أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ وَكِيعٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرَيْنِ فَقَالَ " إِنَّهُمَا يُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لاَ يَسْتَنْزِهُ مِنْ بَوْلِهِ وَأَمَّا هَذَا فَإِنَّهُ كَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ " . ثُمَّ دَعَا بِعَسِيبٍ رَطْبٍ فَشَقَّهُ بِاثْنَيْنِ فَغَرَسَ عَلَى هَذَا وَاحِدًا وَعَلَى هَذَا وَاحِدًا ثُمَّ قَالَ " لَعَلَّهُ يُخَفَّفُ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا " . خَالَفَهُ مَنْصُورٌ رَوَاهُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَلَمْ يَذْكُرْ طَاوُسًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ikkita qabr yonidan oʻtdilar va: «Bu ikkovi azoblanmoqda. Ular katta (qiyin) ish uchun azoblanayotgani yoʻq. Bittasi siydigidan ehtiyot boʻlmas edi, ikkinchisi esa chaqimchilik qilib yurardi», — dedilar. Soʻngra (u zot) hoʻl xurmo shoxini soʻrab, uni ikkiga boʻldilar va biriga bittadan (shox) sanchib qoʻydilar, soʻng: «Shu (shoxlar) qurib qolmagunicha, ulardan (azob) yengillatilishi mumkin», — dedilar. (Roviy:) Mansur unga (Aʼmashga) muxolif boʻlib, buni Mujohiddan, u Ibn Abbosdan deb rivoyat qildi va Tovusni eslatmadi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иккита қабр ёнидан ўтдилар ва: «Бу иккови азобланмоқда. Улар катта (қийин) иш учун азобланаётгани йўқ. Биттаси сийдигидан эҳтиёт бўлмас эди, иккинчиси эса чақимчилик қилиб юрарди», — дедилар. Сўнгра (у зот) ҳўл хурмо шохини сўраб, уни иккига бўлдилар ва бирига биттадан (шох) санчиб қўйдилар, сўнг: «Шу (шохлар) қуриб қолмагунича, улардан (азоб) енгиллатилиши мумкин», — дедилар. (Ровий:) Мансур унга (Аъмашга) мухолиф бўлиб, буни Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан деб ривоят қилди ва Товусни эслатмади.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الزُّهْرِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أُمِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَسْجُدَ عَلَى سَبْعٍ - وَنُهِيَ أَنْ يَكْفِتَ الشَّعْرَ وَالثِّيَابَ - عَلَى يَدَيْهِ وَرُكْبَتَيْهِ وَأَطْرَافِ أَصَابِعِهِ . قَالَ سُفْيَانُ قَالَ لَنَا ابْنُ طَاوُسٍ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى جَبْهَتِهِ وَأَمَرَّهَا عَلَى أَنْفِهِ . قَالَ هَذَا وَاحِدٌ وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ yetti aʼzo ustida sajda qilishga buyurildilar va sochni hamda kiyimni yigʻishtirishdan qaytarildilar: ikki qoʻllari, ikki tizzalari va barmoqlarining uchlari ustida. Ibn Tovus qoʻllarini peshonasiga qoʻyib, uni burniga tomon surdi va: «Bu bittadir», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ етти аъзо устида сажда қилишга буюрилдилар ва сочни ҳамда кийимни йиғиштиришдан қайтарилдилар: икки қўллари, икки тиззалари ва бармоқларининг учлари устида. Ибн Товус қўлларини пешонасига қўйиб, уни бурнига томон сурди ва: «Бу биттадир», деди.
أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى الْبَصْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ كَثِيرٍ أَبُو سَهْلٍ الأَزْدِيُّ، قَالَ صَلَّى إِلَى جَنْبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ بِمِنًى فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ السَّجْدَةَ الأُولَى فَرَفَعَ رَأْسَهُ مِنْهَا رَفَعَ يَدَيْهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَأَنْكَرْتُ أَنَا ذَلِكَ فَقُلْتُ لِوُهَيْبِ بْنِ خَالِدٍ إِنَّ هَذَا يَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ أَرَ أَحَدًا يَصْنَعُهُ . فَقَالَ لَهُ وُهَيْبٌ تَصْنَعُ شَيْئًا لَمْ نَرَ أَحَدًا يَصْنَعُهُ . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ رَأَيْتُ أَبِي يَصْنَعُهُ وَقَالَ أَبِي رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَصْنَعُهُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ni buni qilayotganlarini koʻrdim», yaʼni birinchi sajdani qilib, boshlarini undan koʻtarganlarida qoʻllarini yuzlari roʻparasiga koʻtarardilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ни буни қилаётганларини кўрдим», яъни биринчи саждани қилиб, бошларини ундан кўтарганларида қўлларини юзлари рўпарасига кўтарардилар.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عِنْدَ كُسُوفِ الشَّمْسِ ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ وَأَرْبَعَ سَجَدَاتٍ . وَعَنْ عَطَاءٍ مِثْلُ ذَلِكَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ quyosh tutilganda toʻrt sajda bilan sakkiz marta rukuʼli namoz oʻqidilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қуёш тутилганда тўрт сажда билан саккиз марта рукуъли намоз ўқидилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مَثَلَ الْمُنْفِقِ الْمُتَصَدِّقِ وَالْبَخِيلِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ أَوْ جُنَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ مِنْ لَدُنْ ثُدِيِّهِمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا فَإِذَا أَرَادَ الْمُنْفِقُ أَنْ يُنْفِقَ اتَّسَعَتْ عَلَيْهِ الدِّرْعُ أَوْ مَرَّتْ حَتَّى تُجِنَّ بَنَانَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ وَإِذَا أَرَادَ الْبَخِيلُ أَنْ يُنْفِقَ قَلَصَتْ وَلَزِمَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ مَوْضِعَهَا حَتَّى أَخَذَتْهُ بِتَرْقُوَتِهِ أَوْ بِرَقَبَتِهِ " . يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ أَشْهَدُ أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُوَسِّعُهَا فَلاَ تَتَّسِعُ . قَالَ طَاوُسٌ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُشِيرُ بِيَدِهِ وَهُوَ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَوَسَّعُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sadaqa berib, ehson qiluvchi bilan baxil kishining misoli xuddi ikki kishiga oʻxshaydi. Ular egnida temirdan boʻlgan ikkita sovut boʻlib, u koʻkraklaridan boʻgʻizlarigacha yopgan. Ehson qiluvchi kishi ehson qilmoqchi boʻlsa, sovut kengayib, hatto barmoq uchlarini yopib, izlarini oʻchirib yuboradi. Baxil esa ehson qilmoqchi boʻlsa, sovut siqilib, har bir halqa oʻz oʻrnida qotib qoladi, hatto uni boʻgʻzidan yoki boʻynidan tutib oladi», dedilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Rasululloh ﷺ uni kengaytirmoqchi boʻlishlariyu, u kengaymaganini oʻz koʻzim bilan koʻrganimga guvohlik beraman», derdi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Садақа бериб, эҳсон қилувчи билан бахил кишининг мисоли худди икки кишига ўхшайди. Улар эгнида темирдан бўлган иккита совут бўлиб, у кўкракларидан бўғизларигача ёпган. Эҳсон қилувчи киши эҳсон қилмоқчи бўлса, совут кенгайиб, ҳатто бармоқ учларини ёпиб, изларини ўчириб юборади. Бахил эса эҳсон қилмоқчи бўлса, совут сиқилиб, ҳар бир ҳалқа ўз ўрнида қотиб қолади, ҳатто уни бўғзидан ёки бўйнидан тутиб олади», дедилар. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Расулуллоҳ ﷺ уни кенгайтирмоқчи бўлишларию, у кенгаймаганини ўз кўзим билан кўрганимга гувоҳлик бераман», дерди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ حَنْظَلَةَ، قَالَ رَأَيْتُ طَاوُسًا يَمُرُّ بِالرُّكْنِ فَإِنْ وَجَدَ عَلَيْهِ زِحَامًا مَرَّ وَلَمْ يُزَاحِمْ وَإِنْ رَآهُ خَالِيًا قَبَّلَهُ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ رَأَيْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ إِنَّكَ حَجَرٌ لاَ تَنْفَعُ وَلاَ تَضُرُّ وَلَوْلاَ أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبَّلَكَ مَا قَبَّلْتُكَ ثُمَّ قَالَ عُمَرُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Hajarning (qora toshning) oldiga kelib: «Sen bir toshsan, na foyda va na zarar bera olasan. Agar Rasululloh ﷺni seni boʻsa olayotganlarini koʻrmaganimda, seni boʻsa olmagan boʻlardim», dedi. Soʻng Umar: «Men Rasululloh ﷺni shunday qilayotganlarini koʻrganman», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Ҳажарнинг (қора тошнинг) олдига келиб: «Сен бир тошсан, на фойда ва на зарар бера оласан. Агар Расулуллоҳ ﷺни сени бўса олаётганларини кўрмаганимда, сени бўса олмаган бўлардим», деди. Сўнг Умар: «Мен Расулуллоҳ ﷺни шундай қилаётганларини кўрганман», деди.
أَخْبَرَنِي زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمَخْزُومِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالْكَلْبِ يَقِيءُ ثُمَّ يَعُودُ فِي قَيْئِهِ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hadyasini qaytarib oluvchi qusib, soʻng qusugʻiga qaytadigan itga oʻxshaydi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳадясини қайтариб олувчи қусиб, сўнг қусуғига қайтадиган итга ўхшайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ يَهَبُ هِبَةً ثُمَّ يَعُودُ فِيهَا إِلاَّ الْوَالِدَ " . قَالَ طَاوُسٌ كُنْتُ أَسْمَعُ الصِّبْيَانَ يَقُولُونَ يَا عَائِدًا فِي قَيْئِهِ وَلَمْ أَشْعُرْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ضَرَبَ ذَلِكَ مَثَلاً حَتَّى بَلَغَنَا أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ " مَثَلُ الَّذِي يَهَبُ الْهِبَةَ ثُمَّ يَعُودُ فِيهَا " . وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا " كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَأْكُلُ قَيْئَهُ " .
Tovus (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Hech kimga bir narsa hadya qilib, soʻng uni qaytarib olishi halol emas, faqat ota bundan mustasno», dedilar. Tovus aytdi: «Men bolalarning: ‹Ey qusugʻiga qaytguvchi!› deb aytishlarini eshitardim, ammo Rasululloh ﷺ buni misol qilib keltirganlarini bilmasdim, toki bizga u zotning: ‹Bir narsani hadya qilib, soʻng uni qaytarib oladigan kishining misoli oʻz qusugʻini yeydigan it kabidir›, deganlari yetib kelguncha.»Товус (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч кимга бир нарса ҳадя қилиб, сўнг уни қайтариб олиши ҳалол эмас, фақат ота бундан мустасно», дедилар. Товус айтди: «Мен болаларнинг: ‹Эй қусуғига қайтгувчи!› деб айтишларини эшитардим, аммо Расулуллоҳ ﷺ буни мисол қилиб келтирганларини билмасдим, токи бизга у зотнинг: ‹Бир нарсани ҳадя қилиб, сўнг уни қайтариб оладиган кишининг мисоли ўз қусуғини ейдиган ит кабидир›, деганлари етиб келгунча.»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حِبَّانُ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حَنْظَلَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ أَخْبَرَنَا بَعْضُ، مَنْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَثَلُ الَّذِي يَهَبُ فَيَرْجِعُ فِي هِبَتِهِ كَمَثَلِ الْكَلْبِ يَأْكُلُ فَيَقِيءُ ثُمَّ يَأْكُلُ قَيْئَهُ " .
Tovus (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ga yetishgan baʼzi kishilar bizga xabar berishlaricha, u zot: «Hadya qilib, soʻng oʻz hadyasini qaytarib oladigan kishining misoli yeb, soʻng qusib, keyin oʻz qusugʻini yeydigan it kabidir», dedilar.Товус (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ га етишган баъзи кишилар бизга хабар беришларича, у зот: «Ҳадя қилиб, сўнг ўз ҳадясини қайтариб оладиган кишининг мисоли еб, сўнг қусиб, кейин ўз қусуғини ейдиган ит кабидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو - عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الرُّقْبَى جَائِزَةٌ " .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Ruqbo (bir kishiga umri davomida foydalanish uchun berilgan mulk) joizdir», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Руқбо (бир кишига умри давомида фойдаланиш учун берилган мулк) жоиздир», дедилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ يُوسُفَ - قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ رَجُلٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ الرُّقْبَى لِلَّذِي أُرْقِبَهَا .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ruqboni oʻzi berilgan kishiga tegishli qildilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ руқбони ўзи берилган кишига тегишли қилдилар.
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ طَاوُسٍ، لَعَلَّهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ رُقْبَى فَمَنْ أُرْقِبَ شَيْئًا فَهُوَ سَبِيلُ الْمِيرَاثِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ruqbo yoʻqdir. Kimga biror narsa ruqbo qilib berilsa, u meros yoʻli boʻyicha (uning egasiga qaytadi)», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Руқбо йўқдир. Кимга бирор нарса руқбо қилиб берилса, у мерос йўли бўйича (унинг эгасига қайтади)», деди.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تُرْقِبُوا أَمْوَالَكُمْ فَمَنْ أَرْقَبَ شَيْئًا فَهُوَ لِمَنْ أُرْقِبَهُ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mol-mulkingizni ruqbo qilib bermanglar. Kim biror narsani ruqbo qilib bersa, u oʻzi berilgan kishiga tegishli boʻladi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мол-мулкингизни руқбо қилиб берманглар. Ким бирор нарсани руқбо қилиб берса, у ўзи берилган кишига тегишли бўлади», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ لِمَنْ أُعْمِرَهَا وَالرُّقْبَى جَائِزَةٌ لِمَنْ أُرْقِبَهَا وَالْعَائِدُ فِي هِبَتِهِ كَالْعَائِدِ فِي قَيْئِهِ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umra (bir kishiga umri davomida foydalanish uchun berilgan mulk) oʻzi berilgan kishiga joizdir, ruqbo ham oʻzi berilgan kishiga joizdir. Oʻz hadyasini qaytarib oluvchi esa qusugʻiga qaytuvchi kabidir», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умра (бир кишига умри давомида фойдаланиш учун берилган мулк) ўзи берилган кишига жоиздир, руқбо ҳам ўзи берилган кишига жоиздир. Ўз ҳадясини қайтариб олувчи эса қусуғига қайтувчи кабидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ الْعُمْرَى وَالرُّقْبَى سَوَاءٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Umra va ruqbo barobardir», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Умра ва руқбо баробардир», деди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ تَحِلُّ الرُّقْبَى وَلاَ الْعُمْرَى فَمَنْ أُعْمِرَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ وَمَنْ أُرْقِبَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ruqbo ham, umra ham (rad qilib qaytarib olish jihatidan) halol emas. Kimga biror narsa umra qilib berilsa, u oʻshaniki boʻladi, kimga biror narsa ruqbo qilib berilsa, u ham oʻshaniki boʻladi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Руқбо ҳам, умра ҳам (рад қилиб қайтариб олиш жиҳатидан) ҳалол эмас. Кимга бирор нарса умра қилиб берилса, у ўшаники бўлади, кимга бирор нарса руқбо қилиб берилса, у ҳам ўшаники бўлади», деди.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ تَصْلُحُ الْعُمْرَى وَلاَ الرُّقْبَى فَمَنْ أَعْمَرَ شَيْئًا أَوْ أَرْقَبَهُ فَإِنَّهُ لِمَنْ أُعْمِرَهُ وَأُرْقِبَهُ حَيَاتَهُ وَمَوْتَهُ . أَرْسَلَهُ حَنْظَلَةُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Umra ham, ruqbo ham (qaytarib olishga) toʻgʻri kelmaydi. Kim biror narsani umra yoki ruqbo qilib bersa, u oʻzi umra va ruqbo qilib berilgan kishiga hayoti va oʻlimida tegishli boʻladi», dedi. Hanzala buni mursal koʻrinishda rivoyat qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Умра ҳам, руқбо ҳам (қайтариб олишга) тўғри келмайди. Ким бирор нарсани умра ёки руқбо қилиб берса, у ўзи умра ва руқбо қилиб берилган кишига ҳаёти ва ўлимида тегишли бўлади», деди. Ҳанзала буни мурсал кўринишда ривоят қилди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ حَنْظَلَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَحِلُّ الرُّقْبَى فَمَنْ أُرْقِبَ رُقْبَى فَهُوَ سَبِيلُ الْمِيرَاثِ " .
Tovus (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ruqbo halol emas. Kimga biror narsa ruqbo qilib berilsa, u meros yoʻli boʻyicha (uning egasiga qaytadi)», dedilar.Товус (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Руқбо ҳалол эмас. Кимга бирор нарса руқбо қилиб берилса, у мерос йўли бўйича (унинг эгасига қайтади)», дедилар.
أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، عَنْ وَكِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْعُمْرَى مِيرَاثٌ " .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umra merosdir», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умра меросдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حُجْرٍ الْمَدَرِيِّ، عَنْ زَيْدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْعُمْرَى لِلْوَارِثِ " .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umra vorisga tegishlidir», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умра ворисга тегишлидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حُجْرٍ الْمَدَرِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى جَائِزَةٌ " .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Umra joizdir», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Умра жоиздир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى لِلْوَارِثِ " .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Umra vorisga tegishlidir», dedilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Умра ворисга тегишлидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مَعْمَرٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ، يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ حُجْرٍ الْمَدَرِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْعُمْرَى لِلْوَارِثِ " . وَاللَّهُ أَعْلَمُ .
Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Umra vorisga tegishlidir», dedilar. Alloh yaxshiroq biluvchidir.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Умра ворисга тегишлидир», дедилар. Аллоҳ яхшироқ билувчидир.
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ الأَحْوَلُ، أَنَّ طَاوُسًا، أَخْبَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِرَجُلٍ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ يَقُودُهُ إِنْسَانٌ بِخِزَامَةٍ فِي أَنْفِهِ فَقَطَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَقُودَهُ بِيَدِهِ . قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ وَأَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ أَنَّ طَاوُسًا أَخْبَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ وَهُوَ يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ وَإِنْسَانٌ قَدْ رَبَطَ يَدَهُ بِإِنْسَانٍ آخَرَ بِسَيْرٍ أَوْ خَيْطٍ أَوْ بِشَىْءٍ غَيْرِ ذَلِكَ فَقَطَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ " قُدْهُ بِيَدِكَ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Kaʼbani tavof qilayotgan bir kishining oldidan oʻtdilar, uni bir odam burniga solingan halqadan yetaklab borar edi. Shunda Nabiy ﷺ uni oʻz qoʻllari bilan uzib tashladilar, soʻng unga qoʻlidan yetaklashni buyurdilar. Yana bir rivoyatda: Nabiy ﷺ uning oldidan oʻtdilar, u Kaʼbani tavof qilayotgan edi va bir odam oʻz qoʻlini boshqa bir odamning qoʻliga tasma yoki ip yoki bundan boshqa bir narsa bilan bogʻlab olgan edi. Shunda Nabiy ﷺ uni oʻz qoʻllari bilan uzib tashladilar, soʻng: «Uni qoʻling bilan yetakla», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Каъбани тавоф қилаётган бир кишининг олдидан ўтдилар, уни бир одам бурнига солинган ҳалқадан етаклаб борар эди. Шунда Набий ﷺ уни ўз қўллари билан узиб ташладилар, сўнг унга қўлидан етаклашни буюрдилар. Яна бир ривоятда: Набий ﷺ унинг олдидан ўтдилар, у Каъбани тавоф қилаётган эди ва бир одам ўз қўлини бошқа бир одамнинг қўлига тасма ёки ип ёки бундан бошқа бир нарса билан боғлаб олган эди. Шунда Набий ﷺ уни ўз қўллари билан узиб ташладилар, сўнг: «Уни қўлинг билан етакла», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ أَخَذْتُ بِيَدِ طَاوُسٍ حَتَّى أَدْخَلْتُهُ عَلَى ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَحَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ. فَأَبَى طَاوُسٌ فَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ لاَ يَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا. وَرَوَاهُ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ عَنْ رَافِعٍ مُرْسَلاً.
Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men Tovusning qoʻlidan ushlab, uni Ibn Rofiʼ ibn Xadij huzuriga olib kirdim. U (Ibn Rofiʼ) unga otasidan, u esa Rasululloh ﷺdan yerni ijaraga berishni taqiqlaganlarini soʻzlab berdi. Tovus buni qabul qilmay: ‹Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)ni bunda hech qanday zarar yoʻq degan holda eshitganman›, dedi».Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен Товуснинг қўлидан ушлаб, уни Ибн Рофиъ ибн Хадиж ҳузурига олиб кирдим. У (Ибн Рофиъ) унга отасидан, у эса Расулуллоҳ ﷺдан ерни ижарага беришни тақиқлаганларини сўзлаб берди. Товус буни қабул қилмай: ‹Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)ни бунда ҳеч қандай зарар йўқ деган ҳолда эшитганман›, деди».
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، قَالَ كَانَ طَاوُسٌ يَكْرَهُ أَنْ يُؤَاجِرَ أَرْضَهُ بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَلاَ يَرَى بِالثُّلُثِ وَالرُّبُعِ بَأْسًا فَقَالَ لَهُ مُجَاهِدٌ اذْهَبْ إِلَى ابْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَاسْمَعْ مِنْهُ حَدِيثَهُ. فَقَالَ إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ أَعْلَمُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهُ مَا فَعَلْتُهُ وَلَكِنْ حَدَّثَنِي مَنْ هُوَ أَعْلَمُ مِنْهُ. ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّمَا قَالَ " لأَنْ يَمْنَحَ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ أَرْضَهُ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَأْخُذَ عَلَيْهَا خَرَاجًا مَعْلُومًا ". وَقَدِ اخْتُلِفَ عَلَى عَطَاءٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ رَافِعٍ وَقَدْ تَقَدَّمَ ذِكْرُنَا لَهُ. وَقَالَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ.
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning oʻz yerini birodariga (ekishga) berishi, undan maʼlum bir haq olishidan yaxshiroqdir», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг ўз ерини биродарига (экишга) бериши, ундан маълум бир ҳақ олишидан яхшироқдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُتَلَقَّى الرُّكْبَانُ وَأَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ . قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا قَوْلُهُ حَاضِرٌ لِبَادٍ قَالَ لاَ يَكُونُ لَهُ سِمْسَارًا .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ulov minib kelayotganlarni yoʻlda kutib olishdan va shaharlik kishining sahrolik uchun sotishidan qaytardilar. Men Ibn Abbosga: «Shaharlik kishining sahrolik uchun sotishi degani nima?» dedim. U: «Unga dallollik qilmasligi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ улов миниб келаётганларни йўлда кутиб олишдан ва шаҳарлик кишининг саҳролик учун сотишидан қайтардилар. Мен Ибн Аббосга: «Шаҳарлик кишининг саҳролик учун сотиши дегани нима?» дедим. У: «Унга даллоллик қилмаслиги», деди.
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ، رضى الله عنه أَنَّهُ نَشَدَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَقَامَ حَمَلُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ كُنْتُ بَيْنَ حُجْرَتَىِ امْرَأَتَيْنِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِمِسْطَحٍ فَقَتَلَتْهَا وَجَنِينَهَا فَقَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنِينِهَا بِغُرَّةٍ وَأَنْ تُقْتَلَ بِهَا .
Umar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shu haqda Rasululloh ﷺning hukmini soʻrab murojaat qildi. Shunda Hamal ibn Molik oʻrnidan turib: «Men ikki ayolimning hujralari orasida edim. Ulardan biri ikkinchisini xaymaning ustuni bilan urib, uni va qornidagi homilasini oʻldirib qoʻydi», dedi. Paygʻambar ﷺ uning homilasi haqida bir qul (toʻlash)ni va uning (qotilning) oʻldirilishini hukm qildilar.Умар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шу ҳақда Расулуллоҳ ﷺнинг ҳукмини сўраб мурожаат қилди. Шунда Ҳамал ибн Молик ўрнидан туриб: «Мен икки аёлимнинг ҳужралари орасида эдим. Улардан бири иккинчисини хайманинг устуни билан уриб, уни ва қорнидаги ҳомиласини ўлдириб қўйди», деди. Пайғамбар ﷺ унинг ҳомиласи ҳақида бир қул (тўлаш)ни ва унинг (қотилнинг) ўлдирилишини ҳукм қилдилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، أَنَّ عُمَرَ، اسْتَشَارَ النَّاسَ فِي الْجَنِينِ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ مَالِكٍ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ غُرَّةً . قَالَ طَاوُسٌ إِنَّ الْفَرَسَ غُرَّةٌ .
Hamal ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu) homila (jenin) haqida odamlar bilan maslahatlashdi. Shunda Hamal ibn Molik: «Rasululloh ﷺ homila uchun bir qul (diyat) qilishga hukm qilgan edilar», dedi.Ҳамал ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар (розияллоҳу анҳу) ҳомила (женин) ҳақида одамлар билан маслаҳатлашди. Шунда Ҳамал ибн Молик: «Расулуллоҳ ﷺ ҳомила учун бир қул (дият) қилишга ҳукм қилган эдилар», деди.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، وَإِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ، قَالاَ سَمِعْنَا طَاوُسًا، يَقُولُ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ قَالَ نَعَمْ . زَادَ إِبْرَاهِيمُ فِي حَدِيثِهِ وَالدُّبَّاءِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi uning oldiga kelib: «Rasululloh ﷺ sopol xumda nabiz tayyorlashni man qilganmilar?» dedi. U: «Ha», dedi. Yana bir rivoyatda: «Va qovoq idishda ham», deb ziyoda qilingan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир киши унинг олдига келиб: «Расулуллоҳ ﷺ сопол хумда набиз тайёрлашни ман қилганмилар?» деди. У: «Ҳа», деди. Яна бир ривоятда: «Ва қовоқ идишда ҳам», деб зиёда қилинган.