин».
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْتَعِلَ الرَّجُلُ قَائِمًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kishining tik turgan holida oyoq kiyim kiyishidan qaytardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кишининг тик турган ҳолида оёқ кийим кийишидан қайтардилар.
وَعَن جَابر قَالَ: أُتِيَ بِأَبِي قُحَافَةَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ وَرَأْسُهُ وَلِحْيَتُهُ كَالثُّغَامَةِ بَيَاضًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «غَيِّرُوا هَذَا بِشَيْءٍ وَاجْتَنِبُوا السَّواد» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka fath qilingan kuni Abu Quhofa keltirildi, uning boshi va soqoli sagʻom oʻsimligidek oppoq edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buni biror narsa bilan oʻzgartiringlar, ammo qora rangdan saqlaninglar», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка фатҳ қилинган куни Абу Қуҳофа келтирилди, унинг боши ва соқоли сағом ўсимлигидек оппоқ эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Буни бирор нарса билан ўзгартиринглар, аммо қора рангдан сақланинглар», дедилар.
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَدخلِ الحمّامَ بِغَيْر إِزارٍ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يدْخل حَلِيلَتَهُ الْحَمَّامَ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَلَا يَجْلِسُ عَلَى مَائِدَةٍ تُدَارُ عَلَيْهَا الْخمر» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kimki Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, izorsiz (yelkasi va belidan pastini yopadigan matosiz) hammomga kirmasin; kimki Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, oʻz ayolini hammomga kiritmasin; kimki Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan boʻlsa, ustida xamr aylantirilayotgan dasturxonga oʻtirmasin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni Tovusning Jobirdan (rivoyati) sifatida faqat shu yoʻl orqaligina bilamiz. Muhammad ibn Ismoil aytdi: Lays ibn Abu Sulaym sadduq (rost soʻzlovchi) boʻlib, baʼzan biror narsada xato qiladi. Muhammad ibn Ismoil aytdi: Ahmad ibn Hanbal: ‹Laysning hadisidan xursand boʻlinmaydi, Lays boshqalar marfuʼ qilmaydigan narsalarni marfuʼ qilar edi, shuning uchun uni zaif sanashgan›, dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Кимки Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, изорсиз (елкаси ва белидан пастини ёпадиган матосиз) ҳаммомга кирмасин; кимки Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, ўз аёлини ҳаммомга киритмасин; кимки Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган бўлса, устида хамр айлантирилаётган дастурхонга ўтирмасин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни Товуснинг Жобирдан (ривояти) сифатида фақат шу йўл орқалигина биламиз. Муҳаммад ибн Исмоил айтди: Лайс ибн Абу Сулайм саддуқ (рост сўзловчи) бўлиб, баъзан бирор нарсада хато қилади. Муҳаммад ибн Исмоил айтди: Аҳмад ибн Ҳанбал: ‹Лайснинг ҳадисидан хурсанд бўлинмайди, Лайс бошқалар марфуъ қилмайдиган нарсаларни марфуъ қилар эди, шунинг учун уни заиф санашган›, деди.
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِكُلِّ دَاءٍ دَوَاءٌ فَإِذَا أُصِيبَ دَوَاءٌ الدَّاءَ بَرَأَ بِإِذْنِ اللَّهِ» . رَوَاهُ مُسلم
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Har bir dardning davosi bordir. Dardning davosi muvofiq kelsa, aziz va ulugʻ Allohning izni bilan (kasal) sogʻayadi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир дарднинг давоси бордир. Дарднинг давоси мувофиқ келса, азиз ва улуғ Аллоҳнинг изни билан (касал) соғаяди», дедилар.