وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَلَمْ يُهْدِ فَلْيَحْلِلْ وَمَنْ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ وَأَهْدَى فَلْيُهِلَّ بِالْحَجِّ مَعَ العُمرةِ ثمَّ لَا يحل حَتَّى يحل مِنْهَا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «فَلَا يَحِلُّ حَتَّى يَحِلَّ بِنَحْرِ هَدْيِهِ وَمَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ فَلْيُتِمَّ حَجَّهُ» . قَالَتْ: فَحِضْتُ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلَا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمْ أَزَلْ حَائِضًا حَتَّى كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ وَلَمْ أُهْلِلْ إِلَّا بِعُمْرَةٍ فَأَمَرَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَنْقُضَ رَأْسِي وَأَمْتَشِطَ وَأُهِلَّ بِالْحَجِّ وَأَتْرُكَ الْعُمْرَةَ فَفَعَلْتُ حَتَّى قَضَيْتُ حَجِّي بَعَثَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ وَأَمَرَنِي أَنْ أَعْتَمِرَ مَكَانَ عُمْرَتِي مِنَ التَّنْعِيمِ قَالَتْ: فَطَافَ الَّذِينَ كَانُوا أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلُّوا ثمَّ طافوا بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى وَأَمَّا الَّذِينَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا
Urva (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha dedi: «Biz Paygʻambar ﷺ bilan soʻnggi Hajida yoʻlga chiqdik. Baʼzimiz umra, baʼzimiz haj niyatida edi. Makkaga yetganimizda, Rasululloh ﷺ: ‹Umra uchun ihromga kirgan va Hadiy olib kelmaganlar ihromdan chiqsin; umra uchun ihromga kirib, Hadiy olib kelganlar esa Hadiyini soʻymaguncha ihromdan chiqmasin; haj uchun ihromga kirganlar esa Hajini tugatsin›, — dedilar». Oisha yana dedi: «Men hayz koʻrdim va Arafa kunigacha hayz koʻraverdim; men faqat umra uchun ihromga kirgan (tamattuʼ) edim. Paygʻambar ﷺ menga sochimni yozib tarashni, faqat haj uchun ihromga kirishni va umrani tark etishni buyurdilar. Men shunday qildim, to Hajni tugatguncha. Soʻng Paygʻambar ﷺ Abdurrahmon ibn Abu Bakrni men bilan yubordilar va menga qoldirgan umram oʻrniga Tanʼimdan umra qilishni buyurdilar».Урва (Оишадан) ривоят қилади: Оиша деди: «Биз Пайғамбар ﷺ билан сўнгги Ҳажида йўлга чиқдик. Баъзимиз умра, баъзимиз ҳаж ниятида эди. Маккага етганимизда, Расулуллоҳ ﷺ: ‹Умра учун иҳромга кирган ва Ҳадий олиб келмаганлар иҳромдан чиқсин; умра учун иҳромга кириб, Ҳадий олиб келганлар эса Ҳадийини сўймагунча иҳромдан чиқмасин; ҳаж учун иҳромга кирганлар эса Ҳажини тугацин›, — дедилар». Оиша яна деди: «Мен ҳайз кўрдим ва Арафа кунигача ҳайз кўравердим; мен фақат умра учун иҳромга кирган (таматтуъ) эдим. Пайғамбар ﷺ менга сочимни ёзиб тарашни, фақат ҳаж учун иҳромга киришни ва умрани тарк этишни буюрдилар. Мен шундай қилдим, то Ҳажни тугатгунча. Сўнг Пайғамбар ﷺ Абдурраҳмон ибн Абу Бакрни мен билан юбордилар ва менга қолдирган умрам ўрнига Танъимдан умра қилишни буюрдилар».