Ummu Fadl Lubaba bint al-Horis

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى أُمِّ الْفَضْلِ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، شَكَّ النَّاسُ يَوْمَ عَرَفَةَ فِي صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِشَرَابٍ فَشَرِبَهُ‏.‏

Ummul-Fazl (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Odamlar Paygʻambar ﷺ Arafa kuni roʻza tutyaptilarmi (yoʻqmi) deb shubha qildi; bas, men u zotga ichimlik (sut) yubordim va u zot uni ichdilar.Уммул-Фазл (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Одамлар Пайғамбар ﷺ Арафа куни рўза тутяптиларми (йўқми) деб шубҳа қилди; бас, мен у зотга ичимлик (сут) юбордим ва у зот уни ичдилар.

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، سَمِعَ سُفْيَانَ، أَخْبَرَنَا سَالِمٌ أَبُو النَّضْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ عُمَيْرًا، مَوْلَى أُمِّ الْفَضْلِ يُحَدِّثُ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، قَالَتْ شَكَّ النَّاسُ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ، فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ بِإِنَاءٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبَ‏.‏ فَكَانَ سُفْيَانُ رُبَّمَا قَالَ شَكَّ النَّاسُ فِي صِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أُمُّ الْفَضْلِ‏.‏ فَإِذَا وُقِفَ عَلَيْهِ قَالَ هُوَ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ‏.‏

(Ummu Fadl (roziyallohu anho) aytdi:) Odamlar Rasululloh ﷺning Arafa kuni roʻ za tutishlari (yoki tutmasliklari)da shubhaga tushdi. Men u zotga — ichida sut boʻ lgan bir idish yubordim; u zot (uni) ichdilar. (Sufyon baʼzan: «Odamlar Rasululloh ﷺning Arafa kuni roʻ za (tutishlari)da shubhaga tushdi; shunda Ummu Fadl u zotga (sut) yubordi» der edi; (lekin aniqlashganda) u: «U — Ummu Fadldan(dir)» dedi.)(Умму Фадл (розияллоҳу анҳо) айтди:) Одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг Арафа куни рў за тутишлари (ёки тутмасликлари)да шубҳага тушди. Мен у зотга — ичида сут бў лган бир идиш юбордим; у зот (уни) ичдилар. (Суфён баъзан: «Одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг Арафа куни рў за (тутишлари)да шубҳага тушди; шунда Умму Фадл у зотга (сут) юборди» дер эди; (лекин аниқлашганда) у: «У — Умму Фадлдан(дир)» деди.)

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّهَا أَرْسَلَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحِ لَبَنٍ، وَهُوَ وَاقِفٌ عَشِيَّةَ عَرَفَةَ، فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَشَرِبَهُ‏.‏ زَادَ مَالِكٌ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَلَى بَعِيرِهِ‏.‏

(Ummu Fadl bint al-Horis (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, u Paygʻambar ﷺga — u zot Arafa kechquruni (Arafotda) turgan paytlarida — bir qadah sut yubordi; u zot uni qoʻ llari bilan olib, ichdilar. (Molik, Abu Nadrdan: ‹oʻ z tuyasi ustida (ichdilar)› (deb) ziyoda qildi.)(Умму Фадл бинт ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди)ки, у Пайғамбар ﷺга — у зот Арафа кечқуруни (Арафотда) турган пайтларида — бир қадаҳ сут юборди; у зот уни қў ллари билан олиб, ичдилар. (Молик, Абу Надрдан: ‹ў з туяси устида (ичдилар)› (деб) зиёда қилди.)

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى أُمِّ الْفَضْلِ عَنْ أُمِّ الْفَضْلِ، أَنَّهُمْ شَكُّوا فِي صَوْمِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عَرَفَةَ، فَبُعِثَ إِلَيْهِ بِقَدَحٍ مِنْ لَبَنٍ فَشَرِبَهُ‏.‏

(Ummu Fadl (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, ular Paygʻambar ﷺning Arafa kuni roʻ za (tutishlari)da shubhaga tushdi; shunda u zotga bir qadah sut yuborildi; u zot uni ichdilar.(Умму Фадл (розияллоҳу анҳо) ривоят қилди)ки, улар Пайғамбар ﷺнинг Арафа куни рў за (тутишлари)да шубҳага тушди; шунда у зотга бир қадаҳ сут юборилди; у зот уни ичдилар.