Qays ibn Talq

حَدَّثَنَا أَبُو حَامِدٍ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ ، نا إِسْحَاقُ بْنُ أَبِي إِسْرَائِيلَ , نا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ , عَنْ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ , عَنْ أَبِيهِ , قَالَ : كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَسَأَلَهُ عَنْ مَسِّ الذَّكَرِ , فَقَالَ : " إِنَّمَا هُوَ بَضْعَةٌ مِنْكَ " . قَالَ ابْنُ أَبِي حَاتِمٍ : سَأَلْتُ أَبِي , وَأَبَا زُرْعَةَ عَنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ جَابِرٍ هَذَا , فَقَالا : قَيْسُ بْنُ طَلْقٍ لَيْسَ مِمَّنْ يَقُومُ بِهِ حُجَّةٌ وَوَهَّنَاهُ , وَلَمْ يُثْبِتَاهُ

Talq (ibn Ali roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning huzurlarida edim. Shunda bir kishi kelib, u zotdan zakarga tegish haqida soʻradi. U zot: «U faqat sendan bir boʻlak, xolos», dedilar. Ibn Abu Hotim aytdi: Otamdan va Abu Zurʼadan Muhammad ibn Jobirning ushbu hadisi haqida soʻradim; ikkovi: «Qays ibn Talq — hujjat qoyim boʻladigan kishilardan emas», deb, uni zaif sanadilar va uni sobit qilmadilar.Талқ (ибн Али розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдим. Шунда бир киши келиб, у зотдан закарга тегиш ҳақида сўради. У зот: «У фақат сендан бир бўлак, холос», дедилар. Ибн Абу Ҳотим айтди: Отамдан ва Абу Зуръадан Муҳаммад ибн Жобирнинг ушбу ҳадиси ҳақида сўрадим; иккови: «Қайс ибн Талқ — ҳужжат қойим бўладиган кишилардан эмас», деб, уни заиф санадилар ва уни собит қилмадилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ النَّقَّاشُ , نا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَحْيَى الْقَاضِي السَّرَخْسِيُّ , نا رَجَاءُ بْنُ مَرْجَاءَ الْحَافِظُ , قَالَ : اجْتَمَعْنَا فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ أَنَا وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ , وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ , وَيَحْيَى بْنُ مَعِينٍ , فَتَنَاظَرُوا فِي مَسِّ الذَّكَرِ , فَقَالَ يَحْيَى يَتَوَضَّأُ مِنْهُ , وَقَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ : بِقَوْلِ الْكُوفِيِّينَ وَتَقَلَّدَ قَوْلَهُمْ , وَاحْتَجَّ يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ بِحَدِيثِ بُسْرَةَ بِنْتِ صَفْوَانَ , وَاحْتَجَّ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ بِحَدِيثِ قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ , وَقَالَ لِيَحْيَى : كَيْفَ تَتَقَلَّدَ إِسْنَادَ بُسْرَةَ , وَمَرْوَانُ أَرْسَلَ شُرْطِيًّا حَتَّى رَدَّ جَوَابَهَا إِلَيْهِ , فَقَالَ يَحْيَى : وَقَدْ أَكْثَرَ فِي النَّاسِ فِي قَيْسِ بْنِ طَلْقٍ وَلا يُحْتَجُّ بِحَدِيثِهِ , فَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ : كِلا الأَمْرَيْنِ عَلَى مَا قُلْتُمَا , فَقَالَ يَحْيَى : مَالِكٌ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ " أَنَّهُ تَوَضَّأَ مِنْ مَسِّ الذَّكَرِ "

Rajo ibn Marjo al-Hofiz aytdi: Xayf masjidida men, Ahmad ibn Hanbal, Ali ibn Madiniy va Yahyo ibn Main yigʻildik. Ular zakarga tegish haqida bahslashdilar. Yahyo: «Undan tahorat olinadi», dedi. Ali ibn Madiniy esa kufaliklarning soʻzini (aytib), ularning soʻzini ixtiyor qildi. Yahyo ibn Main Busra binti Safvonning hadisi bilan, Ali ibn Madiniy esa Qays ibn Talqning hadisi bilan hujjat keltirdi. (Ali) Yahyoga: «Busraning isnodini qanday ixtiyor qilasan, axir Marvon uning javobini oʻziga yetkazish uchun bir shurta (xodim)ni yuborgan-ku?» dedi. Yahyo: «Odamlar Qays ibn Talq haqida koʻp (gapirganlar), uning hadisi bilan hujjat keltirilmaydi», dedi. Ahmad ibn Hanbal: «Ikkala ish ham sizlar aytganday», dedi. Yahyo: «Molik Nofeʼdan, u Ibn Umardan (rivoyat qildi)ki, u zakarga tegishdan tahorat olgan», dedi.Ражо ибн Маржо ал-Ҳофиз айтди: Хайф масжидида мен, Аҳмад ибн Ҳанбал, Али ибн Мадиний ва Яҳё ибн Маин йиғилдик. Улар закарга тегиш ҳақида баҳслашдилар. Яҳё: «Ундан таҳорат олинади», деди. Али ибн Мадиний эса куфаликларнинг сўзини (айтиб), уларнинг сўзини ихтиёр қилди. Яҳё ибн Маин Бусра бинти Сафвоннинг ҳадиси билан, Али ибн Мадиний эса Қайс ибн Талқнинг ҳадиси билан ҳужжат келтирди. (Али) Яҳёга: «Бусранинг иснодини қандай ихтиёр қиласан, ахир Марвон унинг жавобини ўзига етказиш учун бир шурта (ходим)ни юборган-ку?» деди. Яҳё: «Одамлар Қайс ибн Талқ ҳақида кўп (гапирганлар), унинг ҳадиси билан ҳужжат келтирилмайди», деди. Аҳмад ибн Ҳанбал: «Иккала иш ҳам сизлар айтгандай», деди. Яҳё: «Молик Нофеъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилди)ки, у закарга тегишдан таҳорат олган», деди.

حَدَّثَنَا الْقَاضِي الْمَحَامِلِيُّ , وَأَخُوهُ أَبُو عُبَيْدٍ , قَالا : نا أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ , ثنا مُلازِمُ بْنُ عَمْرٍو , ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ النُّعْمَانِ السَّخِيمِيُّ , قَالَ : أَتَانِي قَيْسُ بْنُ طَلْقٍ فِي رَمَضَانَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ بَعْدَمَا رَفَعْتُ يَدِي مِنَ السَّحُورِ لِخَوْفِ الصُّبْحِ فَطَلَبَ مِنِّي بَعْضَ الإِدَامِ , فَقُلْتُ : أَيَا عَمَّاهُ لَوْ كَانَ بَقِيَ عَلَيْكَ مِنَ اللَّيْلِ شَيْءٌ لأُدْخِلَنَّكَ إِلَى طَعَامٍ عِنْدِي وَشَرَابٍ , قَالَ : عِنْدَكَ , فَدَخَلَ فَقَرَّبَتْ إِلَيْهِ ثَرِيدًا وَلَحْمًا وَنَبِيذًا , فَأَكَلَ وَشَرِبَ وَأَكْرَهَنِي , فَأَكَلْتُ وَشَرِبْتُ وَإِنِّي لَوَجِلٌ مِنَ الصُّبْحِ , ثُمَّ قَالَ : حَدَّثَنِي طَلْقُ بْنُ عَلِيٍّ , أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلا يَغُرَّنَّكُمُ السَّاطِعُ الْمُصْعِدُ , وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يَعْرِضَ لَكُمُ الأَحْمَرُ " , وَأَشَارَ بِيَدِهِ . قَيْسُ بْنُ طَلْقٍ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ

Abdulloh ibn an-Nuʼmon as-Saximiy aytdi: Ramazonda, tong otishidan qoʻrqib sahurlikdan qoʻlimni tortganimdan keyin, kechaning oxirida Qays ibn Talq huzurimga keldi va mendan nonga qoʻshib yeydigan biror narsa soʻradi. Men: «Ey amaki, agar kechadan biror narsa qolgan boʻlganida, sizni albatta huzurimdagi taom va ichimlik oldiga kiritgan boʻlardim», dedim. U: «Huzuringda (bormi)?» dedi va kirdi. Men unga tarid, goʻsht va nabiz tortdim. U yedi, ichdi va meni ham majbur qildi; men ham yedim va ichdim, holbuki tongdan qoʻrqib turardim. Soʻng u dedi: Menga Talq ibn Ali aytib berdi: Allohning Nabiysi ﷺ: «Yenglar va ichinglar, tikka koʻtarilayotgan (yorugʻlik) sizlarni aldab qoʻymasin. Sizlarga qizillik koʻndalang boʻlgunicha yeb-ichaveringlar», dedilar va qoʻllari bilan ishora qildilar. Qays ibn Talq kuchli (roviy) emas.Абдуллоҳ ибн ан-Нуъмон ас-Сахимий айтди: Рамазонда, тонг отишидан қўрқиб саҳурликдан қўлимни тортганимдан кейин, кечанинг охирида Қайс ибн Талқ ҳузуримга келди ва мендан нонга қўшиб ейдиган бирор нарса сўради. Мен: «Эй амаки, агар кечадан бирор нарса қолган бўлганида, сизни албатта ҳузуримдаги таом ва ичимлик олдига киритган бўлардим», дедим. У: «Ҳузурингда (борми)?» деди ва кирди. Мен унга тарид, гўшт ва набиз тортдим. У еди, ичди ва мени ҳам мажбур қилди; мен ҳам едим ва ичдим, ҳолбуки тонгдан қўрқиб турардим. Сўнг у деди: Менга Талқ ибн Али айтиб берди: Аллоҳнинг Набийси ﷺ: «Енглар ва ичинглар, тикка кўтарилаётган (ёруғлик) сизларни алдаб қўймасин. Сизларга қизиллик кўндаланг бўлгунича еб-ичаверинглар», дедилар ва қўллари билан ишора қилдилар. Қайс ибн Талқ кучли (ровий) эмас.