حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَيْسَرَةُ بْنُ حَبِيبٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ: حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ كَانَ أَشْبَهَ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَلاَمًا وَلاَ حَدِيثًا وَلاَ جِلْسَةً مِنْ فَاطِمَةَ، قَالَتْ: وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَآهَا قَدْ أَقْبَلَتْ رَحَّبَ بِهَا، ثُمَّ قَامَ إِلَيْهَا فَقَبَّلَهَا، ثُمَّ أَخَذَ بِيَدِهَا فَجَاءَ بِهَا حَتَّى يُجْلِسَهَا فِي مَكَانِهِ، وَكَانَتْ إِذَا أَتَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَحَّبَتْ بِهِ، ثُمَّ قَامَتْ إِلَيْهِ فَقَبَّلَتْهُ، وأَنَّهَا دَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ، فَرَحَّبَ وَقَبَّلَهَا، وَأَسَرَّ إِلَيْهَا، فَبَكَتْ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا، فَضَحِكَتْ، فَقُلْتُ لِلنِّسَاءِ: إِنْ كُنْتُ لَأَرَى أَنَّ لِهَذِهِ الْمَرْأَةِ فَضْلاً عَلَى النِّسَاءِ، فَإِذَا هِيَ مِنَ النِّسَاءِ، بَيْنَمَا هِيَ تَبْكِي إِذَا هِيَ تَضْحَكُ، فَسَأَلْتُهَا: مَا قَالَ لَكِ؟ قَالَتْ: إِنِّي إِذًا لَبَذِرَةٌ، فَلَمَّا قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَتْ: أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ: إِنِّي مَيِّتٌ، فَبَكَيْتُ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ: إِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِي بِي لُحُوقًا، فَسُرِرْتُ بِذَلِكَ وَأَعْجَبَنِي.
Oisha — moʻminlarning onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ menga: «Yo Oisha! Sizlarda biror narsa (yegulik) bormi?» — dedilar. Men: «Yo Rasululloh, bizda hech narsa yoʻq», — dedim. (U zot): «Unday boʻlsa men roʻzadorman», — dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ (uydan) chiqib ketdilar. Shunda bizga bir hadya berildi — yoki bizga mehmonlar keldi. Rasululloh ﷺ qaytib kelganlarida men: «Yo Rasululloh, bizga bir hadya berildi — yoki bizga mehmonlar keldi — va men siz uchun bir narsa olib qoʻygandim», — dedim. (U zot): «U nima?» — dedilar. Men: «Hays (xurmo va sariyogʻdan tayyorlangan taom)», — dedim. (U zot): «Uni keltir», — dedilar. Men uni olib keldim, u zot yedilar, soʻng: «Men roʻzador holda tong otkazgan edim», — dedilar. Talha dedi: Men bu hadisni Mujohidga aytib berdim, shunda u: «Bu xuddi molidan sadaqa chiqaradigan kishiga oʻxshaydi: xohlasa uni (sadaqa qilib) oʻtkazadi, xohlasa uni (oʻzida) saqlab qoladi», — dedi.Оиша — мўминларнинг онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ менга: «Ё Оиша! Сизларда бирор нарса (егулик) борми?» — дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, бизда ҳеч нарса йўқ», — дедим. (У зот): «Ундай бўлса мен рўзадорман», — дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ (уйдан) чиқиб кетдилар. Шунда бизга бир ҳадя берилди — ёки бизга меҳмонлар келди. Расулуллоҳ ﷺ қайтиб келганларида мен: «Ё Расулуллоҳ, бизга бир ҳадя берилди — ёки бизга меҳмонлар келди — ва мен сиз учун бир нарса олиб қўйгандим», — дедим. (У зот): «У нима?» — дедилар. Мен: «Ҳайс (хурмо ва сариёғдан тайёрланган таом)», — дедим. (У зот): «Уни келтир», — дедилар. Мен уни олиб келдим, у зот едилар, сўнг: «Мен рўзадор ҳолда тонг отказган эдим», — дедилар. Талҳа деди: Мен бу ҳадисни Мужоҳидга айтиб бердим, шунда у: «Бу худди молидан садақа чиқарадиган кишига ўхшайди: хоҳласа уни (садақа қилиб) ўтказади, хоҳласа уни (ўзида) сақлаб қолади», — деди.