حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ، قَالَ كُنَّا نُسَمَّى فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ السَّمَاسِرَةَ فَمَرَّ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَمَّانَا بِاسْمٍ هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ فَقَالَ " يَا مَعْشَرَ التُّجَّارِ إِنَّ الْبَيْعَ يَحْضُرُهُ الْحَلِفُ وَاللَّغْوُ فَشُوبُوهُ بِالصَّدَقَةِ " .
Qays ibn Abu Gʻaraza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ davrida samosira (dallollar) deb atalar edik. Bir kuni Rasululloh ﷺ yonimizdan oʻtdilar va bizni undan koʻra chiroyliroq nom bilan atadilar. U zot: «Ey tojirlar jamoasi! Albatta, savdo-sotiqda qasam va behuda gaplar boʻladi. Bas, uni sadaqa bilan aralashtiringlar», dedilar.Қайс ибн Абу Ғараза (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ даврида самосира (даллоллар) деб аталар эдик. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ ёнимиздан ўтдилар ва бизни ундан кўра чиройлироқ ном билан атадилар. У зот: «Эй тожирлар жамоаси! Албатта, савдо-сотиқда қасам ва беҳуда гаплар бўлади. Бас, уни садақа билан аралаштиринглар», дедилар.