Rivoyatlari 15 ta, 4 toʻplamda.Ривоятлари 15 та, 4 тўпламда. Hadislarda 5 marta tilga olingan.Ҳадисларда 5 марта тилга олинган.
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ شَدَّادِ بْنِ الْهَادِ اللَّيْثِيَّ، قَالَ رَأَيْتُ رِفَاعَةَ بْنَ رَافِعٍ الأَنْصَارِيَّ، وَكَانَ شَهِدَ بَدْرًا.
Men ansoriy Rifoa ibn Rofiʼni koʻrdim — u Badrda qatnashgan edi.Мен ансорий Рифоа ибн Рофиъни кўрдим — у Бадрда қатнашган эди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ الزُّرَقِيُّ، عَنْ عَمِّ، أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَطَسْتُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى . فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ فَقَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ " . فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّانِيَةَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ " . فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّالِثَةَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ " . فَقَالَ رِفَاعَةُ بْنُ رَافِعِ ابْنِ عَفْرَاءَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " كَيْفَ قُلْتَ " . قَالَ قُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدِ ابْتَدَرَهَا بِضْعَةٌ وَثَلاَثُونَ مَلَكًا أَيُّهُمْ يَصْعَدُ بِهَا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَوَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَعَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ رِفَاعَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَكَأَنَّ هَذَا الْحَدِيثَ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّهُ فِي التَّطَوُّعِ لأَنَّ غَيْرَ وَاحِدٍ مِنَ التَّابِعِينَ قَالُوا إِذَا عَطَسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ إِنَّمَا يَحْمَدُ اللَّهَ فِي نَفْسِهِ وَلَمْ يُوَسِّعُوا فِي أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ .
Rifoa ibn Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning orqalarida namoz oʻqidim va aksa urdim, soʻng: «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fihi muborakan alayhi kamo yuhibbu Robbuno va yarzo (Barcha hamdlar Allohga xosdir — koʻp, pokiza, barakali hamdlar, Robbimiz sevadigan va rozi boʻladigan tarzda Unga barakali boʻlsin)», dedim. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlgach, (bizga) yuzlanib: «Namozda gapirgan kim edi?» dedilar. Hech kim gapirmadi. Soʻng ikkinchi marta: «Namozda gapirgan kim edi?» dedilar. Yana hech kim gapirmadi. Soʻng uchinchi marta: «Namozda gapirgan kim edi?» dedilar. Shunda Rifoa ibn Rofiʼ ibn Afro: «Men, ey Allohning Rasuli», dedi. (U zot): «Qanday deding?» dedilar. U: «Men: ‹Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fihi muborakan alayhi kamo yuhibbu Robbuno va yarzo› dedim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Nafsim Qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, oʻttiz nechta farishta uni (yuqoriga) kim olib chiqishi uchun musobaqa qildilar», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anas, Voil ibn Hujr va Omir ibn Robiadan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Rifoaning hadisi hasan hadisdir. Baʼzi ilm ahli nazdida bu hadis nafl namozga taalluqli boʻlsa kerak, chunki tobeinlardan koʻpchiligi: Kishi farz namozda aksa urganida Allohga ichida hamd aytadi, dedilar va bundan ortigʻiga ruxsat bermadilar.Рифоа ибн Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг орқаларида намоз ўқидим ва акса урдим, сўнг: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи муборакан алайҳи камо юҳиббу Роббуно ва ярзо (Барча ҳамдлар Аллоҳга хосдир — кўп, покиза, баракали ҳамдлар, Роббимиз севадиган ва рози бўладиган тарзда Унга баракали бўлсин)», дедим. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиб бўлгач, (бизга) юзланиб: «Намозда гапирган ким эди?» дедилар. Ҳеч ким гапирмади. Сўнг иккинчи марта: «Намозда гапирган ким эди?» дедилар. Яна ҳеч ким гапирмади. Сўнг учинчи марта: «Намозда гапирган ким эди?» дедилар. Шунда Рифоа ибн Рофиъ ибн Афро: «Мен, эй Аллоҳнинг Расули», деди. (У зот): «Қандай дединг?» дедилар. У: «Мен: ‹Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи муборакан алайҳи камо юҳиббу Роббуно ва ярзо› дедим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Нафсим Қўлида бўлган Зотга қасамки, ўттиз нечта фаришта уни (юқорига) ким олиб чиқиши учун мусобақа қилдилар», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Анас, Воил ибн Ҳужр ва Омир ибн Робиадан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Рифоанинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Баъзи илм аҳли наздида бу ҳадис нафл намозга тааллуқли бўлса керак, чунки тобеинлардан кўпчилиги: Киши фарз намозда акса урганида Аллоҳга ичида ҳамд айтади, дедилар ва бундан ортиғига рухсат бермадилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا رِفَاعَةُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ عَمِّ، أَبِيهِ مُعَاذِ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَعَطَسْتُ فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى . فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْصَرَفَ فَقَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ " . فَلَمْ يُكَلِّمْهُ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّانِيَةَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ " . فَقَالَ رِفَاعَةُ بْنُ رَافِعِ بْنِ عَفْرَاءَ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " كَيْفَ قُلْتَ " . قَالَ قُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدِ ابْتَدَرَهَا بِضْعَةٌ وَثَلاَثُونَ مَلَكًا أَيُّهُمْ يَصْعَدُ بِهَا " .
Rifoa ibn Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ortlarida namoz oʻqidim va aksa urib: «Al-hamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fihi muborakan alayhi kama yuhibbu robbuna va yarzo», dedim. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlgach: «Namozda gapirgan kim?» dedilar. Hech kim javob bermadi. Soʻng u zot ikkinchi marta: «Namozda gapirgan kim?» dedilar. Shunda Rifoa ibn Rofiʼ ibn Afro: «Men, ey Rasululloh», dedi. U zot: «Qanday deding?» dedilar. U: «Men ‹Al-hamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fihi muborakan alayhi kama yuhibbu robbuna va yarzo› dedim», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, oʻttiz nechta farishta uni kim koʻtarib chiqishga shoshildi», dedilar.Рифоа ибн Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ортларида намоз ўқидим ва акса уриб: «Ал-ҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи муборакан алайҳи кама юҳиббу роббуна ва ярзо», дедим. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиб бўлгач: «Намозда гапирган ким?» дедилар. Ҳеч ким жавоб бермади. Сўнг у зот иккинчи марта: «Намозда гапирган ким?» дедилар. Шунда Рифоа ибн Рофиъ ибн Афро: «Мен, эй Расулуллоҳ», деди. У зот: «Қандай дединг?» дедилар. У: «Мен ‹Ал-ҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳи муборакан алайҳи кама юҳиббу роббуна ва ярзо› дедим», деди. Шунда Набий ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, ўттиз нечта фаришта уни ким кўтариб чиқишга шошилди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَحْيَى بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمِّهِ، رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا عِنْدَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " إِنَّهَا لاَ تَتِمُّ صَلاَةٌ لأَحَدٍ حَتَّى يُسْبِغَ الْوُضُوءَ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ تَعَالَى يَغْسِلُ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَيَمْسَحُ بِرَأْسِهِ وَرِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ " .
Rifoʻa ibn Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi Nabiy ﷺning huzurlarida oʻtirgan edilar. Shunda u zot: «Toki kishi Alloh taolo buyurganidek taharatni mukammal qilmaguncha, birortasining namozi toʻliq boʻlmaydi: yuzini yuvadi, ikki qoʻlini tirsaklarigacha yuvadi, boshiga mash tortadi va oyoqlarini toʻpiqlarigacha yuvadi», dedilar.Рифўа ибн Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши Набий ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдилар. Шунда у зот: «Токи киши Аллоҳ таоло буюрганидек таҳаратни мукаммал қилмагунча, бирортасининг намози тўлиқ бўлмайди: юзини ювади, икки қўлини тирсакларигача ювади, бошига маш тортади ва оёқларини тўпиқларигача ювади», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ لَحِقَنِي عَبَايَةُ بْنُ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ وَأَنَا مَاشٍ، إِلَى الْجُمُعَةِ فَقَالَ أَبْشِرْ فَإِنَّ خُطَاكَ هَذِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ سَمِعْتُ أَبَا عَبْسٍ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اغْبَرَّتْ قَدَمَاهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُمَا حَرَامٌ عَلَى النَّارِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو عَبْسٍ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جَبْرٍ . وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى يَزِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ هُوَ رَجُلٌ شَامِيٌّ رَوَى عَنْهُ الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ وَيَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ وَبُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ كُوفِيٌّ أَبُوهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَاسْمُهُ مَالِكُ بْنُ رَبِيعَةَ وَبُرَيْدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ سَمِعَ مِنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَرَوَى عَنْ بُرَيْدِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ أَبُو إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ وَعَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ وَيُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ وَشُعْبَةُ أَحَادِيثَ .
Abu Abs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning ikki oyogʻi Alloh yoʻlida changga belansa, u (oyoq)lar doʻzaxga harom boʻladi», dedilar. (Yazid ibn Abu Maryam aytdi: Men juma (namoz)iga piyoda ketayotganimda Abaya ibn Rifoʼa ibn Rofiʼ menga yetib kelib: «Suyunchi boʻlsin, zero sening bu qadamlaring Alloh yoʻlidadir», dedi, soʻng yuqoridagini eshitganini aytdi.) Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻarib sahihdir. Abu Absning ismi — Abdurrahmon ibn Jabrdir. Bu bobda Abu Bakr va Nabiy ﷺning ashoblaridan boʻlgan bir kishidan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Yazid ibn Abu Maryam shomlik bir kishi boʻlib, undan Valid ibn Muslim, Yahyo ibn Hamza va Shom ahlidan bir nechtasi rivoyat qilgan; Burayd ibn Abu Maryam esa kufalik boʻlib, otasi Nabiy ﷺning ashoblaridandir, uning ismi Molik ibn Robiʼadir. Burayd ibn Abu Maryam Anas ibn Molikdan eshitgan, Burayd ibn Abu Maryamdan esa Abu Ishoq al-Hamdoniy, Ato ibn as-Soib, Yunus ibn Abu Ishoq va Shuʼba (baʼzi) hadislar rivoyat qilgan.Абу Абс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг икки оёғи Аллоҳ йўлида чангга беланса, у (оёқ)лар дўзахга ҳаром бўлади», дедилар. (Язид ибн Абу Марям айтди: Мен жума (намоз)ига пиёда кетаётганимда Абая ибн Рифўа ибн Рофиъ менга етиб келиб: «Суюнчи бўлсин, зеро сенинг бу қадамларинг Аллоҳ йўлидадир», деди, сўнг юқоридагини эшитганини айтди.) Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир. Абу Абснинг исми — Абдурраҳмон ибн Жабрдир. Бу бобда Абу Бакр ва Набий ﷺнинг ашобларидан бўлган бир кишидан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Язид ибн Абу Марям шомлик бир киши бўлиб, ундан Валид ибн Муслим, Яҳё ибн Ҳамза ва Шом аҳлидан бир нечтаси ривоят қилган; Бурайд ибн Абу Марям эса куфалик бўлиб, отаси Набий ﷺнинг ашобларидандир, унинг исми Молик ибн Робиъадир. Бурайд ибн Абу Марям Анас ибн Моликдан эшитган, Бурайд ибн Абу Марямдан эса Абу Ишоқ ал-Ҳамдоний, Ато ибн ас-Соиб, Юнус ибн Абу Ишоқ ва Шуъба (баъзи) ҳадислар ривоят қилган.