Suvayd ibn G'afala

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُقَبِّلُ الْحَجَرَ وَيَقُولُ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لَا تَضُرُّ وَلَا تَنْفَعُ وَلَكِنِّي رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَ حَفِيًّا‏.‏

Suvayd ibn Gʻafala (rahimahulloh) rivoyat qiladi: «Men Umar (roziyallohu anhu)ni Hajarul asvadni oʻpayotganini va: ‹Men sening bir tosh ekaningni, na zarar va na foyda yetkaza olmasligingni bilaman, lekin men Abul Qosim ﷺni senga izzat-ikrom koʻrsatganlarini koʻrganman›, deyayotganini koʻrdim.»Сувайд ибн Ғафала (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: «Мен Умар (розияллоҳу анҳу)ни Ҳажарул асвадни ўпаётганини ва: ‹Мен сенинг бир тош эканингни, на зарар ва на фойда етказа олмаслигингни биламан, лекин мен Абул Қосим ﷺни сенга иззат-икром кўрсатганларини кўрганман›, деяётганини кўрдим.»

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، أَنَّ عُمَرَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ النَّاسَ بِالْجَابِيَةِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ إِلَّا مَوْضِعَ أُصْبُعَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةٍ أَوْ أَرْبَعَةٍ وَأَشَارَ بِكَفِّهِ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot Jobiyada odamlarga xutba qilib: «Rasululloh ﷺ ikki yoki uch yoki toʻrt barmoq eni joydan boshqa ipak kiyishdan qaytardilar», dedi va qoʻli bilan ishora qildi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот Жобияда одамларга хутба қилиб: «Расулуллоҳ ﷺ икки ёки уч ёки тўрт бармоқ эни жойдан бошқа ипак кийишдан қайтардилар», деди ва қўли билан ишора қилди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، أَنَّ عُمَرَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَبَّلَهُ وَالْتَزَمَهُ ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَ حَفِيًّا يَعْنِي الْحَجَرَ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot uni (Hajarul asvadni) oʻpdi va unga yopishdi, soʻng: «Men Abul Qosim ﷺ ni senga (Hajarul asvadga) mehribonlik bilan muomala qilayotganlarini koʻrgan edim», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот уни (Ҳажарул асвадни) ўпди ва унга ёпишди, сўнг: «Мен Абул Қосим ﷺ ни сенга (Ҳажарул асвадга) меҳрибонлик билан муомала қилаётганларини кўрган эдим», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَلَأَنْ أَخِرَّ مِنْ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ غَيْرِهِ فَإِنَّمَا أَنَا رَجُلٌ مُحَارِبٌ وَالْحَرْبُ خَدْعَةٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَخْرُجُ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَقْوَامٌ أَحْدَاثُ الْأَسْنَانِ سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ يَقُولُونَ مِنْ قَوْلِ خَيْرِ الْبَرِيَّةِ لَا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men sizlarga Rasululloh ﷺdan bir hadis aytsam, u zotning nomlaridan yolgʻon toʻqishdan koʻra osmondan qulab tushishim menga sevimliroqdir. Sizlarga u zotdan boshqadan aytsam, men jang qiluvchi kishiman, jang esa hiyladir. Men Rasululloh ﷺning: ‹Oxirzamonda yoshi kichik, aqli yetuk boʻlmagan qavmlar chiqadi. Ular xalqning eng yaxshisining soʻzidan gapiradilar. Imonlari halqumlaridan oshib oʻtmaydi. Ularni qayerda uchratsangiz, oʻldiringiz. Chunki ularni oʻldirish, qiyomat kuni ularni oʻldirgan kishi uchun ajrdir›, deganlarini eshitganman», dedi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис айтсам, у зотнинг номларидан ёлғон тўқишдан кўра осмондан қулаб тушишим менга севимлироқдир. Сизларга у зотдан бошқадан айтсам, мен жанг қилувчи кишиман, жанг эса ҳийладир. Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Охирзамонда ёши кичик, ақли етук бўлмаган қавмлар чиқади. Улар халқнинг энг яхшисининг сўзидан гапирадилар. Имонлари ҳалқумларидан ошиб ўтмайди. Уларни қаерда учратсангиз, ўлдирингиз. Чунки уларни ўлдириш, қиёмат куни уларни ўлдирган киши учун ажрдир›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الْأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا حَدَّثْتُكُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا فَلَأَنْ أَخِرَّ مِنْ السَّمَاءِ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَكْذِبَ عَلَيْهِ وَإِذَا حَدَّثْتُكُمْ فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ فَإِنَّ الْحَرْبَ خَدْعَةٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَخْرُجُ قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ أَحْدَاثُ الْأَسْنَانِ سُفَهَاءُ وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ أَسْفَاهُ الْأَحْلَامِ يَقُولُونَ مِنْ قَوْلِ خَيْرِ الْبَرِيَّةِ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لَا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ فَإِنَّ فِي قَتْلِهِمْ أَجْرًا لِمَنْ قَتَلَهُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَإِذَا لَقِيتَهُمْ فَاقْتُلْهُمْ فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Men sizlarga Rasululloh ﷺ dan bir hadis rivoyat qilsam, osmondan qulab tushishim menga u zot haqida yolgʻon gapirishimdan koʻra suyukliroqdir. Men sizlarga oʻzim bilan sizlar orasidagi bir narsani aytsam, bilinglarki, urush hiyladir. Men Rasululloh ﷺ ni shunday deb aytganlarini eshitdim: ‹Oxirzamonda bir qavm chiqadiki, ular yosh, aqli past kishilardir. Ular xayrul-bariyyaning (eng yaxshi kishining) soʻzidan gapiradilar. Qurʼon oʻqiydilar, ammo u ularning tomogʻidan pastga oʻtmaydi. Ular kamon oʻqi ovni teshib chiqib ketganidek, dindan chiqib ketadilar. Bas, ularga duch kelsangiz, oʻldiringlar, chunki ularni oʻldirishda ularni oʻldirgan kishi uchun qiyomat kuni Alloh azza va jalla huzurida ajr bordir›, dedilar», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Мен сизларга Расулуллоҳ ﷺ дан бир ҳадис ривоят қилсам, осмондан қулаб тушишим менга у зот ҳақида ёлғон гапиришимдан кўра суюклироқдир. Мен сизларга ўзим билан сизлар орасидаги бир нарсани айтсам, билингларки, уруш ҳийладир. Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай деб айтганларини эшитдим: ‹Охирзамонда бир қавм чиқадики, улар ёш, ақли паст кишилардир. Улар хайрул-барийянинг (энг яхши кишининг) сўзидан гапирадилар. Қуръон ўқийдилар, аммо у уларнинг томоғидан пастга ўтмайди. Улар камон ўқи овни тешиб чиқиб кетганидек, диндан чиқиб кетадилар. Бас, уларга дуч келсангиз, ўлдиринглар, чунки уларни ўлдиришда уларни ўлдирган киши учун қиёмат куни Аллоҳ азза ва жалла ҳузурида ажр бордир›, дедилар», дедилар.