Zaynab bint Jahsh al-Asadiya

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَتْهُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ ـ رضى الله عنهن أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا فَزِعًا يَقُولُ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ‏"‏‏.‏ وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا‏.‏ قَالَتْ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ، إِذَا كَثُرَ الْخُبْثُ ‏"‏‏.‏

Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Paygʻambar ﷺ uning oldiga qoʻrqqan holatda kelib: «Allohdan boshqa ibodatga sazovor zot yoʻq. Yaqinlashib kelgan bir xavfdan arablar holiga voy! Yaʼjuj va Maʼjuj devorida mana shunday bir teshik ochildi», — dedi va bosh barmogʻi hamda koʻrsatkich barmogʻi bilan (bir) doira (halqa) yasadi. Zaynab bint Jahsh: «Yo Rasululloh! Bizning oramizda solih kishilar boʻla turib, biz halok boʻlamizmi?» — dedi. U zot: «Ha, yomon (kishi)lar koʻpayganda», — dedi.Зайнаб бинт Жаҳш (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир марта Пайғамбар ﷺ унинг олдига қўрққан ҳолатда келиб: «Аллоҳдан бошқа ибодатга сазовор зот йўқ. Яқинлашиб келган бир хавфдан араблар ҳолига вой! Яъжуж ва Маъжуж деворида мана шундай бир тешик очилди», — деди ва бош бармоғи ҳамда кўрсаткич бармоғи билан (бир) доира (ҳалқа) ясади. Зайнаб бинт Жаҳш: «Ё Расулуллоҳ! Бизнинг орамизда солиҳ кишилар бўла туриб, биз ҳалок бўламизми?» — деди. У зот: «Ҳа, ёмон (киши)лар кўпайганда», — деди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ أَبِي سُفْيَانَ حَدَّثَتْهَا عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا فَزِعًا يَقُولُ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذَا ‏"‏‏.‏ وَحَلَّقَ بِإِصْبَعِهِ وَبِالَّتِي تَلِيهَا، فَقَالَتْ زَيْنَبُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ، إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ ‏"‏‏.‏

Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ uning oldiga qoʻrqqan holatda kelib: «Allohdan boshqa ibodatga sazovor zot yoʻq! Yaqinlashib kelgan yovuzlik sababli arablar holiga voy! Bugun Yaʼjuj va Maʼjuj devorida — mana shunday — bir teshik ochildi», — dedi va ikki barmogʻi bilan ishora qilib, doira (halqa) yasadi. Zaynab: «Men: ‹Yo Rasululloh! Bizning oramizda solih kishilar boʻla turib, biz halok boʻlamizmi?› — dedim. U: ‹Ha, agar yovuzlik koʻpaysa›, — dedi», — dedi.Зайнаб бинт Жаҳш (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ унинг олдига қўрққан ҳолатда келиб: «Аллоҳдан бошқа ибодатга сазовор зот йўқ! Яқинлашиб келган ёвузлик сабабли араблар ҳолига вой! Бугун Яъжуж ва Маъжуж деворида — мана шундай — бир тешик очилди», — деди ва икки бармоғи билан ишора қилиб, доира (ҳалқа) ясади. Зайнаб: «Мен: ‹Ё Расулуллоҳ! Бизнинг орамизда солиҳ кишилар бўла туриб, биз ҳалок бўламизми?› — дедим. У: ‹Ҳа, агар ёвузлик кўпайса›, — деди», — деди.

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الزُّهْرِيَّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ ـ رضى الله عنهن ـ أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ النَّوْمِ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ يَقُولُ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَاجُوجَ وَمَاجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ‏"‏‏.‏ وَعَقَدَ سُفْيَانُ تِسْعِينَ أَوْ مِائَةً‏.‏ قِيلَ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ، إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ ‏"‏‏.‏

(Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho) rivoyat qildiki, u aytdi:) Paygʻambar ﷺ uyqudan — yuzlari qizargan holda — uygʻonib: «La ilaha illalloh! Yaqinlashib kelgan yomonlikdan arablar holiga voy! Bugun Yaʼjuj va Maʼjuj toʻsigʻidan mana buncha (joy) ochildi», dedilar — Sufyon (qoʻli bilan) toʻqson yoki yuz (degan ishorani) tugdi (koʻrsatdi). «Bizning ichimizda solihlar boʻla turib, halok boʻlamizmi?» deyildi. U zot: «Ha, agar xabas (yomonlik, buzuqlik) koʻpaysa», dedilar.(Зайнаб бинт Жаҳш (розияллоҳу анҳо) ривоят қилдики, у айтди:) Пайғамбар ﷺ уйқудан — юзлари қизарган ҳолда — уйғониб: «Ла илаҳа иллаллоҳ! Яқинлашиб келган ёмонликдан араблар ҳолига вой! Бугун Яъжуж ва Маъжуж тўсиғидан мана бунча (жой) очилди», дедилар — Суфён (қўли билан) тўқсон ёки юз (деган ишорани) тугди (кўрсатди). «Бизнинг ичимизда солиҳлар бўла туриб, ҳалок бўламизми?» дейилди. У зот: «Ҳа, агар хабас (ёмонлик, бузуқлик) кўпайса», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، حَدَّثَتْهُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمًا فَزِعًا يَقُولُ ‏"‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ‏"‏‏.‏ وَحَلَّقَ بِإِصْبَعَيْهِ الإِبْهَامِ وَالَّتِي تَلِيهَا‏.‏ قَالَتْ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخُبْثُ ‏"‏‏.‏

(Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ bir kuni uning huzuriga qoʻrqib (hayajonlanib) kirdilar-da: «La ilaha illalloh! Yaqinlashib kelgan yomonlikdan arablar holiga voy! Bugun Yaʼjuj va Maʼjuj toʻsigʻidan mana shuncha (joy) ochildi», deb ikki barmoqlari — bosh barmoq va unga yondosh (koʻrsatkich) barmoq — bilan halqa (doira) yasadilar. Zaynab bint Jahsh aytdi: Men: «Yo Rasululloh, bizning ichimizda solihlar boʻla turib, halok boʻlamizmi?» dedim. U zot: «Ha, agar xabas (buzuqlik) koʻpaysa», dedilar.(Зайнаб бинт Жаҳш (розияллоҳу анҳо) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ бир куни унинг ҳузурига қўрқиб (ҳаяжонланиб) кирдилар-да: «Ла илаҳа иллаллоҳ! Яқинлашиб келган ёмонликдан араблар ҳолига вой! Бугун Яъжуж ва Маъжуж тўсиғидан мана шунча (жой) очилди», деб икки бармоқлари — бош бармоқ ва унга ёндош (кўрсаткич) бармоқ — билан ҳалқа (доира) ясадилар. Зайнаб бинт Жаҳш айтди: Мен: «Ё Расулуллоҳ, бизнинг ичимизда солиҳлар бўла туриб, ҳалок бўламизми?» дедим. У зот: «Ҳа, агар хабас (бузуқлик) кўпайса», дедилар.