حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَنَّ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَاسًا مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَتَكَلَّمُوا بِالإِسْلاَمِ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ ضَرْعٍ، وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ. وَاسْتَوْخَمُوا الْمَدِينَةَ، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَرَاعٍ، وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَخْرُجُوا فِيهِ، فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا، فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا نَاحِيَةَ الْحَرَّةِ كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، وَقَتَلُوا رَاعِيَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَسَمَرُوا أَعْيُنَهُمْ، وَقَطَعُوا أَيْدِيَهُمْ، وَتُرِكُوا فِي نَاحِيَةِ الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا عَلَى حَالِهِمْ. قَالَ قَتَادَةُ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ كَانَ يَحُثُّ عَلَى الصَّدَقَةِ، وَيَنْهَى عَنِ الْمُثْلَةِ. وَقَالَ شُعْبَةُ وَأَبَانُ وَحَمَّادٌ عَنْ قَتَادَةَ مِنْ عُرَيْنَةَ. وَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ وَأَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ عَنْ أَنَسٍ قَدِمَ نَفَرٌ مِنْ عُكْلٍ.
(Qatoda, Anasdan rivoyat qildi)ki, Ukl va Urayna(qabila)laridan baʼzi odamlar Madinaga, Paygʻambar ﷺning oldilariga kelib, islom(ni qabul qilganlari) haqida gapirdilar va: «Ey Allohning paygʻambari, biz (chorva) sutlik (mol) ahli edik, ekinzor (shahar) ahli emas edik», deyishdi. Ular Madina(ning havosi)ni ogʻir (yoqimsiz) topdilar (kasal boʻ ldilar). Rasululloh ﷺ ularga bir necha tuya va bir choʻpon (berib), ular bilan (yaylovga) chiqib, ularning sutidan va siydikidan (davo uchun) ichishni buyurdilar. Ular joʻnab, Harra tomoniga yetganlarida, islomlaridan keyin kufr (qaytish) qildilar, Paygʻambar ﷺning choʻponini oʻldirdilar va tuyalarni haydab ketdilar. Bu Paygʻambar ﷺga yetdi, u zot ularning izidan quvguvchi (otryad) yubordilar. Ular (tutilib) keltirildi, u zot (ularning — choʻponga qilgan jinoyatiga qisos qilishni) buyurdilar: koʻzlari dogʻlandi, qoʻllari kesildi va Harra tomonida — oʻz hollarida oʻlguncha — tashlab qoʻ yildi. Qatoda aytdi: Bizga yetdiki, Paygʻambar ﷺ bundan keyin sadaqaga qiziqtirar va musla (jasadni buzib majruh qilish)dan qaytarar edilar. Shuʼba, Abon va Hammod (Qatodadan): ‹Uraynadan› deb (keltirdi). Yahyo ibn Abu Kasir va Ayyub (Abu Qilobadan, u Anasdan): ‹Ukldan bir necha kishi keldi› deb (keltirdi).(Қатода, Анасдан ривоят қилди)ки, Укл ва Урайна(қабила)ларидан баъзи одамлар Мадинага, Пайғамбар ﷺнинг олдиларига келиб, ислом(ни қабул қилганлари) ҳақида гапирдилар ва: «Эй Аллоҳнинг пайғамбари, биз (чорва) сутлик (мол) аҳли эдик, экинзор (шаҳар) аҳли эмас эдик», дейишди. Улар Мадина(нинг ҳавоси)ни оғир (ёқимсиз) топдилар (касал бў лдилар). Расулуллоҳ ﷺ уларга бир неча туя ва бир чўпон (бериб), улар билан (яйловга) чиқиб, уларнинг сутидан ва сийдикидан (даво учун) ичишни буюрдилар. Улар жўнаб, Ҳарра томонига етганларида, исломларидан кейин куфр (қайтиш) қилдилар, Пайғамбар ﷺнинг чўпонини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Бу Пайғамбар ﷺга етди, у зот уларнинг изидан қувгувчи (отряд) юбордилар. Улар (тутилиб) келтирилди, у зот (уларнинг — чўпонга қилган жиноятига қисос қилишни) буюрдилар: кўзлари доғланди, қўллари кесилди ва Ҳарра томонида — ўз ҳолларида ўлгунча — ташлаб қў йилди. Қатода айтди: Бизга етдики, Пайғамбар ﷺ бундан кейин садақага қизиқтирар ва мусла (жасадни бузиб мажруҳ қилиш)дан қайтарар эдилар. Шуъба, Абон ва Ҳаммод (Қатодадан): ‹Урайнадан› деб (келтирди). Яҳё ибн Абу Касир ва Айюб (Абу Қилобадан, у Анасдан): ‹Уклдан бир неча киши келди› деб (келтирди).