عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «مَنْ ضَحَّى مِنْكُمْ فَلَا يُصْبِحَنَّ بَعْدَ ثَالِثَةٍ وَفِي بَيْتِهِ مِنْهُ شَيْءٌ» . فَلَمَّا كَانَ الْعَامُ الْمُقْبِلُ قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفْعَلُ كَمَا فَعَلْنَا الْعَامَ الْمَاضِي؟ قَالَ: «كُلُوا وَأَطْعِمُوا وَادَّخِرُوا فَإِنَّ ذَلِكَ الْعَامَ كَانَ بِالنَّاسِ جَهْدٌ فَأَرَدْتُ أَنْ تُعِينُوا فِيهِمْ»
(Salama ibnul-Akvaʼ (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan kim qurbon qilsa, uch (kun)dan keyin — uyida undan (goʻshtdan) biror narsa (qolgan) holda — tongni qarshilamasin» dedilar. Keyingi yil boʻ lganida, ular: «Ey Allohning Rasuli, oʻ tgan yili qilganimizdek qilaylikmi?» dedi. U zot: «Yenglar, (boshqalarni) taomlantiringlar va saqlab (gʻ amlab) qoʻ yinglar; chunki oʻ sha yili odamlarda mashaqqat (qahatchilik) bor edi; men sizlar unda (odamlarga) yordam berishingizni istagan edim» dedilar.(Салама ибнул-Акваъ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ: «Сизлардан ким қурбон қилса, уч (кун)дан кейин — уйида ундан (гўштдан) бирор нарса (қолган) ҳолда — тонгни қаршиламасин» дедилар. Кейинги йил бў лганида, улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, ў тган йили қилганимиздек қилайликми?» деди. У зот: «Енглар, (бошқаларни) таомлантиринглар ва сақлаб (ғ амлаб) қў йинглар; чунки ў ша йили одамларда машаққат (қаҳатчилик) бор эди; мен сизлар унда (одамларга) ёрдам беришингизни истаган эдим» дедилар.
وَعَنْهُ قَالَ: غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَوَازِنَ فَبَيْنَا نَحْنُ نَتَضَحَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَأَنَاخَهُ وَجَعَلَ يَنْظُرُ وَفِينَا ضَعْفَةٌ وَرِقَّةٌ مِنَ الظَّهْرِ وَبَعْضُنَا مُشَاةٌ إِذْ خَرَجَ يَشْتَدُّ فَأَتَى جَمَلَهُ فَأَثَارَهُ فَاشْتَدَّ بِهِ الْجَمَلُ فَخَرَجْتُ أَشْتَدُّ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ ثُمَّ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَضَرَبْتُ رَأْسَ الرَّجُلِ ثُمَّ جِئْتُ بِالْجَمَلِ أَقُودُهُ وَعَلَيْهِ رَحْلُهُ وَسِلَاحُهُ فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ فَقَالَ: «مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ؟» قَالُوا: ابْنُ الْأَكْوَعِ فَقَالَ: «لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ»
Salama ibnul-Akva (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan birga Havozin (urushi)ga gʻazot qildik. Biz Rasululloh ﷺ bilan birga choshgoh taomini yeb oʻtirganimizda, qizil bir tuyada bir kishi keldi-da, tuyasini choʻktirdi. Soʻng egar tasmasidan bir arqon olib, tuyani bogʻlab qoʻydi. Keyin oldinga oʻtib, jamoa bilan birga ovqatlana boshladi va (atrofga) qaray boshladi. Bizning (oramizda) zaiflik va ulovlarda kamchilik bor edi, baʼzilarimiz piyoda edik. Birdan u shoshib chiqib, tuyasi oldiga keldi-da, bogʻini yechib, uni choʻktirdi va ustiga mindi, soʻng uni qoʻzgʻatdi. Tuya uni olib (tez) yugurib ketdi. Boz rangli urgʻochi tuyada bir kishi uning ortidan quvdi. Salama dedi: Men ham yugurib chiqib, urgʻochi tuyaning yoni (son tomoni)ga yetib oldim. Soʻng oldinga oʻtib, (haligi qochayotgan) tuyaning yoniga yetdim. Yana oldinga oʻtib, tuyaning jilovidan ushladim-da, uni choʻktirdim. U tizzasini yerga qoʻyishi bilan men qilichimni sugʻurib, haligi kishining boshiga urdim, (boshi) uchib ketdi. Soʻng tuyani — ustida egari va quroli bilan — yetaklab keldim. Rasululloh ﷺ va u zot bilan birga odamlar meni qarshi olib chiqishdi. (U zot): «Bu kishini kim oʻldirdi?» dedilar. Ular: Ibnul-Akva, dedilar. (U zot): «Uning hamma buyumlari oʻshaniki», dedilar.Салама ибнул-Аква (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Ҳавозин (уруши)га ғазот қилдик. Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чошгоҳ таомини еб ўтирганимизда, қизил бир туяда бир киши келди-да, туясини чўктирди. Сўнг эгар тасмасидан бир арқон олиб, туяни боғлаб қўйди. Кейин олдинга ўтиб, жамоа билан бирга овқатлана бошлади ва (атрофга) қарай бошлади. Бизнинг (орамизда) заифлик ва уловларда камчилик бор эди, баъзиларимиз пиёда эдик. Бирдан у шошиб чиқиб, туяси олдига келди-да, боғини ечиб, уни чўктирди ва устига минди, сўнг уни қўзғатди. Туя уни олиб (тез) югуриб кетди. Боз рангли урғочи туяда бир киши унинг ортидан қувди. Салама деди: Мен ҳам югуриб чиқиб, урғочи туянинг ёни (сон томони)га етиб олдим. Сўнг олдинга ўтиб, (ҳалиги қочаётган) туянинг ёнига етдим. Яна олдинга ўтиб, туянинг жиловидан ушладим-да, уни чўктирдим. У тиззасини ерга қўйиши билан мен қиличимни суғуриб, ҳалиги кишининг бошига урдим, (боши) учиб кетди. Сўнг туяни — устида эгари ва қуроли билан — етаклаб келдим. Расулуллоҳ ﷺ ва у зот билан бирга одамлар мени қарши олиб чиқишди. (У зот): «Бу кишини ким ўлдирди?» дедилар. Улар: Ибнул-Аква, дедилар. (У зот): «Унинг ҳамма буюмлари ўшаники», дедилар.