حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ وَغَيْرُ وَاحِدٍ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ حَبِيبَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، قَالَتِ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَوْمٍ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ وَهُوَ يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ يُرَدِّدُهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ " وَعَقَدَ عَشْرًا . قَالَتْ زَيْنَبُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَنُهْلَكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ " نَعَمْ إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ جَوَّدَ سُفْيَانُ هَذَا الْحَدِيثَ . هَكَذَا رَوَى الْحُمَيْدِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الْحُفَّاظِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ نَحْوَ هَذَا . وَقَالَ الْحُمَيْدِيُّ قَالَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَفِظْتُ مِنَ الزُّهْرِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ أَرْبَعَ نِسْوَةٍ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ حَبِيبَةَ وَهُمَا رَبِيبَتَا النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ زَوْجَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَى مَعْمَرٌ وَغَيْرُهُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ حَبِيبَةَ وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ ابْنِ عُيَيْنَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَلَمْ يَذْكُرُوا فِيهِ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ .
Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Bir kuni Rasululloh ﷺ uyqudan yuzlari qizargan holda uygʻonib: ‹La ilaha illalloh›, deb buni uch marta takrorlab: ‹Yaqinlashib kelayotgan yomonlikdan arablarning holiga voy! Bugun Yaʼjuj va Maʼjuj toʻsigʻidan mana shunchalik (joy) ochildi›, dedilar va (barmoqlari bilan) oʻnni tugib koʻrsatdilar.» Zaynab aytdi: Men: «Ey Allohning Rasuli, oramizda solih kishilar boʻla turib halok boʻlamizmi?» dedim. U zot: «Ha, yomonlik koʻpaygan paytda (shunday boʻladi)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Зайнаб бинт Жаҳш (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Бир куни Расулуллоҳ ﷺ уйқудан юзлари қизарган ҳолда уйғониб: ‹Ла илаҳа иллаллоҳ›, деб буни уч марта такрорлаб: ‹Яқинлашиб келаётган ёмонликдан арабларнинг ҳолига вой! Бугун Яъжуж ва Маъжуж тўсиғидан мана шунчалик (жой) очилди›, дедилар ва (бармоқлари билан) ўнни тугиб кўрсатдилар.» Зайнаб айтди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, орамизда солиҳ кишилар бўла туриб ҳалок бўламизми?» дедим. У зот: «Ҳа, ёмонлик кўпайган пайтда (шундай бўлади)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.