Rivoyatlari 2 973 ta, 12 toʻplamda.Ривоятлари 2 973 та, 12 тўпламда. Hadislarda 851 marta tilga olingan.Ҳадисларда 851 марта тилга олинган.
- وعنها قالت: خرج رسول الله صلى الله عليه وسلم ذات غداة، وعليه مرط مرحل من شعر أسود.((رواه مسلم))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni ertalab egnilarida qora yungdan toʻqilgan, tuya egarlari naqshi tushgan bir choyshab (chopon) bilan chiqdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни эрталаб эгниларида қора юнгдан тўқилган, туя эгарлари нақши тушган бир чойшаб (чопон) билан чиқдилар.
- وعن عائشة رضى الله عنها قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم يصلى من الليل إحدى عشرا ركعة، فإذا طلع الفجر صلى ركعتين خفيفتين ، ثم اضطجع على شقه الأيمن حتى يجئ المؤذن فيؤذنه ((متفق عليه)).
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Paygʻambar ﷺ kechasi oʻn bir rakat namoz oʻqirdilar; tong (fajr) chiqqach, ikki rakat yengil (namoz) oʻqib, soʻng muazzin kelib (bomdodga) chaqirmaguncha oʻng yonlari bilan yonboshlab yotardilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди:) Пайғамбар ﷺ кечаси ўн бир ракат намоз ўқирдилар; тонг (фажр) чиққач, икки ракат енгил (намоз) ўқиб, сўнг муаззин келиб (бомдодга) чақирмагунча ўнг ёнлари билан ёнбошлаб ётардилар.
- وعن عائشة رضي الله عنه قالت: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم: “هذا جبريل يقرأ عليك السلام" قالت: قلت: "وعليه السلام ورحمة الله وبركاته" ((متفق عليه)) وهكذا وقع في بعض روايات الصحيحين: "وبركاته" وفي بعضها بحذفها وزيادة الثقة مقبولة
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Rasululloh ﷺ: «Ey Oisha, mana bu — Jabroil, senga salom yoʻllayapti» dedilar. (Oisha) aytdi: Men: «Va unga (ham) salom va Allohning rahmati boʻlsin; siz biz koʻrmaydigan narsani koʻrasiz» dedim — (bu bilan) Rasululloh ﷺni (nazarda tutdim). (Buni Shuayb (ham) rivoyat qildi. Yunus va Nuʼmon esa Zuhriydan: «va barakotuh (uning barakotlari ham)» dedilar.)(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтдилар:) Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Оиша, мана бу — Жаброил, сенга салом йўллаяпти» дедилар. (Оиша) айтди: Мен: «Ва унга (ҳам) салом ва Аллоҳнинг раҳмати бўлсин; сиз биз кўрмайдиган нарсани кўрасиз» дедим — (бу билан) Расулуллоҳ ﷺни (назарда тутдим). (Буни Шуайб (ҳам) ривоят қилди. Юнус ва Нуъмон эса Зуҳрийдан: «ва баракотуҳ (унинг баракотлари ҳам)» дедилар.)
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: قدم زيد بن حارثة المدينة ورسول الله صلى الله عليه وسلم في بيتي، فأتاه فقرع الباب، فقام إليه النبي صلى الله عليه وسلم يجر ثوبه، فاعتنقه وقبله" ((رواه الترمذي وقال: حديث حسن)).
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Zayd ibn Horisa Madinaga keldi, oʻsha payt Rasululloh ﷺ mening uyimda edilar. U kelib eshikni taqillatdi. Rasululloh ﷺ kiyimlarini sudragancha yalangʻoch holatda unga qarab oʻrnidan turdilar — vallohi, men u zotni undan oldin ham, keyin ham yalangʻoch holatda koʻrmaganman — va uni quchoqlab, oʻpdilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni az-Zuhriyning hadislaridan faqat shu yoʻl orqaligina bilamiz.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Зайд ибн Ҳориса Мадинага келди, ўша пайт Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда эдилар. У келиб эшикни тақиллатди. Расулуллоҳ ﷺ кийимларини судраганча яланғоч ҳолатда унга қараб ўрнидан турдилар — валлоҳи, мен у зотни ундан олдин ҳам, кейин ҳам яланғоч ҳолатда кўрмаганман — ва уни қучоқлаб, ўпдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни аз-Зуҳрийнинг ҳадисларидан фақат шу йўл орқалигина биламиз.
- وعنها أن النبي صلى الله عليه وسلم الله عليه وسلم الله عليه وسلم كان يعود بعض أهله يمسح بيده اليمني ويقول: "اللهم رب الناس، أذهب البأس، واشف، أنت الشافي لا شفاء إلا شفاؤك، شفاءً لا يغادر سقماً” ((متفق عليه))
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ oʻ z ahlidan baʼzisini — oʻ ng qoʻ llari bilan masx qilgan (silagan) holda — (Allohga) panoh (berib) duo qilar va: «Allohumma Robban-nos, azhibil-baʼs, ishfihi, va antash-Shofiy, lo shifoʼa illo shifoʼuk, shifoʼan lo yugʻ odiru saqaman» (Ey Alloh, odamlarning Robbi, dardni ketkaz, unga shifo ber — Shifo beruvchi Sensan; Sening shifoyingdan boshqa shifo yoʻq; (shunday) shifo (berki), hech qanday kasallik qoldirmasin) der edilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ ў з аҳлидан баъзисини — ў нг қў ллари билан масх қилган (силаган) ҳолда — (Аллоҳга) паноҳ (бериб) дуо қилар ва: «Аллоҳумма Роббан-нос, азҳибил-баъс, ишфиҳи, ва анташ-Шофий, ло шифўа илло шифўук, шифўан ло юғ одиру сақаман» (Эй Аллоҳ, одамларнинг Робби, дардни кетказ, унга шифо бер — Шифо берувчи Сенсан; Сенинг шифойингдан бошқа шифо йўқ; (шундай) шифо (берки), ҳеч қандай касаллик қолдирмасин) дер эдилар.
- وعنها قالت: رأيت رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو بالموت عنده قدح فيه ماء وهو يدخل يده في القدح، ثم يمسح وجهه بالماء، ثم يقول: "اللهم أعني علي غمرات الموت وسكرات الموت" ((رواه الترمذي)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺni oʻlim holatlarida koʻrdim. Yonlarida ichida suv boʻlgan idish bor edi. U zot qoʻllarini idishga solib, soʻng suv bilan yuzlarini siypar, soʻng: ‹Allohim, oʻlim qiyinchiliklarida menga yordam ber›, yoki: ‹oʻlim talvasalarida (yordam ber)›, der edilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu — gʻarib hadisdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺни ўлим ҳолатларида кўрдим. Ёнларида ичида сув бўлган идиш бор эди. У зот қўлларини идишга солиб, сўнг сув билан юзларини сийпар, сўнг: ‹Аллоҳим, ўлим қийинчиликларида менга ёрдам бер›, ёки: ‹ўлим талвасаларида (ёрдам бер)›, дер эдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу — ғариб ҳадисдир.
عن عائشة رضي الله عنها، قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “ما من ميت يصلي عليه أمة من المسلمين يبلغون مائة كلهم يشفعون له إلا شفعوا فيه“ ((رواه مسلم).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qaysi bir mayyitga musulmonlardan yuz kishiga yetadigan bir jamoa namoz oʻqib, hammasi unga shafoat soʻrasa, ular haqida shafoatlari qabul qilinadi», dedilar. (Ayyub) dedi: «Men buni Shuayb ibn Habhobga aytib berdim. Shunda u: ‹Buni menga Anas ibn Molik Nabiy ﷺ dan hadis qilib aytib bergan edi›, dedi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Қайси бир маййитга мусулмонлардан юз кишига етадиган бир жамоа намоз ўқиб, ҳаммаси унга шафоат сўраса, улар ҳақида шафоатлари қабул қилинади», дедилар. (Айюб) деди: «Мен буни Шуайб ибн Ҳабҳобга айтиб бердим. Шунда у: ‹Буни менга Анас ибн Молик Набий ﷺ дан ҳадис қилиб айтиб берган эди›, деди».
- وعن عائشة رضي الله عنها أن رجلاً قال للنبي صلى الله عليه وسلم : إن أمي افتلتت نفسها وأراها لو تكلمت، تصدقت، فهل لها أجر إن تصدقت عنها؟ قال: "نعم" ((متفق عليه))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Paygʻambar ﷺ ga: «Mening onam toʻsatdan vafot etdi va menimcha, agar u gapira olganda, sadaqa bergan boʻlardi. Men uning nomidan sadaqa bersam (boʻladimi)?» — dedi. U zot: «Ha! Uning nomidan sadaqa ber», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир киши Пайғамбар ﷺ га: «Менинг онам тўсатдан вафот этди ва менимча, агар у гапира олганда, садақа берган бўларди. Мен унинг номидан садақа берсам (бўладими)?» — деди. У зот: «Ҳа! Унинг номидан садақа бер», — деди.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "الذي يقرأ القرآن وهو ماهر به مع السفرة الكرام البررة، والذي يقرأ القرآن ويتتعتع فيه وهو عليه شاق له أجران" ((متفق عليه)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qurʼonni mohirona oʻqiydigan kishi ulugʻ va yaxshi farishtalar bilan birga boʻladi. Qurʼonni qiynalib oʻqiydigan kishiga esa ikki ajr bordir», dedilar. Bu hadis hasan sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуръонни моҳирона ўқийдиган киши улуғ ва яхши фаришталар билан бирга бўлади. Қуръонни қийналиб ўқийдиган кишига эса икки ажр бордир», дедилар. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- وعن عائشة رضي الله عنها، قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن الله وملائكته يصلون على ميامن الصفوف" ((رواه أبو داود بإسناد على شرط مسلم، وفيه رجل مختلف في توثيقه. )).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh va Uning farishtalari saflarning oʻng tomonidagilarga rahmat aytadilar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ ва Унинг фаришталари сафларнинг ўнг томонидагиларга раҳмат айтадилар», дедилар.
- عن عائشة رضي الله عنها، أن النبي صلى الله عليه وسلم كان لا يدع أربعًا قبل الظهر، وركعتين قبل الغداة ((رواه البخاري)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ peshindan oldingi toʻrt rakatni va bomdod namozidan oldingi ikki rakatni hech qoldirmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ пешиндан олдинги тўрт ракатни ва бомдод намозидан олдинги икки ракатни ҳеч қолдирмас эдилар.
- وعنها قالت: لم يكن النبي، صلى الله عليه وسلم على شيء من النوافل أشد تعاهدًا منه على ركعتي الفجر". ((متفق عليه)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hech qanday nafl (namoz)ni — bomdod namozining ikki rakati (sunnati)dek — bunchalik doimiy va eʼtibor bilan oʻqimas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳеч қандай нафл (намоз)ни — бомдод намозининг икки ракати (суннати)дек — бунчалик доимий ва эътибор билан ўқимас эдилар.
- وعنها عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "ركعتا الفجر خير من الدنيا وما فيها" ((رواه مسلم)). وفي رواية لهما لأحب إلي من الدنيا جميعًا.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bomdodning ikki rakaati dunyo va undagi (barcha) narsalardan koʻra yaxshiroqdir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бомдоднинг икки ракаати дунё ва ундаги (барча) нарсалардан кўра яхшироқдир», дедилар.
- عن عائشة رضي الله عنها أن رسول الله صلى الله عليه وسلم، كان يصلي ركعتين خفيفتين بين النداء والإقامة من صلاة الصبح". ((متفق عليه)) وفي رواية لهما: يصلي ركعتي الفجر، إذا سمع الأذان فيخففهما حتى أقول هل قرأ فيهمابأم القرآن!. وفي رواية لمسلم: كان يصلى ركعتيي الفجر إذا سمع الأذان ويخففهما. وفي رواية: إذا طلع الفجر.
Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining azoni bilan iqomasi orasida ikki rakat yengil namoz oʻqir edilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг азони билан иқомаси орасида икки ракат енгил намоз ўқир эдилар.
- عن عائشة رضي الله عنها قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا صلى ركعتي الفجر، اضطجع على شقه الأيمن. ((رواه البخاري)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bomdod namozining ikki rakatini (sunnatini) oʻqigandan keyin, oʻng yonboshlari bilan yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бомдод намозининг икки ракатини (суннатини) ўқигандан кейин, ўнг ёнбошлари билан ётар эдилар.
- وعنها قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم يصلي فيما بين أن يفرغ من صلاة العشاء إلى الفجر إحدى عشرة ركعة يسلم بين كل ركعتين، ويوتر بواحدة، فإذا سكت المؤذن من صلاة الفجر، وتبين له الفجر وجاء المؤذن، قام فركع ركعتين خفيفتين، ثم اضطجع على شقه الأيمن هكذا حتى يأتيه المؤذن للإقامة". ((رواه مسلم)). (15)
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xufton namozini oʻqib boʻlgach, Bomdodgacha oʻn bir rakat namoz oʻqirdilar. Har ikki rakat orasida salom berardilar va bir rakat bilan Vitr oʻqirdilar. Biringiz ellik oyat oʻqiydigan miqdorda sajda qilardilar, soʻng boshlarini koʻtarardilar. Muazzin Bomdod namozining azonini tugatib, tong ravshan boʻlgach, ikki qisqa rakat oʻqirdilar, soʻng muazzin iqoma bilan kelguniga qadar oʻng yonboshlarida yotardilar, keyin u bilan birga chiqardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хуфтон намозини ўқиб бўлгач, Бомдодгача ўн бир ракат намоз ўқирдилар. Ҳар икки ракат орасида салом берардилар ва бир ракат билан Витр ўқирдилар. Бирингиз эллик оят ўқийдиган миқдорда сажда қилардилар, сўнг бошларини кўтарардилар. Муаззин Бомдод намозининг азонини тугатиб, тонг равшан бўлгач, икки қисқа ракат ўқирдилар, сўнг муаззин иқома билан келгунига қадар ўнг ёнбошларида ётардилар, кейин у билан бирга чиқардилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها أن النبي صلى الله عليه وسلم كان لا يدع أربعًا قبل الظهر. ((رواه البخاري)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ peshindan oldingi toʻrt rakatni va bomdod namozidan oldingi ikki rakatni hech qoldirmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ пешиндан олдинги тўрт ракатни ва бомдод намозидан олдинги икки ракатни ҳеч қолдирмас эдилар.
- وعنها قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم يصلي في بيتي قبل الظهر أربعًا، ثم يخرج فيصلي بالناس، ثم يدخل فيصلي ركعتين، وكان يصلي بالناس المغرب ثم يدخل بيتي فيصلي ركعتين، ويصلي بالناس العشاء، ويدخل بيتي، فيصلي ركعتين. ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «U zot uyimda peshindan oldin toʻrt rakaat oʻqir, soʻng chiqib odamlarga (imom boʻlib namoz) oʻqir, soʻng kirib ikki rakaat oʻqir edilar. Odamlarga shom namozini oʻqir, soʻng kirib ikki rakaat oʻqir edilar. Odamlarga xufton namozini oʻqir, soʻng uyimga kirib ikki rakaat oʻqir edilar. Kechasi vitr ham ichida boʻlgan toʻqqiz rakaat oʻqir edilar. Kechasi uzoq vaqt tik turib va kechasi uzoq vaqt oʻtirib oʻqir edilar. Tik turib (Qurʼon) oʻqiganlarida tik turib ruku va sajda qilar, oʻtirib oʻqiganlarida oʻtirib ruku va sajda qilar edilar. Tong otganda esa ikki rakaat oʻqir edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «У зот уйимда пешиндан олдин тўрт ракаат ўқир, сўнг чиқиб одамларга (имом бўлиб намоз) ўқир, сўнг кириб икки ракаат ўқир эдилар. Одамларга шом намозини ўқир, сўнг кириб икки ракаат ўқир эдилар. Одамларга хуфтон намозини ўқир, сўнг уйимга кириб икки ракаат ўқир эдилар. Кечаси витр ҳам ичида бўлган тўққиз ракаат ўқир эдилар. Кечаси узоқ вақт тик туриб ва кечаси узоқ вақт ўтириб ўқир эдилар. Тик туриб (Қуръон) ўқиганларида тик туриб руку ва сажда қилар, ўтириб ўқиганларида ўтириб руку ва сажда қилар эдилар. Тонг отганда эса икки ракаат ўқир эдилар», деди.
- وعن عائشة رضي الله عنها أن النبي صلى الله عليه وسلم كان إذا لم يصلِ أربعًا قبل الظهر، صلاهن بعدها. ((رواه الترمذي وقال: حديث حسن)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ peshindan oldin toʻrt (rakaat) oʻqimagan boʻlsalar, ularni undan keyin oʻqir edilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan gʻarib hadisdir, biz uni faqat Ibn al-Muborakning hadisi sifatida shu yoʻldan bilamiz. Qays ibn ar-Rabiʼ uni Shuʼbadan, u Xolid al-Hazzodan shunga oʻxshash (qilib) rivoyat qilgan. Biz uni Shuʼbadan Qays ibn ar-Rabiʼdan boshqa biror kishi rivoyat qilganini bilmaymiz. Abdurrahmon ibn Abu Layloʼdan, u Paygʻambar ﷺdan ham shunga oʻxshashi rivoyat qilingan.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ пешиндан олдин тўрт (ракаат) ўқимаган бўлсалар, уларни ундан кейин ўқир эдилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ғариб ҳадисдир, биз уни фақат Ибн ал-Муборакнинг ҳадиси сифатида шу йўлдан биламиз. Қайс ибн ар-Рабиъ уни Шуъбадан, у Холид ал-Ҳаззодан шунга ўхшаш (қилиб) ривоят қилган. Биз уни Шуъбадан Қайс ибн ар-Рабиъдан бошқа бирор киши ривоят қилганини билмаймиз. Абдурраҳмон ибн Абу Лайлўдан, у Пайғамбар ﷺдан ҳам шунга ўхшаши ривоят қилинган.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: من كل الليل قد أوتر رسول الله صلى الله عليه وسلم: من أول الليل ومن أوسطه، ومن آخره. وانتهى وتره إلى السحر. ((متفق عليه))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechaning har bir qismida — avvalida, oʻrtasida va oxirida vitr oʻqiganlar. (Umrlarining) oxirida vitrlari saharga (tonggacha) yetib bordi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечанинг ҳар бир қисмида — аввалида, ўртасида ва охирида витр ўқиганлар. (Умрларининг) охирида витрлари саҳарга (тонггача) етиб борди.
- وعن عائشة رضي الله عنها أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يصلي بالليل، وهي معترضة بين يديه، فإذا بقي الوتر، أيقظها فأوترت. ((رواه مسلم)). وفي رواية له: فإذا بقي الوتر قال: "قومي فأوتري يا عائشة"
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi namozlarini oʻqirdilar, u (Oisha) esa u zotning oldilarida koʻndalang yotgan boʻlardi. Vitr (oʻqish) qolganda, u (zot) uni uygʻotardilar, u ham vitr oʻqirdi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси намозларини ўқирдилар, у (Оиша) эса у зотнинг олдиларида кўндаланг ётган бўларди. Витр (ўқиш) қолганда, у (зот) уни уйғотардилар, у ҳам витр ўқирди.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يصلي الضحى أربعًا ويزيد ما شاء الله . ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zuho (chosht) namozini toʻrt (rakat) oʻqirdilar va Alloh xohlaganicha (undan) ziyoda (ham) qilardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ зуҳо (чошт) намозини тўрт (ракат) ўқирдилар ва Аллоҳ хоҳлаганича (ундан) зиёда (ҳам) қилардилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها، قالت: كان النبي صلى الله عليه وسلم ، يقوم من الليل حتى تتفطر قدماه، فقلت له: لم تصنع هذا يا رسول الله، وقد غفر لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر؟ قال: "أفلا أكون عبدًا شكورًا". ((متفق عليه وعن المغيرة بن شعبة نحوه، متفق عليه)).
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oyoqlari shishib ketguncha namoz oʻqirdilar. Shunda u zotga: «Avvalgi va keyingi gunohlaringiz magʻfirat qilingan boʻla turib, oʻzingizni shunchalik mashaqqatga solasizmi?» deyildi. U zot: «Shukr qiluvchi banda boʻlmayinmi?» dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Hurayra va Oishadan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Mugʻiyra ibn Shuʼbaning hadisi hasan sahih hadisdir.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ оёқлари шишиб кетгунча намоз ўқирдилар. Шунда у зотга: «Аввалги ва кейинги гуноҳларингиз мағфират қилинган бўла туриб, ўзингизни шунчалик машаққатга соласизми?» дейилди. У зот: «Шукр қилувчи банда бўлмайинми?» дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра ва Оишадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Муғийра ибн Шуъбанинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.
- وعن عائشة رضي الله عنها، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم، كان يصلي إحدى عشرة ركعة- تعني في الليل- يسجد السجدة من ذلك قدر ما يقرأ أحدكم خمسين آية قبل أن يرفع رأسه، ويركع ركعتين قبل صلاة الفجر، ثم يضطجع على شقه الأيمن حتى يأتيه المنادي للصلاة، ((رواه البخاري)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻn bir rakat oʻqir edilar — bu u zotning (tungi) namozi edi. U zot sajdani shunchalik choʻzar ediki, boshlarini koʻtarmasdan oldin kishi (Qurʼondan) ellik oyat oʻqib ulgurar edi. U zot bomdod namozidan oldin ikki rakat (sunnat) oʻqir, soʻng — azon aytuvchi kelib, u zotga namoz haqida xabar berganigacha — oʻng yonlari bilan yotar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўн бир ракат ўқир эдилар — бу у зотнинг (тунги) намози эди. У зот саждани шунчалик чўзар эдики, бошларини кўтармасдан олдин киши (Қуръондан) эллик оят ўқиб улгурар эди. У зот бомдод намозидан олдин икки ракат (суннат) ўқир, сўнг — азон айтувчи келиб, у зотга намоз ҳақида хабар берганигача — ўнг ёнлари билан ётар эдилар.
- وعنها قالت: ما كان رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يزيد- في رمضان ولا في غيره- على إحدي عشرة ركعة: يصلي أربعًا فلا تسأل عن حسنهن وطولهن! ثم يصلي أربعًا فلا تسأل عن حسنهن وطولهن! ثم يصلي ثلاثًا. فقلت: يا رسول الله أتنام قبل أن توتر!؟ فقال: "يا عائشة إن عيني تنامان ولا ينام قلبي". ((متفق عليه)) .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U (Abu Salama) Oishadan: «Rasululloh ﷺ ning Ramazondagi namozlari qanday boʻlardi?» deb soʻragan edi. (Oisha): «Rasululloh ﷺ Ramazonda ham, undan boshqa (oylar)da ham oʻn bir rakʼatdan ortiq oʻqimas edilar. Toʻrt (rakʼat) oʻqirdilar — ularning goʻzalligi va uzunligi haqida soʻrama; soʻng yana toʻrt (rakʼat) oʻqirdilar — ularning goʻzalligi va uzunligi haqida soʻrama; soʻng uch (rakʼat) oʻqirdilar», dedi. Oisha dedi: «Men: ‹Yo Rasululloh! Vitrni oʻqishdan oldin uxlaysizmi?› dedim. U zot: ‹Ey Oisha! Koʻzlarim uxlaydi, lekin qalbim uxlamaydi›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У (Абу Салама) Оишадан: «Расулуллоҳ ﷺ нинг Рамазондаги намозлари қандай бўларди?» деб сўраган эди. (Оиша): «Расулуллоҳ ﷺ Рамазонда ҳам, ундан бошқа (ойлар)да ҳам ўн бир ракъатдан ортиқ ўқимас эдилар. Тўрт (ракъат) ўқирдилар — уларнинг гўзаллиги ва узунлиги ҳақида сўрама; сўнг яна тўрт (ракъат) ўқирдилар — уларнинг гўзаллиги ва узунлиги ҳақида сўрама; сўнг уч (ракъат) ўқирдилар», деди. Оиша деди: «Мен: ‹Ё Расулуллоҳ! Витрни ўқишдан олдин ухлайсизми?› дедим. У зот: ‹Эй Оиша! Кўзларим ухлайди, лекин қалбим ухламайди›, дедилар».
- وعنها أن النبي صلى الله عليه وسلم، كان ينام أول الليل، ويقوم آخره فيصلي. ((متفق عليه)) .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ kechaning avvalida uxlar, oxirida esa turib namoz oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ кечанинг аввалида ухлар, охирида эса туриб намоз ўқир эдилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا قام من الليل افتتح صلاته بركعتين خفيفتين ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kechasi (namozga) turganlarida, namozlarini ikki qisqa rakaat bilan boshlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кечаси (намозга) турганларида, намозларини икки қисқа ракаат билан бошлар эдилар.
- وعنها رضي الله عنها، قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم ، إذا فاتته الصلاة من الليل من وجع أو غيره، صلى من النهار ثنتي عشر ركعة. ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ogʻriq yoki boshqa (sabab) tufayli tun namozini oʻqiy olmay qolsalar, kunduzi oʻn ikki rakʼat oʻqir edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ оғриқ ёки бошқа (сабаб) туфайли тун намозини ўқий олмай қолсалар, кундузи ўн икки ракъат ўқир эдилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها، أن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " إذا نعس أحدكم في الصلاة، فليرقد حتى يذهب عنه النوم، فإن أحدكم إذا صلى وهو ناعس، لعله يذهب يستغفر فيسب نفسه" ((متفق عليه)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz namozda mudrasa, undan uyqu ketguncha (biroz) uxlasin. Chunki biringiz mudragan holda namoz oʻqisa, ehtimol istigʻfor aytaman deb, oʻzini soʻkib qoʻyar», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз намозда мудраса, ундан уйқу кетгунча (бироз) ухласин. Чунки бирингиз мудраган ҳолда намоз ўқиса, эҳтимол истиғфор айтаман деб, ўзини сўкиб қўяр», — дедилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها، قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يجاور في العشر الأواخر من رمضان، ويقول: "تحروا ليلة القدر في العشر الأواخر من رمضان" ((متفق عليه)) .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ Ramazonning oxirgi oʻn kechasida eʼtikof qilar va: «Qadr kechasini Ramazon oyining oxirgi oʻn kechasida izlanglar», — der edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ Рамазоннинг охирги ўн кечасида эътикоф қилар ва: «Қадр кечасини Рамазон ойининг охирги ўн кечасида изланглар», — дер эдилар.
- وعنها، رضي الله عنها، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: "تحروا ليلة القدر في الوتر من العشر الأواخر من رمضان" ((رواه البخاري)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Qadr kechasini Ramazonning oxirgi oʻn kunidagi toq kechalarda izlanglar», — dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Қадр кечасини Рамазоннинг охирги ўн кунидаги тоқ кечаларда изланглар», — дедилар.
- وعنها رضي الله عنها، قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم : "إذا دخل العشر الأواخر من رمضان، أحيا الليلة، وأيقظ أهله، وجد وشد المئزر" ((متفق عليه)) .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oxirgi oʻn kun kirganda, izorni mahkam bogʻlar va ayollarini uygʻotar edilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ охирги ўн кун кирганда, изорни маҳкам боғлар ва аёлларини уйғотар эдилар.
- وعنها قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم ، يجتهد في رمضان ما لا يجتهد في غيره، وفي العشر الأواخر منه، ما لا يجتهد في غيره" ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oxirgi oʻn kunlikda boshqa kunlarda qilmagan darajada jidu jahd qilardilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ охирги ўн кунликда бошқа кунларда қилмаган даражада жиду жаҳд қилардилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.
- وعنها قالت: قلت: يا رسول الله أرأيت إن علمت أي ليلة القدر ما أقول فيها؟ قال: "قولي: اللهم إنك عفو تحب العفو فاعفُ عني" ((رواه الترمذي وقال حديث حسن صحيح))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, agar qaysi kecha Laylatul Qadr ekanini bilsam, unda nima deyay?› dedim. U zot: ‹Alloohumma innaka ʼafuvvun (kariymun) tuhibbul-ʼafva faʼfu ʼanniy (Ey Alloh, albatta, Sen avf etguvchisan, (karamlisan), avfni yaxshi koʻrasan, bas, meni avf et) deb ayt›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, агар қайси кеча Лайлатул Қадр эканини билсам, унда нима деяй?› дедим. У зот: ‹Аллооҳумма иннака ъафуввун (кариймун) туҳиббул-ъафва фаъфу ъанний (Эй Аллоҳ, албатта, Сен авф этгувчисан, (карамлисан), авфни яхши кўрасан, бас, мени авф эт) деб айт›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- وعن عائشة رضي الله عنها، قالت: كنا نعد لرسول الله، سواكه وطهوره، فيبعثه الله ما شاء أن يبعثه من الليل، فيتسوك ويتوضأ ويصلي. ((رواه مسلم)).
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Saʼd ibn Hishom ibn Omir Alloh yoʻlida gʻazot qilishni niyat qildi. U Madinaga keldi va u yerdagi mol-mulkini sotib, (uning puliga) qurol-yarogʻ va ot olib, oʻlgunigacha rumliklarga qarshi jihod qilishni istadi. Madinaga kelganida madinaliklardan baʼzi kishilar bilan uchrashdi, ular esa uni bu (niyat)dan qaytarib, oltita kishi Allohning Paygʻambari ﷺ hayotlik chogʻida shu (ishni) niyat qilganlarini va Allohning Paygʻambari ﷺ ularni undan qaytarib: «Sizlar uchun menda (oʻrnak boʻladigan) namuna yoʻqmi?» — deganlarini unga aytishdi. Ular buni unga soʻzlab berishgach, u (Saʼd) taloq qilgan xotiniga qaytdi va uni qaytarib olganiga guvohlar keltirdi. Soʻngra Ibn Abbosning oldiga kelib, undan Rasululloh ﷺ ning vitri haqida soʻradi. Ibn Abbos: «Rasululloh ﷺ ning vitri haqida yer yuzidagi eng biluvchi kishini koʻrsataymi?» — dedi. U: «U kim?» — dedi. (Ibn Abbos): «U Oisha. Uning oldiga borib, undan soʻragin, soʻng mening oldimga kelib, uning senga bergan javobini menga xabar qil», — dedi. Men uning oldiga joʻnab, Hakim ibn Aflahning oldiga keldim va undan meni uning oldiga olib borishini soʻradim. U: «Men uning oldiga yaqinlashmayman, chunki men uni mana shu ikki guruh (fitnasi) haqida bir narsa demaslikka man qilgan edim, u esa ularda (oʻz fikrida) davom etishdan boshqa narsani rad etdi», — dedi. (Saʼd) dedi: Men unga qasam ichirdim, shunda u keldi va biz Oishaning oldiga joʻnadik. Biz undan (kirishga) ruxsat soʻradik, u bizga ruxsat berdi, biz uning oldiga kirdik. U: «Hakimmisan?» — dedi va uni tanidi. U: «Ha», — dedi. (Oisha): «Sen bilan birga kim bor?» — dedi. U: «Saʼd ibn Hishom», — dedi. (Oisha): «Qaysi Hishom?» — dedi. U: «Ibn Omir», — dedi. Shunda (Oisha) unga rahmat soʻradi va yaxshi (gap) aytdi. Qatoda: «U Uhud kuni (shahid) boʻlgan edi», — dedi. Men: «Yo moʻminlarning onasi! Menga Rasululloh ﷺ ning axloqlari haqida xabar bergin», — dedim. U: «Qurʼon oʻqimaysanmi?» — dedi. Men: «Albatta (oʻqiyman)», — dedim. U: «Darhaqiqat, Allohning Paygʻambari ﷺ ning axloqlari Qurʼon edi», — dedi. (Saʼd) dedi: Men turib ketib, oʻlgunimcha hech kimdan hech narsa soʻramaslikka ahd qildim, soʻng menga (yana savol) koʻrindi va: «Menga Rasululloh ﷺ ning (tungi) namozlari haqida xabar bergin», — dedim. U: «{Yo, (kiyimga) burkanib olgan!} (Muzzammil 1) ni oʻqimaysanmi?» — dedi. Men: «Albatta», — dedim. U: «Darhaqiqat, Alloh azza va jalla shu suraning boshida tun namozini farz qildi, shunda Allohning Paygʻambari ﷺ va sahobalari bir yil davomida (uni) oʻqib turdilar. Alloh bu suraning xotima (oxiri)ni osmonda oʻn ikki oy (nozil qilmay) ushlab turdi, nihoyat Alloh bu suraning oxirida yengillikni nozil qildi va tun namozi farzdan keyin nafl boʻlib qoldi», — dedi. (Saʼd) dedi: Men: «Yo moʻminlarning onasi! Menga Rasululloh ﷺ ning vitri haqida xabar bergin», — dedim. U: «Biz unga misvoki va tahorat suvini hozirlab qoʻyar edik. Alloh kechadan Oʻzi istagan paytda u zotni (uygʻotib) turgizar edi. U zot misvok ishlatib, tahorat qilib, toʻqqiz rakʼat namoz oʻqir, faqat sakkizinchisida oʻtirar, Allohni zikr qilib, Unga hamd aytib, Unga duo qilar, soʻng salom bermay turib (oʻrnidan) qoʻzgʻalar, soʻng turib toʻqqizinchi (rakʼat)ni oʻqir, soʻng oʻtirib, Allohni zikr qilib, Unga hamd aytib, Unga duo qilar, soʻng bizga eshittirib salom berar edi. Salom berganidan keyin oʻtirgan holda ikki rakʼat (yana) oʻqir edi. Mana shu oʻn bir rakʼat, ey oʻgʻilcham! Allohning Paygʻambari ﷺ keksayib, vazni ogʻirlashgach, etti (rakʼat) bilan vitr qilar va (qolgan) ikki rakʼatda avvalgisi kabi qilar edi. Mana shu toʻqqiz (rakʼat), ey oʻgʻilcham! Allohning Paygʻambari ﷺ bir namozni oʻqisalar, unga davom etishni yaxshi koʻrar edilar. Agar tun namozidan uyqu yoki ogʻriq u zotni gʻolib qoʻysa, kunduzi oʻn ikki rakʼat oʻqir edilar. Men Allohning Paygʻambari ﷺ ning butun Qurʼonni bir kechada oʻqiganlarini ham, bir kechani tonggacha namoz oʻqib chiqqanlarini ham, Ramazondan boshqa biron oyni toʻliq roʻza tutganlarini ham bilmayman», — dedi. (Saʼd) dedi: Men Ibn Abbosning oldiga joʻnab, unga (Oishaning) hadisini soʻzlab berdim. U: «(Oisha) rost aytdi. Agar men unga yaqin boʻlganimda yoki uning oldiga kirar boʻlganimda, men uning huzuriga borib, undan ogʻzaki (eshitib) olar edim», — dedi. (Saʼd) dedi: Men: «Agar sen uning oldiga kirmasligingni bilganimda, senga uning hadisini soʻzlab bermas edim», — dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Саъд ибн Ҳишом ибн Омир Аллоҳ йўлида ғазот қилишни ният қилди. У Мадинага келди ва у ердаги мол-мулкини сотиб, (унинг пулига) қурол-яроғ ва от олиб, ўлгунигача румликларга қарши жиҳод қилишни истади. Мадинага келганида мадиналиклардан баъзи кишилар билан учрашди, улар эса уни бу (ният)дан қайтариб, олтита киши Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ ҳаётлик чоғида шу (ишни) ният қилганларини ва Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ уларни ундан қайтариб: «Сизлар учун менда (ўрнак бўладиган) намуна йўқми?» — деганларини унга айтишди. Улар буни унга сўзлаб беришгач, у (Саъд) талоқ қилган хотинига қайтди ва уни қайтариб олганига гувоҳлар келтирди. Сўнгра Ибн Аббоснинг олдига келиб, ундан Расулуллоҳ ﷺ нинг витри ҳақида сўради. Ибн Аббос: «Расулуллоҳ ﷺ нинг витри ҳақида ер юзидаги энг билувчи кишини кўрсатайми?» — деди. У: «У ким?» — деди. (Ибн Аббос): «У Оиша. Унинг олдига бориб, ундан сўрагин, сўнг менинг олдимга келиб, унинг сенга берган жавобини менга хабар қил», — деди. Мен унинг олдига жўнаб, Ҳаким ибн Афлаҳнинг олдига келдим ва ундан мени унинг олдига олиб боришини сўрадим. У: «Мен унинг олдига яқинлашмайман, чунки мен уни мана шу икки гуруҳ (фитнаси) ҳақида бир нарса демасликка ман қилган эдим, у эса уларда (ўз фикрида) давом этишдан бошқа нарсани рад этди», — деди. (Саъд) деди: Мен унга қасам ичирдим, шунда у келди ва биз Оишанинг олдига жўнадик. Биз ундан (киришга) рухсат сўрадик, у бизга рухсат берди, биз унинг олдига кирдик. У: «Ҳакиммисан?» — деди ва уни таниди. У: «Ҳа», — деди. (Оиша): «Сен билан бирга ким бор?» — деди. У: «Саъд ибн Ҳишом», — деди. (Оиша): «Қайси Ҳишом?» — деди. У: «Ибн Омир», — деди. Шунда (Оиша) унга раҳмат сўради ва яхши (гап) айтди. Қатода: «У Уҳуд куни (шаҳид) бўлган эди», — деди. Мен: «Ё мўминларнинг онаси! Менга Расулуллоҳ ﷺ нинг ахлоқлари ҳақида хабар бергин», — дедим. У: «Қуръон ўқимайсанми?» — деди. Мен: «Албатта (ўқийман)», — дедим. У: «Дарҳақиқат, Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ нинг ахлоқлари Қуръон эди», — деди. (Саъд) деди: Мен туриб кетиб, ўлгунимча ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамасликка аҳд қилдим, сўнг менга (яна савол) кўринди ва: «Менга Расулуллоҳ ﷺ нинг (тунги) намозлари ҳақида хабар бергин», — дедим. У: «{Ё, (кийимга) бурканиб олган!} (Муззаммил 1) ни ўқимайсанми?» — деди. Мен: «Албатта», — дедим. У: «Дарҳақиқат, Аллоҳ азза ва жалла шу суранинг бошида тун намозини фарз қилди, шунда Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ ва саҳобалари бир йил давомида (уни) ўқиб турдилар. Аллоҳ бу суранинг хотима (охири)ни осмонда ўн икки ой (нозил қилмай) ушлаб турди, ниҳоят Аллоҳ бу суранинг охирида енгилликни нозил қилди ва тун намози фарздан кейин нафл бўлиб қолди», — деди. (Саъд) деди: Мен: «Ё мўминларнинг онаси! Менга Расулуллоҳ ﷺ нинг витри ҳақида хабар бергин», — дедим. У: «Биз унга мисвоки ва таҳорат сувини ҳозирлаб қўяр эдик. Аллоҳ кечадан Ўзи истаган пайтда у зотни (уйғотиб) тургизар эди. У зот мисвок ишлатиб, таҳорат қилиб, тўққиз ракъат намоз ўқир, фақат саккизинчисида ўтирар, Аллоҳни зикр қилиб, Унга ҳамд айтиб, Унга дуо қилар, сўнг салом бермай туриб (ўрнидан) қўзғалар, сўнг туриб тўққизинчи (ракъат)ни ўқир, сўнг ўтириб, Аллоҳни зикр қилиб, Унга ҳамд айтиб, Унга дуо қилар, сўнг бизга эшиттириб салом берар эди. Салом берганидан кейин ўтирган ҳолда икки ракъат (яна) ўқир эди. Мана шу ўн бир ракъат, эй ўғилчам! Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ кексайиб, вазни оғирлашгач, этти (ракъат) билан витр қилар ва (қолган) икки ракъатда аввалгиси каби қилар эди. Мана шу тўққиз (ракъат), эй ўғилчам! Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ бир намозни ўқисалар, унга давом этишни яхши кўрар эдилар. Агар тун намозидан уйқу ёки оғриқ у зотни ғолиб қўйса, кундузи ўн икки ракъат ўқир эдилар. Мен Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ нинг бутун Қуръонни бир кечада ўқиганларини ҳам, бир кечани тонггача намоз ўқиб чиққанларини ҳам, Рамазондан бошқа бирон ойни тўлиқ рўза тутганларини ҳам билмайман», — деди. (Саъд) деди: Мен Ибн Аббоснинг олдига жўнаб, унга (Оишанинг) ҳадисини сўзлаб бердим. У: «(Оиша) рост айтди. Агар мен унга яқин бўлганимда ёки унинг олдига кирар бўлганимда, мен унинг ҳузурига бориб, ундан оғзаки (эшитиб) олар эдим», — деди. (Саъд) деди: Мен: «Агар сен унинг олдига кирмаслигингни билганимда, сенга унинг ҳадисини сўзлаб бермас эдим», — дедим.
- وعن عائشة رضي الله عنها ان النبي صلى الله عليه وسلم : قال: "السواك مطهرة للفم مرضاة للرب" ((رواه النسائي، وابن خذيمة في صحيحه بأسانيد صحيحة)).
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Misvok ogʻiz uchun tozalovchi, Robb uchun rizolik sababidir», dedilar.Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Мисвок оғиз учун тозаловчи, Робб учун ризолик сабабидир», дедилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "عشر من الفطرة: قص الشارب، وإعفاء اللحية، والسواك، واستنشاق الماء، وقص الأظفار، وغسل البراجم، ونتف الإبط، وحلق العانة، وانتقاص الماء" ((قال الراوي: ونسيت العاشرة إلا أن تكون المضمضة، قال: وكيع- وهو أحد رواته-)) . (25) ((رواه مسلم)).(( (26)
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻntasi fitratdandir: moʻylovni qisqartirish, soqolni qoʻyib yuborish, misvok, burunga suv tortish, tirnoqlarni olish, barmoq boʻgʻimlarini (bujmaklarini) yuvish, qoʻltiq tukini yulish, uyat joy tukini qirqish va suv bilan tozalanish (istinjo)», dedilar. Zakariyo dedi: Musʼab dedi: «Va men oʻninchisini unutdim — magar u ogʻiz chayish boʻlmasa (yaʼni ehtimol oʻninchisi mazmaza edi)». Qutayba ziyoda qildi: Vakiʼ dedi: «‹Suvni kamaytirish (intiqosul-mo)› — istinjoni (nazarda tutadi)».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўнтаси фитратдандир: мўйловни қисқартириш, соқолни қўйиб юбориш, мисвок, бурунга сув тортиш, тирноқларни олиш, бармоқ бўғимларини (бужмакларини) ювиш, қўлтиқ тукини юлиш, уят жой тукини қирқиш ва сув билан тозаланиш (истинжо)», дедилар. Закариё деди: Мусъаб деди: «Ва мен ўнинчисини унутдим — магар у оғиз чайиш бўлмаса (яъни эҳтимол ўнинчиси мазмаза эди)». Қутайба зиёда қилди: Вакиъ деди: «‹Сувни камайтириш (интиқосул-мо)› — истинжони (назарда тутади)».
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا دخل العشر أحيا الليل وأيقظ أهله، وشد المئزر" ((متفق عليه))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (oxirgi) oʻn kun kirganda kechani (ibodat bilan) tiriltirar, ahlini uygʻotar, jiddu jahd qilar va belni mahkam bogʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (охирги) ўн кун кирганда кечани (ибодат билан) тирилтирар, аҳлини уйғотар, жидду жаҳд қилар ва белни маҳкам боғлар эдилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت: كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يدركه الفجر وهو جنب من أهله ثم يغتسل ويصوم ((متفق عليه))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ahllari bilan yaqinlik qilib junub holatlarida ekan, tong (Fajr) kirar, soʻng gʻusl qilib roʻza tutar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аҳллари билан яқинлик қилиб жунуб ҳолатларида экан, тонг (Фажр) кирар, сўнг ғусл қилиб рўза тутар эдилар.
- وعن عائشة رضي الله عنها قالت لم يكن النبي صلى الله عليه وسلم يصوم من شهر أكثر من شعبان فإنه كان يصوم شعبان كله وفي رواية: كان يصوم شعبان إلا قليلا. ((متفق عليه))
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ hech qanday nafl (namoz)ni — bomdod namozining ikki rakati (sunnati)dek — bunchalik doimiy va eʼtibor bilan oʻqimas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ ҳеч қандай нафл (намоз)ни — бомдод намозининг икки ракати (суннати)дек — бунчалик доимий ва эътибор билан ўқимас эдилар.