Muhammad ibn Yusuf

أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، مَوْلَى عُثْمَانَ عَنْ أَبِيهِ، يُوسُفَ أَنَّ مُعَاوِيَةَ، صَلَّى إِمَامَهُمْ فَقَامَ فِي الصَّلاَةِ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ فَسَبَّحَ النَّاسُ فَتَمَّ عَلَى قِيَامِهِ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ بَعْدَ أَنْ أَتَمَّ الصَّلاَةَ ثُمَّ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنْ نَسِيَ شَيْئًا مِنْ صَلاَتِهِ فَلْيَسْجُدْ مِثْلَ هَاتَيْنِ السَّجْدَتَيْنِ ‏"‏ ‏.‏

Muhammad ibn Yusuf (rahimahulloh) otasi Yusufdan rivoyat qiladi: Muoviya ularga imom boʻlib namoz oʻqidi va oʻtirishi kerak boʻlgan joyda oʻrnidan turib ketdi. Odamlar tasbeh aytishdi, lekin u qiyomida davom etdi. Soʻng namozni tugatgandan keyin, oʻtirgan holida ikki marta sajda qildi. Keyin u minbarga oʻtirib dedi: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim namozidan biror narsani unutsa, ana shu ikki sajda kabi sajda qilsin›, deganlarini eshitganman».Муҳаммад ибн Юсуф (раҳимаҳуллоҳ) отаси Юсуфдан ривоят қилади: Муовия уларга имом бўлиб намоз ўқиди ва ўтириши керак бўлган жойда ўрнидан туриб кетди. Одамлар тасбеҳ айтишди, лекин у қиёмида давом этди. Сўнг намозни тугатгандан кейин, ўтирган ҳолида икки марта сажда қилди. Кейин у минбарга ўтириб деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким намозидан бирор нарсани унутса, ана шу икки сажда каби сажда қилсин›, деганларини эшитганман».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، قَالَ : قَالَ سُفْيَانُ : بَلَغَنِي عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنَّهُ قَالَ : " أَدْنَى الْحَيْضِ ثَلَاثَةُ أَيَّامٍ " ، سُئِلَ عَبْدُ اللَّهِ الدَّارِمِيُّ : تَأْخُذُ بِهَذَا؟، قَالَ : " نَعَمْ، إِذَا كَانَ عَادَتَهَا "، وَسَأَلْتُهُ أَيْضًا عَنْ هَذَا؟، قَالَ : " أَقَلُّ الْحَيْضِ يَوْمٌ وَلَيْلَةٌ، وَأَكْثَرُهُ خَمْسَ عَشْرَةَ "

Muhammad ibn Yusuf aytdi: Sufyon aytdi: menga Anas (roziyallohu anhu)dan yetishicha, u: «Hayzning eng ozi uch kundir», degan. Abdulloh ad-Dorimiydan: shuni olasizmi, deb soʻralganda, u: «Ha, agar bu uning odati boʻlsa», dedi. Men undan yana shu haqda soʻradim, u: «Hayzning eng ozi bir kecha-kunduz, eng koʻpi oʻn beshdir», dedi.Муҳаммад ибн Юсуф айтди: Суфён айтди: менга Анас (розияллоҳу анҳу)дан етишича, у: «Ҳайзнинг энг ози уч кундир», деган. Абдуллоҳ ад-Доримийдан: шуни оласизми, деб сўралганда, у: «Ҳа, агар бу унинг одати бўлса», деди. Мен ундан яна шу ҳақда сўрадим, у: «Ҳайзнинг энг ози бир кеча-кундуз, энг кўпи ўн бешдир», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، قَالَ : قَالَ سُفْيَانُ : " إِذَا كَانَتْ الْمَرْأَةُ أَوَّلَ مَا تَحِيضُ تَجْلِسُ فِي الْحَيْضِ مِنْ نَحْوِ نِسَائِهَا " ، سُئِلَ عَبْد اللَّهِ عَنْ هَذَا، فَقَالَ : " هُوَ أَشْبَهُ الْأَشْيَاءِ "

Muhammad ibn Yusuf aytdi: Sufyon aytdi: «Ayol birinchi marta hayz koʻrganida, oʻz oilasining ayollari kabi hayzda oʻtiradi». Abdullohdan shu haqda soʻralganda, u: «Bu narsalarning eng toʻgʻrisidir», dedi.Муҳаммад ибн Юсуф айтди: Суфён айтди: «Аёл биринчи марта ҳайз кўрганида, ўз оиласининг аёллари каби ҳайзда ўтиради». Абдуллоҳдан шу ҳақда сўралганда, у: «Бу нарсаларнинг энг тўғрисидир», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، قَالَ : قَالَ سُفْيَانُ : " الطُّهْرُ خَمْسُ عَشْرَةَ "

Muhammad ibn Yusuf aytdi: Sufyon: «Poklik muddati oʻn beshdir», dedi.Муҳаммад ибн Юсуф айтди: Суфён: «Поклик муддати ўн бешдир», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، قَالَ : قَالَ سُفْيَانُ : " الْكُدْرَةُ وَالصُّفْرَةُ فِي أَيَّامِ الْحَيْضِ حَيْضٌ، وَكُلُّ شَيْءٍ رَأَتْهُ بَعْدَ أَيَّامِ الْحَيْضِ مِنْ دَمٍ أَوْ كُدْرَةٍ أَوْ صُفْرَةٍ، فَهِيَ مُسْتَحَاضَةٌ " ، سُئِلَ عَبْدُ الله : تَأْخُذُ بِقَوْلِ سُفْيَانَ؟، قَالَ : نَعَمْ

Muhammad ibn Yusuf aytdi: Sufyon aytdi: «Hayz kunlaridagi loyqalik va sariqlik hayzdir. Hayz kunlaridan keyin koʻrgan har bir narsasi — qonmi, loyqalikmi, sariqlikmi — uni istihozali qiladi». Abdullohdan: Sufyonning soʻzini olasizmi, deb soʻralganda, u: Ha, dedi.Муҳаммад ибн Юсуф айтди: Суфён айтди: «Ҳайз кунларидаги лойқалик ва сариқлик ҳайздир. Ҳайз кунларидан кейин кўрган ҳар бир нарсаси — қонми, лойқаликми, сариқликми — уни истиҳозали қилади». Абдуллоҳдан: Суфённинг сўзини оласизми, деб сўралганда, у: Ҳа, деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، قَالَ : سُئِلَ سُفْيَانُ : " أَيُجَامِعُ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ إِذَا انْقَطَعَ عَنْهَا الدَّمُ قَبْلَ أَنْ تَغْتَسِلَ؟، فَقَالَ : لَا، فَقِيلَ : أَرَأَيْتَ إِنْ تَرَكَتْ الْغُسْلَ يَوْمَيْنِ أَوْ أَيَّامًا؟، قَالَ : تُسْتَتَابُ "

Muhammad ibn Yusuf aytdi: Sufyondan: «Ayoldan qon toʻxtaganda, u gʻusl qilishidan oldin eri unga jimoʼ qiladimi?» deb soʻraldi. U: «Yoʻq», dedi. Unga: «Agar u gʻuslni ikki kun yoki bir necha kun tark etsa, nima deysan?» deyildi. U: «Undan tavba talab qilinadi», dedi.Муҳаммад ибн Юсуф айтди: Суфёндан: «Аёлдан қон тўхтаганда, у ғусл қилишидан олдин эри унга жимў қиладими?» деб сўралди. У: «Йўқ», деди. Унга: «Агар у ғуслни икки кун ёки бир неча кун тарк этса, нима дейсан?» дейилди. У: «Ундан тавба талаб қилинади», деди.