Muhammad ibn Siyrin (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Biz Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ning huzurida edik, uning egnida zogʻora bilan boʻyalgan ikkita zigʻir kiyim bor edi. U ularning biriga burnini artdi-da, soʻng dedi: «Bah-bah! Abu Hurayra zigʻir matoga burnini artyaptimi! Men shunday paytni koʻrganmanki, Rasululloh ﷺning minbarlari bilan Oisha (roziyallohu anho)ning hujrasi orasiga ochlikdan hushimdan ketib yiqilar edim; kelgan kishi meni jinni deb oʻylab, oyogʻini boʻynimga qoʻyar edi, holbuki menda jinnilik yoʻq, balki bu faqat ochlik edi».Муҳаммад ибн Сийрин (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Биз Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)нинг ҳузурида эдик, унинг эгнида зоғора билан бўялган иккита зиғир кийим бор эди. У уларнинг бирига бурнини артди-да, сўнг деди: «Баҳ-баҳ! Абу Ҳурайра зиғир матога бурнини артяптими! Мен шундай пайтни кўрганманки, Расулуллоҳ ﷺнинг минбарлари билан Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳужраси орасига очликдан ҳушимдан кетиб йиқилар эдим; келган киши мени жинни деб ўйлаб, оёғини бўйнимга қўяр эди, ҳолбуки менда жиннилик йўқ, балки бу фақат очлик эди».