حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَخْبَرَهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدَّمَ . فَذَكَرَ مَعْنَاهُ قَالَ " فَإِذَا خَلَّفَتْ ذَلِكَ وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْتَغْتَسِلْ " . بِمَعْنَاهُ .
Umm Salama — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Sulaymon ibn Yasor aytadi: Bir kishi unga Umm Salamadan xabar berib: «Bir ayol (toʻxtovsiz) qon koʻrar edi», (dedi). Soʻng (roviy) shu maʼnoni zikr qilib: «Oʻsha (kunlar) oʻtib, namoz vaqti kelganda, u gʻusl qilsin», — dedi — shu maʼnoda.Умм Салама — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади — Сулаймон ибн Ясор айтади: Бир киши унга Умм Саламадан хабар бериб: «Бир аёл (тўхтовсиз) қон кўрар эди», (деди). Сўнг (ровий) шу маънони зикр қилиб: «Ўша (кунлар) ўтиб, намоз вақти келганда, у ғусл қилсин», — деди — шу маънода.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، - يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تُهَرَاقُ الدِّمَاءَ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ قَالَ " فَإِذَا خَلَّفَتْهُنَّ وَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلْتَغْتَسِلْ " . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ .
Umm Salama — moʻminlar onasi (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Sulaymon ibn Yasor ansorlardan bir kishidan naql qiladi: Bir ayol (toʻxtovsiz) qon koʻrar edi. Soʻng (roviy) Laysning hadisi maʼnosini zikr qilib: «Oʻsha (kunlar) oʻtib, namoz vaqti kelganda, u gʻusl qilsin», — dedi va hadisni shu maʼnoda keltirdi.Умм Салама — мўминлар онаси (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади — Сулаймон ибн Ясор ансорлардан бир кишидан нақл қилади: Бир аёл (тўхтовсиз) қон кўрар эди. Сўнг (ровий) Лайснинг ҳадиси маъносини зикр қилиб: «Ўша (кунлар) ўтиб, намоз вақти келганда, у ғусл қилсин», — деди ва ҳадисни шу маънода келтирди.